Corona

Wetenschappers breken door: veiligheidsrisico’s mRNA-vaccins nu in mainstream onderzoek

Help door dit met iedereen op je social netwerk te delen!

De veiligheidsrisico’s van mRNA-vaccins die critici al jaren aankaarten, zijn nu officieel het onderwerp van een wetenschappelijke review in het gerenommeerde Journal of Toxicology. De emeritus hoogleraar Stefan Homburg wees als één van de eersten op de publicatie en stelt dat de kritiek op experimentele gentherapieën daarmee eindelijk de mainstream heeft bereikt. Voor de vele mensen die schade hebben ondervonden van de COVID-19-injecties, is dit een betekenisvolle erkenning.

Wat de studie precies blootlegt

De review kijkt vijf jaar na de grootschalige uitrol terug op wat we weten — en wat we nog steeds niet weten — over de modRNA-technologie die in de Pfizer- en Moderna-vaccins werd gebruikt. De conclusies zijn verontrustend: van biodistributie en aanhoudende bijwerkingen tot het risico op frameshifting en DNA-verontreiniging. Centraal staat de vraag of de ingekorte veiligheidstests tijdens de noodprocedure wel voldoende waren om de bevolking te beschermen.

---Lees verder na dit advertentieblokje---
Lipide nanodeeltjes: allesbehalve onschuldig

Eén van de meest opvallende bevindingen betreft de lipide nanodeeltjes, de vettige omhulsels die het genetisch materiaal naar de cellen transporteren. Preklinisch onderzoek liet al zien dat deze deeltjes niet braaf op de injectieplaats blijven, maar zich verspreiden naar de lever, milt, bijnieren, eierstokken en beenmerg. Bovendien activeren ze op zichzelf al ontstekingsroutes in het lichaam, ongeacht de mRNA-lading die ze meenemen.

Frameshifting en onbedoelde eiwitten

Dan is er het fenomeen van ribosomale frameshifting: de uitgebreide vervanging van uridine door N1-methylpseudouridine — een kernmodificatie in de vaccins — kan ertoe leiden dat ribosomen bij het vertalen van de genetische code een fout maken en daarbij onbedoelde eiwitten aanmaken. Onafhankelijk onderzoek via massaspectrometrie bevestigde het bestaan van dergelijke frameshiftproducten bij gevaccineerde mensen. De implicaties hiervan voor het immuunsysteem zijn nog lang niet volledig in kaart gebracht. Eerder door de industrie gesponsord onderzoek beweerde dat er geen sprake was van mistranslatie — dat blijkt nu onhoudbaar.

DNA-verontreiniging en de stilte van toezichthouders

Misschien wel het meest explosieve onderdeel van de review gaat over residueel plasmide-DNA dat werd aangetroffen in vaccindoses — inclusief SV40-promotersequenties in bepaalde Pfizer-batches. Meerdere onafhankelijke laboratoria maten concentraties van 36 tot 627 keer boven de toegestane limieten. Er bestaat zelfs een gerapporteerde casus waarbij mogelijke integratie van vaccinafgeleide DNA-sequenties in het menselijk genoom werd vastgesteld, geassocieerd met een agressieve vorm van kanker. Dit vereist weliswaar verdere bevestiging, maar de vraag is waarom toezichthouders zoals het EMA dit jarenlang niet publiekelijk als urgente kwestie hebben behandeld.

De klinische trials: wat er niet klopte

De studie haalt ook forse kritiek op de originele klinische trials aan. De veelgeprezen 95 procent relatieve risicoreductie van Pfizer vertaalde zich in werkelijkheid naar slechts 0,7 procent absolute risicoreductie. Bovendien werden duizenden gevallen van ‘vermoedelijke maar onbevestigde COVID-19’ buiten de analyse gehouden — twintig keer zoveel als de bevestigde gevallen die wél werden meegeteld. Klokkenluider Brook Jackson, destijds regionaal directeur van een Pfizer-testlocatie, getuigde over ernstige tekortkomingen in de data-integriteit. Deelnemers aan de trials spraken publiekelijk over het feit dat hun ernstige bijwerkingen niet werden geregistreerd in de officiële resultaten.

Wat dit betekent voor de toekomst

De auteurs van de review roepen op tot langdurige, onafhankelijke veiligheidsmonitoring, volledige transparantie van data en het beschermen van open wetenschappelijk debat. Ze wijzen erop dat het snel afserveren van kritische stemmen als ‘desinformatie’ essentiële processen heeft verstoord zoals onafhankelijke replicatie en foutencorrectie. Voor toekomstige toepassingen van mRNA als platform — bijvoorbeeld bij griep of kanker — moet het roer volgens de onderzoekers helemaal om. De manier waarop de technologie zonder voldoende voorzorgen op miljarden mensen werd losgelaten, is wetenschappelijk en ethisch onverdedigbaar. Dat dit nu zwart op wit staat in een gevestigd toxicologisch tijdschrift, is een kantelpunt dat beleidsmakers niet langer kunnen negeren.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Interessant

5 10 stemmen
Artikel waardering

Robin de Boer

Robin de Boer (1983) heeft Economische Geografie gestudeerd aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij is sinds juni 2014 werkzaam als hoofdredacteur van NineForNews.
Aanmelden
Laat het mij weten wanneer er
guest

0 Reacties
Oudste
Nieuwste Meeste stemmen
Inline Reacties
Alle reacties zien
Back to top button
0
We lezen graag je reactie!x