Gates Foundation had 30 ontmoetingen met Epstein terwijl medewerkers alarm sloegen

Foto: European Parliament , CC BY 4.0 (Wikimedia Commons)

Maar liefst dertig keer zaten medewerkers van de machtige “liefdadigheidsorganisatie” van Bill Gates samen met de veroordeelde zedendelinquent Jeffrey Epstein — en dat terwijl interne medewerkers herhaaldelijk alarm sloegen over de reputatieschade die dit kon veroorzaken. Dat blijkt uit een extern onderzoek uitgevoerd door advocatenkantoor WilmerHale, in opdracht van de Gates Foundation zelf.

Dertig ontmoetingen, één groot vraagteken

Tussen 2011 en 2014 vonden de gesprekken plaats — waaronder meerdere bezoeken aan Epsteins beruchte stadspaleis in Manhattan en minstens één ontmoeting op de campus van de Gates Foundation zelf. De officiële verklaring? Er zou gesproken zijn over de oprichting van een investeringsfonds voor mondiale volksgezondheid. Dat fonds is er nooit gekomen. Wat wél bleef, zijn de vragen over waarom deze contacten zolang werden voortgezet, ondanks de bekende achtergrond van Epstein.

---Lees verder na dit advertentieblokje---

Gates wist het — en deed het toch

Het rapport van WilmerHale is op dit punt ronduit vernietigend: Gates was op de hoogte van Epsteins veroordeling voor het uitbuiten van een minderjarige. Hij hoorde ook de bezwaren van zijn eigen medewerkers. En toch bleven de ontmoetingen doorgaan. Tegenover een congrescommissie noemde Gates zijn keuze zelf een “grove beoordelingsfout”. Dat klinkt als een understatement als je beseft dat Epstein al in 2008 schuldig had gepleit aan het ronselen van een minderjarige voor prostitutie — drie jaar vóórdat de samenwerking met de Gates Foundation begon.

Een brug naar dubieuze donoren en een omstreden stichting

Epstein speelde een actievere rol dan een simpele gesprekspartner. Hij bracht Gates in contact met potentiële donoren voor het geplande gezondheidsfonds, maar tijdens een ontbijt in december 2014 bleek dat Epstein de bereidheid van die donoren ernstig had overdreven. Gates trok daarop de stekker uit de samenwerking. Maar de schade was al aangericht.

Nog opvallender is de connectie met het International Peace Institute. Epstein introduceerde Gates bij Terje Rod-Larsen, de toenmalige directeur van deze organisatie. Kort daarna sloot de Gates Foundation een subsidieovereenkomst met datzelfde instituut — gericht op polio-uitroeiing, welteverstaan. Rod-Larsen moest in 2020 opstappen vanwege zijn eigen banden met Epstein. De vraag dringt zich op: wie was hier nu eigenlijk aan het sturen?

Intern rapport, extern vertrouwen — maar wie controleert de controleurs?

De Gates Foundation publiceerde slechts een samenvatting van drie pagina’s van het WilmerHale-rapport. De volledige versie blijft vooralsnog achter gesloten deuren. Dat wekt argwaan. Een organisatie die miljarden uitgeeft aan wereldwijde gezondheidsprogramma’s, die enorme invloed heeft op de WHO en op vaccinbeleid, legt verantwoording af via een eigen geselecteerd advocatenkantoor — en deelt vervolgens alleen wat haar uitkomt.

Het rapport stelt dat er geen bewijs is gevonden van illegale activiteiten of betalingen aan Epstein. Maar dat is een wel heel lage lat. De centrale vraag is niet of er wetten zijn overtreden, maar waarom een organisatie die zich beroept op moreel leiderschap jarenlang zaken deed met een man die kinderen misbruikte — terwijl iedereen intern wist wie Epstein was.

Buffett stapt op, Gates staat er alleen voor

De timing van het rapport is niet toevallig. Kort voor de publicatie werd bekend dat Warren Buffett — jarenlang één van de grootste donoren aan de Gates Foundation — zijn jaarlijkse bijdrage dit jaar niet meer naar de organisatie van zijn oude vriend stuurt. Officieel zegt Buffett dat zijn kinderen klaar zijn om zijn vermogen zelf te beheren. Maar hij noemde de Epstein-connectie van Gates eerder expliciet “walgelijk”. De ontmoetingen zijn dus niet alleen een pr-probleem — ze hebben ook financiële gevolgen.

Epstein als toegangspoort tot macht

De naam van Bill Gates duikt op in de documenten die het Amerikaanse ministerie van Justitie vrijgaf als onderdeel van het Epstein-onderzoek. Zijn naam staat naast die van techgiganten, politici en financiële zwaargewichten — stuk voor stuk mensen die ontkennen betrokken te zijn geweest bij Epsteins misdaden. Maar het patroon is inmiddels onmiskenbaar: Epstein fungeerde als een schakel tussen de mondiale elite, en die elite liet hem begaan zolang het haar uitkwam.

Epstein werd in juli 2019 federaal aangeklaagd voor mensenhandel van minderjarigen. Hij stierf in augustus van dat jaar in zijn cel officieel door zelfmoord — onder omstandigheden die tot op de dag van vandaag aanleiding geven tot speculatie. De werkelijke omvang van zijn netwerk, en de rol die gevestigde filantropische machtsstructuren daarin speelden, is nog lang niet volledig in kaart gebracht.

Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack voor exclusieve content.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek