Homepagina » Columns » Janet Ossebaard » Janet Ossebaard: Buitenaardsen onder ons
buitenaardsen onder ons

Janet Ossebaard: Buitenaardsen onder ons

“Ik-ben-er-echt-heel-errug-klaar-voor-hoor!”

In mijn vorige column schreef ik over de Next Step: de volgende fase binnen het graancirkelfenomeen die we zijn ingegaan. Een fase waar ik al jaren om vraag, onder het motto: “Ik-ben-er-echt-heel-errug-klaar-voor-hoor!” Een fase waarin we minder graancirkels krijgen en meer direct Contact met de mysterieuze makers.

Zojuist ben ik voor de derde keer teruggekomen uit mijn geliefde Wiltshire. Na twee volwassenengroepen te hebben rondgeleid, deed ik een try-out met Coen Vermeeren. Inderdaad, die doctor ingenieur van de TU Delft die steeds met zijn snufferd op TV komt omdat hij een boek over UFO’s heeft geschreven. Ik heb ook boeken geschreven maar ik doe het een stuk minder goed op TV.

Waarschijnlijk omdat ik mij enorm moet inhouden om de vervelende interviewers en retards met wie ik om de tafel word gezet niet op hun bakkes te meppen, terwijl Coen stoïcijns antwoord blijft geven op een manier die zowel beschaafd als castrerend is. Ik kan nog zo veel van deze man leren…

Janet Ossebaard & Coen Vermeeren

Klik voor vergroting
(Foto: L. v.h. Kerkhof)

Afijn, Coen (die ik al jaren ken uit de graancirkels en met wie het altijd zeer prettig vertoeven is) en ik wilden heel graag iets samen doen. Na een workshop over buitenaardsen en graancirkels was een logische volgende stap een Jongerenreis naar de Graancirkels in Zuid-Engeland aan te bieden. Het idee kwam van Coen. “We moeten onze kennis toch doorgeven aan de nieuwe generatie?” Ik twijfelde, want ik wist dat ik na twee groepen moe zou zijn.

Zijn volgende inbreng deed de zaak niet veel goeds: “We verdienen er geen cent aan. Het zijn studenten, die hebben niets. Dus we doen het low-budget met tenten en zo, op een camping. Wij geven dan gratis lezingen en bezorgen ze de week van hun leven!”

Terwijl mijn ratio al brulde: “Ik ben Sinterklaas niet!!!”, voelde ik iets kriebelen in mijn buik. En dat was het begin van het eind…

Ik ben net terug, moe maar voldaan. De jongelui zijn blij en tevreden. We hebben een overleden jongen naar het Licht gebracht, we hebben een UFO gezien, enkelen van ons (waaronder ikzelf) hebben een donkere verschijning gezien vlakbij de camping, en ik ben elke avond bestookt door overleden zielen die mijn aanwezigheid niet op prijs stelden. ‘It’s not all Love & Light on the Other Side…’

Ik heb mijn kennis doorgegeven aan de nieuwe generatie, geheel belangeloos, dus dat zijn de nodige brownie points ten aanzien van mijn karma. En ik hoop dat die hierboven goed genoteerd zijn, want ik zit nog steeds wezenloos voor me uit te staren op de bank. Mijn lijf doet pijn, ik heb voortdurend kramp in mijn kuiten, zit onder de blauwe plekken (alsof ik elke nacht een afranseling kreeg maar het niet meer weet), voel me een buitenaardse op mijn eigen planeet en weet bij God niet waar ik mee bezig ben.

“Ik-ben-er-echt-heel-errug-klaar-voor-hoor!”

Oh ja?

Als ik kijk naar de afgelopen weken, dan is er ook wel heel erg veel gebeurd. Ik voel me alsof ik in een sneeuwbal ben gestapt die vervolgens steeds sneller de heuvel afrolt.

Met groep 1 hadden we meerdere soorten Close Encounters, zoals beschreven in mijn vorige column. Oh, en daar heb ik niet eens alles in verteld! Ik zat namelijk aan het maximaal aantal woorden voor een column, dus wat doe je dan? Dan stop je. Gelukkig is een column een terugkerend iets, dus let op… hier komt-ie:

Het toetje van groep 1

Toen mijn groepsleden zaten te mediteren in een graancirkel en ik er overheen vloog en foto’s maakte, bleek er een groot buitenaards schip boven de groep te hangen. Gelukkig begeven die dingen zich in de vijfde dimensie want anders had ik mij met mijn kleine microlight ongetwijfeld vol in de zijkant van de enorme schotel geramd met alle gevolgen van dien.

Meditatie in graancirkel

Klik voor vergroting
(Foto: Janet Ossebaard)

Coby (één van de groepsleden die meer kan waarnemen dan de gemiddelde mens) beschreef later een prachtig tafereel. De klassiek gevormde UFO (een mat glanzende grijze schijf – zo groot als de graancirkel – met een koepel bovenop en negen lichten aan de onderkant) zette elke persoon in een zuil van licht. Het gevoel werd door allen omschreven als zuiver, liefdevol en vredig.

Groepsmeditatie in graancirkel

Klik voor vergroting
(Foto: Mieke Keeris-van den Boograad)

Ik kwam hierop doordat ik aan het vertellen was dat er de afgelopen weken ook wel heel erg veel is gebeurd. Dat het niet eens allemaal in mijn vorige column paste. En ook in groep 2 gebeurde er veel.

De wonderen van groep 2

Nel zag twee lichten bij Stonehenge, ik zag een lichtbolletje onregelmatig knipperen in het graan bij Besford (op slechts enkele meters vandaan), en vele malen ervoeren we een duidelijke, liefdevolle aanwezigheid. Maar de meeste indruk op mij maakte een healing die ik kreeg via Jacqueline.

Zij had mij al tijdens de kennismakingsbijeenkomst verteld dat zij mensen heelt met behulp van een team buitenaardse artsen. Dat klonk toen nog erg ver van mijn bed, alhoewel ik het opmerkelijk vond dat mijn hond niet langer mank liep nadat Jacqueline haar even snel tussendoor had behandeld. Kennen honden zoiets als suggestie? Reageren ze op placebo’s? Terwijl ik mij dit afvroeg, bood Jacqueline aan om mij ook een healing te geven. Het was op zijn zachtst gezegd een ‘life changing event’.

Life changing event: healing door buitenaardsen

Klik voor vergroting
(Foto: Nana Derksema)

Terwijl de healing plaatsvond werd ik niet aangeraakt. Jacqueline stelde af en toe een vraag namens de buitenaardse doktoren. Ik heb een vorm van MS, genaamd Neuralgische Amyotrofie, die gepaard gaat met enorme zenuwpijnen. Binnen een half uur was mijn (chronische) pijn verdwenen! Zonder aangeraakt te worden, met een ratio die maar door bleef babbelen dat dit onmogelijk was en als er buitenaardse artsen bezig waren, waarom zag ik ze dan niet? Bla bla bla…..

En ineens was daar geen pijn meer. Dit had nog geen enkele aardse arts kunnen bewerkstelligen. Toen ik met mijn mond vol tanden mijn ogen opendeed, zag ik ze. Vier lichtwezens van verschillende afkomst en grootte stonden rechts van Jacqueline, een vijfde stond achter haar rechterschouder. Terwijl ik in gedachten op hen afliep en ze omhelsde, zei Jacqueline: “Ze geven je nu een knuffel”…

Dit wil ik leren!

We zijn nu ruim een maand verder en de zenuwpijn is nog steeds weg. U zult begrijpen dat ik Jacqueline sindsdien stalk. Ik laat geen ogenblik voorbij gaan om haar het hemd van het lijf te vragen. Dit wil ik leren! Stel je toch eens voor dat ik ook zo mensen kan genezen! Dit moet de wereld in! En zo kwam ik bij Haggai Katz.

Haggai komt uit Israël en begeleidt mensen bij het leren van deze vorm van healing. Zo is het bij Jacqueline ook begonnen. Het komt er kort gezegd op neer dat je een gids toegewezen krijgt die als een soort tolk tussen jou en de artsen staat en ervoor zorgt dat de energie doorgegeven kan worden. Ik heb Haggai inmiddels een paar keer ontmoet, waarvan één keer in de graancirkel bij Bennekom.

Haggai Katz & Janet Ossebaard

Klik voor vergroting
(Foto: Sebastiaan van Gog)

Overmorgen ga ik naar hem toe en krijg ik mijn gids toegewezen. Ik ga er in vertrouwen naar toe, maar mijn hoofd kan het nog niet geloven. Ooit heb ik urenlang met een pen in mijn hand naar een A4tje zitten staren in een poging automatisch schrift te ontwikkelen. De pen bewoog nog geen halve millimeter. Sindsdien zit er een diep gewortelde overtuiging in mij dat ik zo telepathisch begaafd ben als het achterwerk van een dinosaurus. Ik hoop maar dat mijn gids hierdoor niet op zijn/haar lichttenen is getrapt…

En ik hoop van ganser harte dat mijn volgende column bol staat van de buitenaardse doktoren. Maar hoe het ook zij, het is allemaal best wel heel veel. Mijn lichaam voelt aan alsof het te lang aan een oplader heeft gehangen, ’s nachts lig ik uren wakker te stuiteren in mijn bed en ik heb de neiging om me terug te trekken uit het contact. Lekker cocoonen als een buitenaardse op mijn eigen planeet.

Terwijl de lucht buiten prachtig oranjeroze kleurt krijg ik een sneak preview van hoe mijn hond zal reageren als er ooit een ruimteschip boven mijn huis komt hangen. Bevend van angst en met de staart tussen de poten kruipt ze bij me onder mijn bureau. Ik hoor een bekend geluid vlakbij en loop naar buiten. Een grote luchtballon vliegt laag door het luchtruim en vlak over mijn huisje. De mand eronder raakt nog net de toppen van de bomen niet. Arme Claudy. Totaal van slag. Dat wordt nog wat met al die toekomstige Close Encounters. Zouden er hondencursussen zijn om angst bij UFO’s te verminderen? Toch maar eens even googelen als ik hiermee klaar ben…

Janet Ossebaard

Voor meer info:
www.circularsite.com
www.facebook.com/circularsite

Voor meer info over buitenaardse healing:
www.haggaikatz.nl
www.ethealing.nl (gaat binnen twee weken online)
www.reconnectivehealing-gelderland.nl

0 0 stem
Beoordeel dit artikel
+
Meld je aan op onze GRATIS NineForNews PUSH meldingen
Aanmelden
+
Volg ons GRATIS NineForNews Telegram kanaal
Volgen
KLIK HIER en zeg NEE tegen een corona-vaccinatie d.m.v. T-shirts, sweaters, mokken, etc.

Over Robin de Boer

Robin de Boer (1983) heeft Economische Geografie gestudeerd aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij is sinds juni 2014 werkzaam als hoofdredacteur van NineForNews.
guest
3 Reacties
Oudste
Nieuwste Meeste stemmen
Inline Reacties
Alle reacties zien
enkidoe
enkidoe
6 jaren geleden

Die Jacqueline wil ik ook wel eens ontmoeten voor de ziekte van mijn kind(cerebrale parese)

Monique
Monique
6 jaren geleden

Hoi Janet,

Je verhaal over buitenaardse artsen is niet vreemd voor me.
Als ik je vertel over de sterrenpoort en Jo van Buuren gaat er bij jou ook vast een lichtje branden?

Anyway, mooi artikel en heel veel succes en plezier gewenst op je healing pad.

Hartegroet,

Monique

Peter C
Peter C
6 jaren geleden

Prachtig artikel. Zo komen we verder.

x

Check Also

gevechtspiloot

Gevechtspiloot: ‘Dit ding is niet afkomstig van de aarde’

Wat gevechtspiloot David Fravor in 2004 overkwam, ...

janet ossebaard

Janet Ossebaard en Lange Frans over de cabal in Nederland: ‘Ze gaan allemaal neer’

De documentaires van Janet Ossebaard over de ...

Waarom Pushmeldingen?

Facebook en Twitter censureren steeds meer. Het nieuws dat NineForNews brengt wordt steeds vaker door ze geblokkeerd.

Met pushmeldingen informeren we je rechtstreeks, zonder risico op deze censuur.

Waarom Telegram?

Overheidscorruptie anno 2020 wordt steeds erger. Websites en domeinen worden in beslag genomen, omdat de criminele regering geen tegengeluid duldt.

Ons Telegram kanaal staat los van onze websites. Daar krijg je een overzicht van onze berichten, ook als we 'ineens' verdwijnen.

Stuur jouw ideeBedenk een idee, kreet of one-liner voor op onze producten.

Elke maand kiezen we de beste, leukste of meest originele inzending. En als dat jouw inzending is, win je een T-shirt met jouw idee erop!

3
0
We lezen graag je reactie!x