Homepagina » Columns » Janet Ossebaard » Janet Ossebaard: Harem of huwelijk?
Janet Ossebaard: Harem of huwelijk?

Janet Ossebaard: Harem of huwelijk?

Deze column is anders dan u van mij gewend ben. Hij gaat over mijn persoonlijke liefdesleven. Ik vind het een beetje eng om er zo openlijk over te schrijven, maar ik zie in de praktijk hoeveel mensen (vooral vrouwen) snakken naar deze info omdat ze zichzelf er zo in herkennen maar altijd maar denken dat er iets mis is met hen. Voor al deze vrouwen schrijf ik deze ene column. Een klein stukje liefdescoaching dus, voor wat het waard is…

De afgelopen maand stond bij mij vooral in het teken van de liefde. Eigenlijk staat mijn hele leven in het teken van de liefde. Maar de afgelopen weken waren intens en verhelderend…

Ik ben opgegroeid in een stabiel, traditioneel gezin: vader, moeder (goed huwelijk) en drie kinderen. Huisje, boompje, beestje. Zo deed men dat in die tijd. En het werkte.

Zo was mijn blauwdruk. Zowel vanuit de situatie thuis alsook vanuit de Nederlandse maatschappij waarin ik geboren werd.

VesuviusIk groeide op en kreeg een relatie die negen jaar duurde. Huisje, boompje, beestje met een jongen die zijn onzekerheid op mij afreageerde met jaloerse uitbarstingen waar de Vesuvius U tegen zegt. Ik deed enorm mijn best om de perfecte vriendin te zijn. Natuurlijk werkte dit averechts, maar dat had ik toen nog niet door. Ik was immers nog maar een piepkuiken en had geen levenscoach die me door elkaar rammelde en brulde dat dit toch echt niet normaal was en dat niemand het recht had om mij zo te behandelen.

De daaropvolgende relatie duurde elf jaar. Mijn blauwdruk vertelde me dat er iets niet met je klopte als je niet langdurige relaties kon aangaan, en dus vertrok ik pas elf jaar later.

U denkt nu natuurlijk: “Toen had ze haar lesje wel geleerd!”

Neen. Integendeel. Ik ging een relatie aan met een emotioneel gestoorde edoch zeer intelligente psychopaat. Ik kan u verzekeren: dat is een zeer gevaarlijke cocktail van eigenaardige ingrediënten. Het duurde anderhalf jaar. Toen was ik dusdanig uitgeput dat ik me realiseerde dat hem verlaten mijn enige redding was.

Wat was er mis met mij?

De maatschappij kon mij geen antwoord op deze vraag geven, anders dan dat het inderdaad aan mij lag en dat ik op het gebied van de liefde niet helemaal normaal was.

De jaren vlogen voorbij. Ik doorliep (elkaar in rap tempo afwisselende) perioden Nonvan korte relaties tot het totaal afzweren van mannen (Ik ga het klooster in!!!!) tot erachter komen dat het celibate leven niet bij mij paste, tot one-night-stands, tot relaties die maximaal een half jaar duurden. Het leven was veranderd in één groot experiment. Ik moest en zou erachter komen wat het beste bij mij paste!

Ik ontmoette Toos. We werden dikke vriendinnen en zij introduceerde me in het fenomeen Polyamorie. Meerdere geliefden. Maar dan wel in alle openheid en eerlijkheid. Prachtig vond ik het! Wat een respect ging hiervan uit, en wat een vrijheid!

Helaas bleek het moeilijk door te voeren in mijn dagelijks leven. De meeste partners willen je namelijk niet delen. Zij zijn van mening dat je hun eigendom bent en dat je nooit meer een vinger mag uitsteken naar een ander.

Jaloezie – de grote verwoester uit mijn eerste relatie – bleef zijn lelijke kop opsteken…

Ik ontmoette een schitterend gezin waarvan de vader homo is. De moeder had een relatie met zijn broer maar die wou geen kinderen. De relatie ging uit en mijn homofiele vriend werd donor voor zijn voormalige schoonzus. Twee prachtige kinderen werden geboren en de oorspronkelijke relatie werd weer gecontinueerd. Het resultaat: een prachtig, liefdevol gezin met zoiets als twee vaders (broers dus) waarin iedereen perfect tot zijn/haar recht komt, iedereen van iedereen houdt en er met respect wordt omgegaan met elkaars gevoelens en verlangens.

Wat een inspirerend voorbeeld! Zo kon het dus ook…

HomoliefdeIk ontmoette een homofiele man die al bijna tien jaar samenwoont met twee prachtige jongemannen. Ze hebben een driehoeksrelatie die werkt. Vol liefde, toewijding en respect. Ook hier ging door me heen: wat een inspiratie! Zo kon het dus ook…

Na vele experimenten (man/vrouw, zwart/wit, christen/moslim) kwam ik steeds meer tot de conclusie dat wat bij mij past niet de norm in ons mooie Nederland is.

Het probleem? Of beter gezegd: de uitdaging?

Mijn hart zit boordevol liefde. Na twintig jaar graancirkels en de onvoorwaardelijke liefde die ik daarin ben tegengekomen en die me doordrenkt heeft, ben ik niet meer normaal. Ik zal het onder ogen moeten zien.

Mijn hart stroomt over van Liefde als een emmer onder een openstaande kraan waar het water over de randen stroomt. Mijn hart is een onuitputtelijke bron van Liefde. Ik kan er niets aan doen en ik WIL er ook niets aan doen.

KnuffelEn die Liefde wil ik met de hele wereld delen. Soms in de vorm van een knuffel, soms in de vorm van een totale versmelting.

Bovendien heb ik een enorme Kundalini awakening gehad toen ik in 1997 een ontmoeting had met de Cirkelmakers (lichtwezens). De Levensenergie giert door mijn lichaam als een sirene door een stille nacht. Die totale versmelting is dus voor mij zoiets als een cappuccino voor andere mensen: heerlijk en de normaalste zaak van de wereld.

Helaas zit onze maatschappij niet zo in elkaar

En mijn blauwdruk ook niet. En ondanks het feit dat ik me hier heel bewust van ben, trap ik af en toe toch weer in de oude norm en laat ik me wijsmaken (door mijzelf!) dat mijn gedrag niet netjes is…

Ik ontmoette een half jaar geleden een prachtige, leuke, lieve, verrukkelijke (in Nederland wonende) Egyptenaar. We werden verliefd en kregen een relatie. Ik vertelde hem heel dapper van mijn behoefte aan Polyamorie. In den beginne was dit geen enkel probleem. Maar na verloop van tijd stak daar die verrekte bezittingdrangs de kop weer op. Hij vond het toch wel heel moeilijk en pijnlijk als hij me moest delen met een ander. Zucht. Daar gingen we weer. Maar ik hield van hem en wou hem niet kwetsen.

Ik beloofde hem eeuwige trouw en leefde daar ook naar.

Vijf heerlijke maanden gingen voorbij. Mijn Mediterrane Lief vroeg me ten huwelijk en ik zei ja. Terwijl ik altijd had geroepen dat ik NOOIT zou trouwen, omdat ik niet geloof in een consensus die ons is opgelegd door de staat en de kerk om ons in het gareel te houden. Een consensus die we als normaal zijn gaan beschouwen in de loop der eeuwen omdat je anders op de brandstapel werd geflikkerd.

Ik zei zomaar ja tegen mijn prachtige Egyptenaar.

jaloezieEn net toen ik dacht mijn 10-jaar oude record van de halfjaarrelaties te gaan doorbreken, ontpopte hij zich van de één op de andere dag tot een jaloers monster en kreeg ik spontane flashbacks van mijn allereerste relatie.

Onder het motto: “hier ben ik toch echt te oud voor” zette ik er een punt achter.

De afgelopen weken heb ik veel gemediteerd en mijn hele liefdesleven de revue laten passeren. Ik zag het hele patroon ineens kraakhelder…

  • Ik ben te veel vrouw om ooit nog weer voor een 1-op-1 relatie te gaan.
  • Ik heb te veel liefde in mijn hart om maar op 1 partner te richten.
  • Ik ben gehersenspoeld door mijn opvoeding en de maatschappij waarin ik geboren ben om te geloven dat een monogame, traditionele relatie (huwelijk) de enige juiste vorm is. Dat iets anders niet kan werken.
  • Ik leef in een verwrongen samenleving waarin je als man een geslaagde bink bent als je het met 100 vrouwen hebt gedaan, maar waarin je als vrouw wordt uitgemaakt voor slet.
  • Ik leef in een wereld waarin je raar wordt aangekeken als je zegt geen man en geen kinderen te hebben. “Wat zou er mis zijn met haar?”, hoor je mensen denken.

ER IS HELEMAAL NIETS MIS MET MIJ!

Ik heb er bewust voor gekozen om zonder vaste man door het leven te gaan, omdat ze me in de praktijk – na de eerste roze-wolken-periode – vooral voor de voeten lopen en niet echt iets wezenlijks toevoegen. Ik ben zeer gelukkig in mijn eentje. Ik heb geen man nodig om geluk toe te voegen aan mijn leven.

Ik heb er bewust voor gekozen om kinderloos te blijven, omdat ik mijn vrijheid wil behouden en mijn graancirkelwerk wil kunnen blijven doen en de wereld wil kunnen blijven afreizen op zoek naar prachtige culturen en nieuwe avonturen! Hoe moet je dat in godsnaam doen in een maatschappij waarin de kinderen naar school MOETEN, waardoor je als moeder gedwongen wordt thuis te blijven?

Ik kies bewust voor Polyamorie. Ik kies bewust voor meerdere geliefden, relaties, tegelijkertijd. In openheid, respect, eerlijkheid en overvloed.

Ik kies bewust voor geliefden die mij niet aan banden willen leggen. Die van mij houden zoals ik ben en die me niet proberen te veranderen en in een keurslijf proberen te drukken.

Ik kies er bewust voor mijn hart, lichaam en liefde als een onuitputtelijke bron te delen met wie ik maar wil!

Ik kies er bewust voor om mij te omringen met gelijkgestemden, omdat ik daar blij van word. En als er lezers zijn die dit allemaal afkeuren, dan nodig ik hen van harte uit om mijn columns gewoon niet meer te lezen, om mij te ontvrienden op Facebook en om mij de rug toe te keren. De brandstapeltijd is voorbij!

Op mijn – inmiddels – 48e ben ik eindelijk trouw aan mezelf

Ik had echt gewild dat ik op mijn 18e iemand was tegengekomen die mij had gecoacht op het gebied van de liefde. Ik heb alles zelf moeten uitvinden en dat ging gepaard met veel therapie en met heel veel tranen.

Ik had echt gewild dat iemand mij had uitgelegd dat er diep in mij (en diep in elke vrouw) een klein meisje zit dat gered wil worden door de prins op het witte paard. Een klein meisje dat door maatschappelijke hersenspoeling ervan overtuigd is dat ze niet gelukkig kan worden zonder die prins. Een klein meisje dat veiligheid en geborgenheid wil, en ervan overtuigd is dat ze die niet uit zichzelf kan halen. Al deze waanzin wordt ons als kleine meisjes ook nog eens ingepeperd door de volkssprookjes.

Er was eens… En ze leefden nog lang en gelukkig.

We groeien ermee op. We denken dat het normaal is. Het kwetsbare meisje moet gered, verzorgd en beschermd worden door haar prins. Nog even een verhaaltje voor het slapen gaan…sprookjesboekverbranding

Van mij mag er nog één keer een brandstapel worden gebouwd. En daarop gaan we dan massaal alle sprookjesboeken ritueel verbranden. Want die krengen zijn echt super destructief en zelfverloochenend! Laten we daar eens onze energie op richten in plaats van op de zwarte pieten.

Misschien ga ik wel een keer de sprookjesboeken herschrijven.

Dan maak ik van de prinses een sterke brutale meid die met een zwaard om zich heen jenst als de prins zijn verzorgende bezwering op haar loslaat.

Sneewwitje als femme fataleDan maak ik van Sneeuwwitje een femme fatale die een gangbang heeft met al die dwergen. Niet omdat ze een slet is, maar omdat ze een geweldige seksuele energie heeft die ze graag loslaat op die lieve schatten met wie ze onder één dak woont en met wie ze gewoon een superleuke tijd heeft!

En dat vertelt ze dan gezellig op de koffie aan haar beste vriendin Doornroosje bij wie spontaan de schellen van de ogen vallen, waardoor zij tegen haar prins durft te zeggen dat ie niet zo denigrerend met haar moet omgaan. Dat ze geen dom kwetsbaar gansje is dat gered moet worden, maar een echte vrouw met echte wensen en verlangens en dat ie eerst maar eens moet bewijzen dat ie mans genoeg is om haar aan te kunnen! Waarna ze – op advies van Sneeuwwitje – een gangbang heeft met 15 zwarte pieten! Punt!

Begrijp me goed, lieve lezer, ik zeg niet dat iedereen het nu met iedereen moet gaan doen omdat je anders niet gelukkig kunt zijn. Vrienden van mij zijn zeer gelukkig getrouwd (al heel lang), en ze moeten er geen van beiden aan denken dat ze het met een ander moeten doen. Ze kijken er oprecht heel vies bij als ze dat zeggen. De monogamie past echt bij hen, en ze zijn werkelijk heel gelukkig met elkaar. Ik vind dat prachtig om te zien.

En het past niet bij mij.

Janet OssebaardIn veel buitenaardse beschavingen leeft men – qua liefdesleven – net zoals ik. Lees maar eens de verhalen van de Pleiadiers en de Iarganen. Zo mooi, zo liefdevol en zo vreugdevol! Daar kwam ik pas recentelijk achter. Misschien ben ik gewoon een beetje meer ET dan de gemiddelde Nederlander? Misschien wisten mijn ouders dat stiekem al vanaf het eerste moment en noemden ze me daarom JanET?

Hoe het ook zij, ik wens elke vrouw toe dat ze helemaal in haar eigen Kracht gaat staan en een leefvorm kiest die bij haar past. Ongeacht wat haar omgeving ervan zegt. Ongeacht haar blauwdruk. Want uiteindelijk is dat het enige wat echt gelukkig maakt: in volle openheid de weg volgen die ten diepste bij je past.

Janet Ossebaard

www.circularsite.com
www.facebook.com/janet.ossebaard

5 1 stem
Beoordeel dit artikel
+
Meld je aan op onze GRATIS NineForNews PUSH meldingen
Aanmelden
+
Volg ons GRATIS NineForNews Telegram kanaal
Volgen

Over Robin de Boer

Robin de Boer (1983) heeft Economische Geografie gestudeerd aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij is sinds juni 2014 werkzaam als hoofdredacteur van NineForNews.
guest
46 Reacties
Oudste
Nieuwste Meeste stemmen
Inline Reacties
Alle reacties zien
Marijke Schelleman
Marijke Schelleman
6 jaren geleden

chapeau!!!

Joris
Joris
6 jaren geleden

Hoewel ik haar verhaal kan begrijpen en vermoed ik waar het e.e.a. vandaan zou kunnen komen, heb ik het gevoel dat Janet HET nog niet begrepen heeft. Maar, het leven op Aarde is lang en er is altijd hoop …

densie
densie
6 jaren geleden

heerlijk dit!
namaste en dank je wel voor je openheid…

Richard van Bemmelen
Richard van Bemmelen
6 jaren geleden

Heel mooi gezegd en moedig van je om dit zo te brengen.
Laten we hopen dat we in de nabije toekomst de moed hebben om zo te leven, net als de Iarganen van Denaerde…

Richard

x

Check Also

Nooit gezien zoiets: ik zag in de badkamer mijn overleden oma zitten. Hartpatiënt vertelt openlijk over bijna-doodervaring

Nooit gezien zoiets: in de badkamer zat mijn overleden oma. Hartpatiënt vertelt openlijk over bijna-doodervaring

Catja de Rijk is al 15 jaar ...

Brits koninklijk huwelijk is een monsterlijke leugen. Professor onthult wat achter deze propagandamachine schuilt

Brits koninklijk huwelijk is een monsterlijke leugen. Professor onthult wat achter deze propagandamachine schuilt

Britse koninklijke huwelijken zijn ‘monsterlijke leugens’ bedoeld ...

Waarom Pushmeldingen?

Facebook en Twitter censureren steeds meer. Het nieuws dat NineForNews brengt wordt steeds vaker door ze geblokkeerd.

Met pushmeldingen informeren we je rechtstreeks, zonder risico op deze censuur.

Waarom Telegram?

Overheidscorruptie wordt steeds erger. Websites en domeinen worden in beslag genomen, omdat de criminele regering geen tegengeluid duldt.

Ons Telegram kanaal staat los van onze websites. Daar krijg je een overzicht van onze berichten, ook als we 'ineens' verdwijnen en met een andere nieuwe domeinnaam/website terugkomen.

Blijf onafhankelijk! Weet ons altijd te vinden! Abonneer je nu gratis en vrijblijvend op ons telegramkanaal.

Stuur jouw ideeBedenk een idee, kreet of one-liner voor op onze producten.

Elke maand kiezen we de beste, leukste of meest originele inzending. En als dat jouw inzending is, win je een T-shirt met jouw idee erop!

46
0
We lezen graag je reactie!x