Buitenland

De migratiemachine: nieuwe film onthult hoe Europeanen zelf de omvolking financieren

Help ons door deze informatie met je vrienden op je socials te delen!

In 47 minuten onthult een nieuwe documentaire van het Amerikaanse onderzoeksplatform Muckraker hoe smokkelaars, ngo’s en westerse overheden samen een goed geoliede machine in stand houden die tienduizenden migranten per jaar van West-Afrika naar het Verenigd Koninkrijk leidt.

Een spel waar iedereen aan verdient

De documentaire, getiteld Replacing Europe, volgt de migratieroute van Mauritanië via de Canarische Eilanden, door Spanje en Frankrijk, tot aan het Kanaal. Wat de makers aantreffen, is geen humanitaire chaos maar een systeem met vaste spelers en financiële prikkels. Sheikh M. Kromah, op het moment van de opnames werkzaam voor de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) van de VN, legt op camera uit hoe het werkt: Spanje houdt de boot bewust niet tegen omdat stopzetting van de aankomsten ook het einde zou betekenen van miljoenen aan EU-subsidies. “Iedereen wil er zijn deel uit halen,” zegt hij. Smokkelnetwerken vangen volgens hem per boot tussen de vijftigduizend en zestigduizend euro.

---Lees verder na dit advertentieblokje---

De IOM en het VN-kader dat migratie ‘faciliteert’

Kromahs verklaring staat niet op zichzelf. De IOM publiceert zelf beleidsdocumenten waarin staat dat inspanningen niet gericht moeten zijn op het stoppen van migratie, maar op het faciliteren ervan. In het kader van de VN-Agenda 2030 voor Duurzame Ontwikkeling wordt migratie omschreven als een “transformerende kracht voor groei en ontwikkeling.” Migranten worden daarin aangeduid als “agents of development.” Wie dit leest naast de praktijk op straat, kan moeilijk volhouden dat het systeem per ongeluk zo is gegroeid.

ACCEM: 225 miljoen euro voor een katholieke ngo

Eén van de meest opvallende bevindingen betreft ACCEM, de Asociación Comisión Católica Española de Migración. Deze Spaanse katholieke organisatie ontving in 2024 circa 225 miljoen euro, waarvan 88 procent afkomstig van de Spaanse centrale overheid. ACCEM regelt de vluchten van migranten van Gran Canaria naar Madrid, beheert opvangkampen op het vasteland en betaalt bewoners een maandelijkse toelage van ongeveer 75 euro plus vervoersbewijzen. Zelfs wie het kamp verlaat zonder papieren, blijft die toelage ontvangen. Een getuige vertelt de onderzoekers hoe een vriend naar een andere Spaanse stad vertrok en gewoon doorbetaald kreeg.

Geschilderde voetafdrukken leiden migranten langs de politie

In Irun, de laatste Spaanse stad voor de Franse grens, heeft een activistische groep letterlijk een pad uitgestippeld voor migranten: gekleurde voetafdrukken op de stoep leiden hen langs de politie, richting een opvang in het Franse Bayonne. Die opvang, gefinancierd met publiek geld van de gemeente Bayonne, registreert geen namen en maakt geen foto’s. Migranten verblijven er een paar dagen en vertrekken vervolgens — met of zonder papieren — naar willekeurig welke plek in Europa. De activisten in Irun geven toe dat ze migranten adviseren welke bussen ze moeten nemen om niet opgepakt te worden.

Amerikaans belastinggeld in Mauritanië

De financieringsketen begint al eerder dan veel mensen vermoeden. In Nouadhibou, Mauritanië — vertrekhaven voor veel boten richting de Canarische Eilanden — ontdekten de onderzoekers een migrantenopvangcentrum dat deels gefinancierd wordt door de Amerikaanse ambassade. Het Julia Taft Refugee Fund, een programma van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, verstrekt via ambassades subsidies aan lokale ngo’s. De bakkerij en computerruimte in het centrum? Eveneens betaald door de VS. Ondertussen beschrijven lokale bronnen hoe vrouwen in de stad als slaven worden vastgehouden en hoe politieagenten samenwerken met smokkelaars.

Calais: de laatste schakel voor Groot-Brittannië

Het eindpunt van de documentaire is Calais, waar honderden migranten in vervallen pakhuizen wachten op hun oversteek naar Engeland. De onderzoekers slaagden erin een vertreklocatie te infiltreren en filmden hoe meer dan vijftig mensen — inclusief een man met een klein kind — vanuit de duinen het water in rennen. De Franse politie verscheen pas na een kwartier en trok zich uiteindelijk terug zonder de boot te stoppen. In Engeland aangekomen, wacht asielzoekers gratis onderdak in een hotel, gratis maaltijden, zo’n 300 pond per maand en gratis toegang tot universiteitsonderwijs. Eén man gaf aan er al drie jaar te wonen.

Wat dit betekent voor de Europese burger

De documentaire stelt een ongemakkelijke vraag: betalen Europese burgers via hun belastingen mee aan een systeem dat ze zelf niet willen en dat politici publiekelijk zeggen te willen indammen? De bevindingen wijzen in die richting. Overheden ontvangen EU-subsidies zolang de instroom doorgaat, ngo’s groeien mee op het ritme van de aankomsten, en activisten helpen actief bij het omzeilen van grensbewaking. Zolang de financiële prikkels niet worden aangepakt, verandert er weinig — ongeacht welke belofte er in Brussel of Den Haag wordt gedaan.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Interessant

5 3 stemmen
Artikel waardering

Robin de Boer

Robin de Boer (1983) heeft Economische Geografie gestudeerd aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij is sinds juni 2014 werkzaam als hoofdredacteur van NineForNews.
Aanmelden
Laat het mij weten wanneer er
guest

0 Reacties
Oudste
Nieuwste Meeste stemmen
Inline Reacties
Alle reacties zien
Back to top button
0
We lezen graag je reactie!x