Onveiligheid Zandvoort tijdens pinksterweekend: raadslid was getuige van 4 ernstige incidenten in slechts 25 minuten

Help door deze informatie met je kennissen op je social media te delen!

De onveiligheid in Zandvoort tijdens het pinksterweekend is niet langer te bagatelliseren: fractievoorzitter Mirko Gerrits van de lokale partij ZEE getuigde tijdens een raadsdebat dat hij in slechts 25 minuten vier ernstige incidenten met eigen ogen aanschouwde. Terwijl de burgemeester publiekelijk beweerde dat de situatie niet was geëscaleerd, schilderde Gerrits een heel ander beeld — en hij staat daarin allesbehalve alleen.

Vier incidenten in minder dan een halfuur

Gerrits deed zijn verhaal niet vanachter een bureau, maar vanuit eigen ervaring. Samen met zijn vriendin was hij zondagavond op pad toen het misging. “Jongeren” die poortjes intrapten bij de Albert Heijn, iemand die een meisje doodsverwensingen toeschreeuwde omdat ze zijn expliciete avances negeerde, een groep die probeerde zijn vriendin aan te raken, en twee “mannen” die minutenlang door een raam stonden te gluren naar een negenjarig meisje. Alles binnen een tijdsbestek van nog geen halfuur, en in meerdere gevallen met politie op slechts enkele tientallen meters afstand.

Mijn inbreng gisteren tijdens het debat over de onveiligheid in Zandvoort tijdens het pinksterweekend. pic.twitter.com/91IsbXIRK9

— Mirko Gerrits (@MirkoGerrits) June 3, 2026

Burgemeester spreekt niet van escalatie — bewoners denken er anders over

Wat Gerrits het meest stak, was de reactie van de burgemeester achteraf. In het Haarlems Dagblad liet die weten dat de situatie die zondag “niet was geëscaleerd.” Gerrits noemt die uitspraak ronduit bizar. Want als vier grove incidenten in 25 minuten, door één persoon op één plek waargenomen, geen escalatie vormen, wat is dan het criterium? Pas als iemand met een parasolstok wordt gestoken? Het zijn niet de woorden van een bestuurder die grip heeft op de situatie — het zijn de woorden van iemand die de werkelijkheid naar zijn hand probeert te zetten.

Na zijn openbare inbreng stroomden de berichten binnen. Bewoners deelden hun eigen ervaringen, sociale media liepen vol met verhalen van mensen die zich geïntimideerd voelden of simpelweg het gevoel hadden dat Zandvoort op zomerse dagen niet meer voor hen is. Sommigen gaven aan niet meer te komen. Dat is het echte probleem: een bestuur dat pas reageert als ontkenning niet langer houdbaar is.

Een patroon van wegkijken en relativeren

Gerrits wees er nadrukkelijk op dat dit geen nieuw fenomeen is. Al jaren wordt dit patroon herhaald: eerst relativeren, dan kleineren, en pas als de media en bewoners de werkelijkheid niet meer laten wegpoetsen, volgt een soort gedwongen erkenning. Hetzelfde gebeurde rond de jaarwisseling jaren geleden, toen een raadslid werd neergezet als iemand die overdreef over de zomerse overlast. Nu, jaren later, speelt precies hetzelfde scenario zich opnieuw af — met dezelfde coalitie en dezelfde portefeuillehouders.

De opmerking van de burgemeester dat ondernemers “altijd kunnen beslissen om de deuren te sluiten” viel eveneens slecht. Gerrits stelde terecht dat dit geen oplossing is, maar een brevet van onvermogen. De overheid heeft als kerntaak om veiligheid te garanderen — niet om bedrijven achteraf te vertellen dat ze het maar zelf moeten uitzoeken als de situatie te dreigend wordt. Strandondernemers die door structurele onveiligheid omzet verliezen of extra beveiliging moeten inhuren, zijn daar het directe slachtoffer van falend overheidsbeleid.

Juridische actie als drukmiddel

Gerrits deed ook een opvallende oproep aan ondernemers: kijk goed naar juridische mogelijkheden. Hij verwees specifiek naar artikel 3:305a van het Burgerlijk Wetboek, dat stichtingen en verenigingen de mogelijkheid biedt om namens een grotere groep met gelijksoortige belangen een collectieve rechtszaak aan te spannen. Als de gemeente jarenlang onvoldoende grip krijgt op voorspelbare onveiligheid, moet de rekening niet steeds bij bewoners en ondernemers worden neergelegd.

Onevenwichtige oververtegenwoordiging niet te negeren

Gerrits sprak ook uit wat velen denken maar slechts weinigen hardop durven te zeggen: alle vier de incidenten die hij persoonlijk meemaakte, werden veroorzaakt door personen met een migratieachtergrond. Hij voegde er zelf aan toe dat dit uiteraard geen generalisatie is voor alle migranten, maar benadrukte dat de oververtegenwoordiging in dit soort situaties onmiskenbaar is. De gemeente Zandvoort heeft het nationale migratiebeleid niet gemaakt en kan dat ook niet sturen — maar dat mag geen vrijbrief zijn om lokaal niets te ondernemen.

Voormalig Europarlementariër Rob Roos sloot zich publiekelijk aan bij het betoog en richtte zich direct tot D66, VVD en CDA. Zijn boodschap was helder: na drie decennia ontkennen, bagatelliseren en wegkijken laat de realiteit van massale immigratie zich simpelweg niet meer wegwuiven.

Concrete motie: aanpak seksuele straatintimidatie

ZEE komt met een concrete motie gericht op seksuele straatintimidatie als structureel onderdeel van het veiligheidsprobleem in Zandvoort. De partij wil onder meer in kaart brengen waar de handhaving tekortschiet, onderzoeken of Zandvoort kan aansluiten bij een landelijke pilot voor boa’s die worden getraind in het handhaven op seksuele intimidatie in de openbare ruimte, en de drempel voor slachtoffers om aangifte te doen drastisch verlagen. Ook wordt onderzocht of getrainde boa’s in burger kunnen worden ingezet op risicolocaties om intimidatie op heterdaad vast te leggen.

Of het college daar serieus gehoor aan geeft, valt nog te bezien. De geschiedenis van Zandvoort leert dat bestuurders pas in beweging komen als de druk van buitenaf groot genoeg wordt. De vraag is alleen hoeveel zomers er nog voorbij moeten gaan voor dat moment aanbreekt.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
burgemeester handhaving migratie Mirko Gerrits overlast pinksterweekend raadsdebat seksuele intimidatie strandoverlast veiligheid Zandvoort zee