Ziekenhuizen weigeren debat over transgenderzorg: wat mag er niet aan het licht komen?

Help ons door deze informatie met je kennissen op je social media te delen!

Een rondetafelgesprek in de Tweede Kamer over transgenderzorg is voorlopig van de baan — niet omdat er geen politieke wil voor bestaat, maar omdat de ziekenhuizen die deze behandelingen uitvoeren simpelweg weigeren om aan tafel te komen. Een onthutsende ontwikkeling die bij meerdere hoogleraren de alarmbellen doet rinkelen.

Meerderheid vóór, maar toch geen gesprek

De Tweede Kamer had er een duidelijke meerderheid voor: een rondetafelgesprek over de omstreden genderzorg aan minderjarigen. Het programma werd rondgestuurd, uitnodigingen gingen de deur uit. Maar een groot deel van de uitgenodigde zorgverleners bedankte voor de eer. Kamerlid Van Dijk van de SGP maakte vervolgens bekend dat twee UMC’s expliciet hebben laten weten niet te willen deelnemen. Radboud UMC en Amsterdam UMC trokken hun specialisten terug. Resultaat: het rondetafelgesprek gaat voorlopig niet door.

Girbes: “Dit is meer dan schokkend”

Hoogleraar en voormalig IC-hoofd van Amsterdam UMC Armand Girbes windt er geen doekjes om. Op sociale media laat hij weten dat UMC’s naar zijn overtuiging horen te functioneren op basis van wetenschappelijke inzichten — niet op basis van ideologie. Die scheiding is volgens hem volledig zoekgeraakt bij de UMC’s.

Girbes stelt dat de behandelingen die worden gegeven aan kwetsbare kinderen en adolescenten niet stoelen op deugdelijk wetenschappelijk bewijs, maar op ideologische grondslagen. De wetenschappelijke literatuur spreekt wat hem betreft boekdelen: de basisbeginselen van de geneeskunde worden met voeten getreden. Primum non nocere — bovenal, doe geen kwaad — is het fundament van iedere medische ethiek. Girbes meent dat dit fundament hier stelselmatig wordt genegeerd.

Wat zijn situatie nog opmerkelijker maakt: hij werd maanden geleden door collega’s gevraagd om zich in de materie te verdiepen, juist omdat kritische artsen zich niet openlijk durven uitspreken. Zelfs met de wetenschap aan hun kant. Die angstcultuur binnen de medische wereld zegt meer dan welk rapport ook.

Gezondheidsraad: schijn van onafhankelijkheid

Ook de rol van de Gezondheidsraad wordt door Girbes kritisch belicht. De commissie die een rapport over transgenderzorg uitbracht, bestond voor de helft uit leden met een serieus belangenconflict. Het rapport dat daaruit voortkwam, verdient de kwalificatie ‘wetenschappelijk’ simpelweg niet, aldus de hoogleraar. Toch wordt dit stuk gebruikt als onderbouwing voor beleid dat ingrijpende, onomkeerbare medische ingrepen bij minderjarigen legitimeert.

Dit is geen fout in het systeem — dit is het systeem dat precies zo werkt als de betrokken partijen het willen. Ouders en critici worden stelselmatig buitenspel gezet. Artsen die wél kritisch zijn, zwijgen uit zelfbehoud. En de politiek wordt nu ook de toegang ontzegd tot de informatie die ze nodig heeft om haar controlerende taak uit te oefenen.

Kinneging: regelrecht in strijd met de eed van Hippocrates

Hoogleraar Andreas Kinneging sluit zich aan bij de kritiek van Girbes. Hij formuleert het in heldere bewoordingen: kinderen die lichamelijk niets mankeren maar worstelen met hun identiteit, worden onderworpen aan medische ingrepen met blijvende, onherstelbare gevolgen voor hun lichaam. Dat staat, aldus Kinneging, lijnrecht tegenover de Eed van Hippocrates waaraan iedere arts zich heeft verbonden.

Het gaat hier niet om een filosofisch debat aan de zijlijn. Het gaat om kinderen van wie het lichaam permanent wordt verminkt, terwijl hun brein nog volop in ontwikkeling is en hun identiteitsbeleving — zoals bij iedere puber — nog lang niet is uitgekristalliseerd.

NPO en Tweede Kamer: debat doodgezwegen

Het patroon is inmiddels glashelder. Girbes werd gevraagd voor een rechtstreeks debat op televisie bij de NPO. Noch de Gezondheidsraad, noch de betrokken UMC’s wilden aanschuiven. En nu wordt ook het parlementaire rondetafelgesprek over transgenderzorg effectief gesaboteerd door dezelfde instellingen. Wie niet aan tafel wil, hoeft ook geen vragen te beantwoorden. En wie geen vragen beantwoordt, kan ook niet worden afgerekend op zijn handelen.

De ironie is bitter: in een samenleving die zichzelf openheid en inclusiviteit aanmeet, wordt critici het zwijgen opgelegd, en worden ouders geweerd en democratisch gekozen volksvertegenwoordigers buitenspel gezet.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
Amsterdam UMC Andreas Kinneging Armand Girbes censuur genderzorg Hippocrates rondetafelgesprek SGP transgenderzorg Tweede Kamer UMC UMCG