Joegoslavië: een Europees succesverhaal, geruïneerd door de NAVO

Gelet op het feit dat niet iedereen hier en op facebook (met name de “Ex-Joegoslaven/Zuidslaven”) een historisch besef heeft van de creatie Joegoslavië en de ontwikkelingen onder het sociaal-communistische dictatuurschap van Dhr. Josip Broz Tito ontbreekt er een soort nuance in dit artikel. Daarnaast gaat het opdelen van een staat gepaard met het opdelen van een volk. De etniciteit van dit volk is essentieel om uberhaupt de Balkan te kunnen begrijpen.

De creatie van het Koninkrijk Joegoslavië (opvolger van het Koninkrijk der Slovenen, Kroaten en Serven) is een uitkomst van de eerste wereldoorlog. Daar waar het landschap Kroatië (inclusief Slavonië en Dalmatië) onderdeel was van het Oostenrijk-Hongaars rijk, net zoals de landschappen Herzegovina, Slovenië en Bosnië, voor de eerste wereldoorlog. Waren het Koninkrijk Montenegro en het Koninkrijk Servië (inclusief het landschap Oud-Servië, vandaag de dag bekend als Kosovo & Macedonië) onafhankelijke monarchieën die als overwinnaar uit WWI kwamen en alle Serven in één staat wouden krijgen en daarmee bevrijden van de Oostenrijks-Hongaarse kroon. In 1915 op een confentie in London is daar een Servische staat aangeboden door de Britten. Deze staat is tijdens WWII en de Joegoslavië-oorlog en tot vandaag bekend onder de naam “Groot-Servië”. Het betreft hier een staat waar alle Serven ongeacht welke religie zij aanhouden (Orthodoxie, Katholicisme, Protestantisme, Islam). Van deze bevolking die zich verspreidde over de landschappen Slavonië, Krajina, Dalmatië, Bosnië, Herzegovina, Montenegro, Servië, Vojvodina, Kosovo & Metohija, Oud-Servië (lees: Macedonië). Echter was het regent en latere koning Aleksandar Karadjordjevic die deze staat van tafel veegde en onder leiding van de vrijmetselarij het Koninkrijk Slovenen,Kroaten en Serven uitriep, wat vervolgens resulteerde in het Koninkrijk Joegoslavië. Met als doel om over een groter territorium te regeren en anderzijds de mogelijkheid openhouden om de staat uiteindelijk te vernietigen. Het Koninkrijk Joegoslavië was opgedeeld in Banovina’s/provincies die elk gelinkt waren aan een grote rivier en niet aan een landschap/territorium, religie, volk of politieke redenen.

De komst van WWII veranderde de interne verhoudingen van de Slovenen, Kroaten en Serven en in mindere mate de Albanezen (Let wel, bekende andere “volkeren” zoals vandaag de dag bekend bestonden toen niet, denk aan: Bosniakken/Bosniërs, Montenegrijnen, Macedoniërs) De Serven riepen in Europa als eerste een opstand op tegen Hitler onder leiding van een nationalistische/monarchistische beweging die bestond uit voornamelijk Servische en Sloveense soldaten van het Koninkrijk onder leiding van Dragoljub ‘Draza’ Mihailovic. Een andere opstand werd de communistische opstand tegen Hitler geleid door Josip Broz Tito (Die overigens tijdens WWI voor de Oostenrijk-Hongaarse monarchie meevocht). De communisten werden Partizanen genoemd en bevatten Serven, Slovenen en ook Kroaten. Echter was een overgrote meerderheid van de Kroaten niet tegen Hitler maar voegden zich bij de Ustasa Beweging van de fascistische leider Ante Pavelic met als doel om een onafhankelijke staat Kroatië te creëren. De gruwelijkheden van deze (burgeroorlog) WWII hebben hun sporen nagelaten. De Britten installeerde in plaatst van de Monarchie te herstellen, de communisten (Tito) in Joegoslavië. Hierbij veranderde het Koninkrijk in een dictatuur.

De sociaal federatieve republiek Joegoslavie, onder leiding van Tito, balanceerden tussen Oost en West. De gruwelijkheden tijdens de WWII werden in een doofpot gestopt. Tegenstanders van het regime werden vermoord, opgesloten, vervoerd naar Goli otok (gevangeneneiland) of verlieten noodgedwongen het land. (Met name de monarchisten of soldaten onder Draza Mihailovic ook wel Chetniks genoemd). Tito kwam in conflict met Stalin en de Sovjet unie. Wat zeer gunstig was voor het Westen onder leiding van de Verenigde Staten. Tito ontving tot 1974 miljarden dollars uit Washington om in dienst te zijn van het Westen (spaceprogramma, militaire voorzieningen etc.) en het conflict met Stalin in stand te houden. Over deze dollars hoefde geen rente betaalt te worden aangezien het niet een lening was maar een gift. Met dit geld heeft Tito het Joegoslavie op kunnen bouwen en is de bovengenoemde economie inderdaad gaan groeien. De grootheidswaanzin van Tito en de drang om een groot-Joegoslavië te stichtten (Incl. Griekenland, Albanië, Bulgarije en Wallachië) draafde door. Dit was in de ogen van het Westen een dreiging. Het Joegoslavie onder Tito was in de jaren 80 uitgegroeid tot een stabiele staat. Echter moest deze staat vernietigd worden (Of dit vanaf de creatie al bekend was, laat ik in het midden). De staat moest opgegedeeld worden in de zes bestaande deelrepublieken waarin Tito Joegoslavie had opgedeeld.

Zoals gezegd ging dit gepaard met het opdelen van een volk. De Slovenen en Kroaten zijn etnisch gezien een andere stromingen binnen de Slavische volkeren ten opzichte van de Serven. Tito creerde vlak na WWII het volk “Macedoniërs”. Deze mensen, woonachtig in Oud-Servië kregen nieuwe letters toegevoegd aan het Cyrillische alfabet, Servische moslims moesten werden niet meer Servisch gezien maar kregen een aparte status onder de naam ‘Muslimani/Moslims’ met een hoofdletter M (dus niet religieus gezien maar etnisch). De Serven in de bergen van Montenegro werden Montenegrijnen. Door de aspiraties om ook Albanië te annexeren aan Joegoslavië had Tito een plan bedacht om de Albanezen naar Joegoslavië te lokken. In Albanie zelf was Enver Hodza aan de macht, een communistische dictator onder leiding van de Sovjet Unie. De Albaneze bevolking leefde slecht, had een slechte economie. Tito haalde vanuit Albanie Albanezen om zich te vestigen op het grondgebied Kosovo & Metohija (Waar al een kleine Albanese bevolking woonden). Deze Albanezen kregen net als de “Macedoniërs” en de “Moslims” een speciale behandeling door privileges. Denk aan eigen scholen, eigen taal, eigen instituten en instellingen. De Albanezen in Kosovo leefden vele malen beter dan in Albanië zelf, en de toestroom werd alsmaar groter.

Dit proces is doorgegaan tot na de dood van Tito in 1980. Daarna komen de Westerse staten op fase 2 om met een burgeroorlog Joegoslavië te vernietigen. Religie is door het Westen ingezet om doodgewone mensen, buren, collega’s en noem maar op, tegen elkaar op te zetten. De oorlog is gefinancierd door bepaalde bankiers vanuit het Westen, die ook zorgde voor militaire attributen voor voornamelijk de Kroaten(Duitsland en Vaticaanstad). Ook zijn er soldaten ingevlogen vanuit verschillende landen om bijvboorbeeld het Bosnische (Moslim) leger te dienen en later ook het UCK het zogenoemde Kosovaarse bevrijdingsleger van de Albanen. Deze ingevlogen soldaten zijn later bekend geworden onder terroristische organisaties die wij vandaag de dag noemen als Al-qaida etc.