Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaarEen team van natuurkundigen onder leiding van Richard Pinčák van de Slowaakse Academie van Wetenschappen heeft een opvallend theoretisch model voorgesteld: het universum bestaat uit zeven dimensies in plaats van de vier die we dagelijks ervaren. Naast de drie ruimtelijke dimensies en tijd zouden er nog drie extra dimensies zijn, die zo klein en opgerold zijn dat ze voor ons onzichtbaar blijven.
Het idee komt voort uit een poging om een hardnekkig probleem in de moderne natuurkunde op te lossen: de zogeheten informatieparadox van zwarte gaten. Volgens Stephen Hawking stralen zwarte gaten energie uit en verliezen ze langzaam massa, totdat ze uiteindelijk volledig verdwijnen. Dat leidt tot een fundamenteel conflict met de kwantummechanica, die stelt dat informatie nooit verloren kan gaan, maar slechts van vorm verandert.
In het nieuwe model spelen de extra dimensies een centrale rol. Ze hebben een specifieke geometrische structuur, bekend als G₂-variëteiten, waarin een eigenschap genaamd torsie optreedt. Deze torsie veroorzaakt een subtiele “draaiing” van de ruimtetijd. Op extreem kleine schaal, wanneer een zwart gat bijna volledig is verdampt, zou dit effect een afstotende kracht genereren.
Die afstotende kracht fungeert volgens de onderzoekers als een soort rem. In plaats van volledig te verdwijnen, stopt de verdamping van het zwarte gat voortijdig. Wat overblijft is een stabiel, microscopisch klein restant dat de informatie kan bevatten van alles wat ooit in het zwarte gat is gevallen. Daarmee biedt het model een uitweg uit de informatieparadox.
Het voorstel heeft daarnaast interessante implicaties voor de deeltjesfysica. De torsie in de extra dimensies zou een energieveld creëren dat sterk lijkt op het mechanisme dat elementaire deeltjes massa geeft via het Higgs-veld. Dit wijst erop dat de massa van deeltjes mogelijk een geometrische oorsprong heeft, verbonden aan de structuur van deze verborgen dimensies.
De onderzoekers benadrukken dat hun model geen definitieve oplossing biedt voor de theorie van kwantumzwaartekracht. Op de allerkleinste schaal, de zogeheten Planck-schaal, schieten huidige theorieën tekort en zijn nieuwe inzichten nodig. Toch onderscheidt hun benadering zich door te suggereren dat juist daar nieuwe fysische effecten optreden die zwarte gaten stabiliseren.
Hoewel directe experimentele bevestiging voorlopig buiten bereik ligt, doet het model wel concrete voorspellingen. Zo zouden er hypothetische deeltjes moeten bestaan die samenhangen met de extra dimensies, al zijn die met de huidige technologie nog niet detecteerbaar. Juist die toetsbaarheid maakt het voorstel volgens de onderzoekers wetenschappelijk relevant.
Het idee van een zevendimensionaal universum sluit aan bij bredere ontwikkelingen in de natuurkunde, zoals de snaartheorie, waarin extra dimensies al langer een belangrijke rol spelen. Het model biedt daarmee een nieuwe invalshoek om de diepste structuur van het universum te begrijpen – en mogelijk de kloof tussen zwaartekracht en kwantummechanica te overbruggen.
Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack voor exclusieve content.
Interessant
Oorsprong van eerste waargenomen bezoeker van buiten ons zonnestelsel ontdekt. Hier komt Oumuamua vandaan
Vele honderdduizenden bij wereldwijd Occupy-protest (Update zondag)
Winnaars bekend! Wil jij naar de lezing van David Icke in Amsterdam? Maak dan nu hier kans op GRATIS kaarten
Gideon van Meijeren legt uit wie er achter de schermen aan de touwtjes trekken
Weduwe 9/11 door Hooggerechtshof VS de deur gewezen
Terwijl Nederland kraakt onder woningnood, zorgcrisis en torenhoge lasten ‘kiest de overheid voor zelfverrijking’
Kijk: Pepijn van Houwelingen maakt kritische opmerking en wordt door D66 uitgemaakt voor ‘complotdenker’
Reaal regelt het niet allemaal: burger draait weer op voor bankfalen
The Agenda (Nederlands ondertiteld): deze docu onderzoekt de digitale gevangenis die ons te wachten staat