GroenLinks wil de aannemer op de bakfiets, maar vliegt zelf businessclass naar Tokio

Help ons door deze informatie met anderen op je social netwerk te delen!

Een businessclass vlucht van een GroenLinks-wethouder naar Tokio, goed voor bijna 13.000 euro aan gemeenschapsgeld — terwijl aannemers van diezelfde GroenLinksers te horen krijgen dat ze hun dieselbusje maar moeten inruilen voor een bakfiets. Het contrast kon nauwelijks groter zijn.

Bakfiets voor de aannemer, businessclass voor de wethouder

Het begon met een ogenschijnlijk onschuldige suggestie van GroenLinks-raadslid Sacha Schneiders. Zij stelde eerder voor dat aannemers hun klusbusjes konden vervangen door een ‘kar’ — in gewoon Nederlands: een bakfiets. Terwijl hardwerkende vaklieden zogenaamd op de fiets moeten voor het klimaat, zitten de bestuurders die dat beleid uitdragen zelf voorin het vliegtuig, in de ruimste stoelen die er zijn.

Nulemissiezones schieten als paddenstoelen uit de grond

Steeds meer Nederlandse steden voeren nulemissiezones in waar dieselvoertuigen niet langer welkom zijn. Voor veel zelfstandigen en kleine bedrijven betekent dit een forse investering in elektrische alternatieven — of inderdaad creatieve oplossingen zoals een bakfiets. De boodschap van de overheid is duidelijk: minder uitstoot, koste wat kost. Maar die boodschap lijkt niet voor iedereen te gelden.

12.900 euro naar Tokio: businessclass voor twee

Oud-wethouder Touria Meliani van de partij GroenLinks vloog vorig jaar samen met een hoge gemeenteambtenaar businessclass naar Japan. De totale rekening voor de Amsterdamse belastingbetaler: 12.900 euro. Ook haar partijgenoot Sofyan Mbarki (PRO) maakte gebruik van businessclass voor een vlucht naar dezelfde bestemming. Twee bestuurders van dezelfde partij, dezelfde bestemming, dezelfde luxe klasse — betaald door de burgers die intussen worden aangespoord zuinig en groen te leven.

JA21-fractievoorzitter Sytze Rijpkema trok dit gegeven tijdens een raadsvergadering naar voren en stelde een directe vraag: kan het college toezeggen dat er voortaan niet meer businessclass gevlogen wordt? Wethouder Sumter erkende dat businessclass vliegen inderdaad “enorm veel CO2 kost”, maar gaf ook eerlijk toe dat dit niet haar portefeuille betrof. Ze beloofde het punt in het college te agenderen.

Wat bleek na navraag? Er verandert helemaal niets. De gemeente Amsterdam hanteert richtlijnen die voorschrijven dat bestuurders de trein nemen als een bestemming binnen tien uur per spoor bereikbaar is. Is dat niet het geval, dan mogen ze gewoon businessclass vliegen. Die regels blijven ongewijzigd van kracht.

Do as I say, not as I do

Dit is precies het type dubbelzinnigheid dat het vertrouwen in de politiek verder uitholt. Aan de ene kant wordt van gewone burgers — van zelfstandige loodgieters tot kleine aannemers — verwacht dat zij zich aanpassen aan steeds strengere milieuregels. Dieselbusjes worden geweerd, nulemissiezones breiden zich uit, en wie niet meebeweegt, krijgt boetes of verliest zijn broodwinning. Aan de andere kant legt de bestuurlijke elite zichzelf regels op die ruimschoots voorzien in hun eigen comfort, gefinancierd door diezelfde burgers die op de bakfiets zouden moeten stappen.

De vraag die na dit alles overblijft, is niet zozeer of businessclass vliegen nu wel of niet mag. De vraag is waarom bestuurders die groene regels opleggen aan anderen, zichzelf blijkbaar vrijstellen van elke morele consistentie. En waarom er pas ophef over ontstaat als iemand het uitrekent en hardop uitspreekt.

Dat Schneiders intussen bakfietsen aanprijst voor aannemers, en dat haar partijgenoten ondertussen in brede vliegtuigstoelen naar Japan vliegen, zegt eigenlijk alles over hoe dit soort politiek écht werkt: de lasten voor de burger, het comfort voor de bestuurder.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
Amsterdam bakfiets businessclass CO2 gemeentepolitiek GroenLinks JA21 nulemissiezone PRO Tokio Touria Meliani wethouder