Zionisme en jodendom: waarom deze twee begrippen niets met elkaar te maken hebben

Foto: Alper sm, CC BY-SA 4.0 (Wikimedia Commons)

Zionisme en jodendom worden in de mainstream media vrijwel altijd door elkaar gegooid, maar wie de feiten bestudeert, stuit op een fundamenteel verschil dat verstrekkende gevolgen heeft voor hoe wij naar het conflict in het Midden-Oosten kijken. Jodendom is een godsdienst. Zionisme is politiek. Semieten zijn volkeren die de Semitische taal spreken en al millennia in het Midden-Oosten wonen. Drie totaal verschillende begrippen — en die verwarring is geen ongeluk.

Wie zijn de Semieten werkelijk?

Zowel Joden als Arabieren beschouwen Abraham als hun stamvader. De Joden stammen af van Israël, de Arabieren van Ismaël — beiden zonen van Abraham. Tot de Semitische volkeren behoren onder meer de Hebreeën, Arameeërs, Feniciërs en Arabieren. Het woord ‘Semiet’ is afgeleid van de Bijbelse figuur Sem, een zoon van Noach. Oorspronkelijke Joodse gemeenschappen leefden eeuwenlang vreedzaam naast Palestijnse moslims en christenen, en beschouwden hen als broeders.

---Lees verder na dit advertentieblokje---

Genetisch onderzoek door de Joods-Amerikaanse antropoloog Eran Elhaik van Johns Hopkins University toont aan dat slechts zo’n 2,5 procent van alle Joden wereldwijd aantoonbaar Hebreeuws DNA heeft. Opvallend: zo’n 80 procent van de Palestijnen heeft dat wél. Dat roept een serieuze vraag op: wie zijn de overige 97,5 procent van de mensen die zichzelf als Joods identificeren? Het antwoord ligt grotendeels in de geschiedenis van de Khazaren.

Het koninkrijk der Khazaren en de oorsprong van de verwarring

Rond het jaar 100 na Christus ontstond het koninkrijk Khazaria, gelegen tussen de Zwarte Zee, de Kaspische Zee en de Oostzee — het huidige Zuid-Rusland, Oekraïne en Georgië. De Khazaren waren een volk van Turkse afkomst. In de zevende eeuw besloot koning Bulan het jodendom als staatsgodsdienst in te voeren, maar mengde daarin elementen van wat men Babylonisch Luciferisme noemt. Zo ontstond de Babylonische Talmoed — een variant die fundamenteel verschilt van de eerder bestaande Palestijnse Talmoed.

Rond het jaar 1000 verdreef de Russische vorst Vladimir III de Khazaarse elite uit zijn rijk. Deze groep vluchtte naar Oekraïne, Polen, Hongarije en verder Europa in. De meerderheid integreerde en werd hardwerkende burgers. Maar een kleine, psychopathische kern bleef trouw aan de Babylonische Talmoed en de bijbehorende machtspolitiek. Dít zijn de mensen die historici en onderzoekers tegenwoordig de ‘Khazaarse Maffia’ noemen — en die staan aan de basis van wat wij vandaag als het mondiale Zionisme kennen.

De Protocollen, de Rothschilds en de blauwdruk voor wereldmacht

In 1773 organiseerde de bankier Mayer Amschel Rothschild — van Khazaarse afkomst — geheime bijeenkomsten met een select groepje rijke tijdgenoten. Samen legden zij de grondslag voor wat later ‘De Protocollen van de Wijzen van Sion’ zou worden. Om deze protocollen verder uit te werken, schakelden zij Adam Weishaupt in: een Jezuïet met Khazaarse roots, gefrustreerd nadat paus Clemens XIV in 1773 de Jezuïetenorde verbood. Weishaupt verwerkte de Zionistische machtsagenda in gedetailleerde protocollen die verbluffende overeenkomsten vertonen met de huidige VN-Agenda 2030.

In die protocollen staat onder meer beschreven hoe de massa afgeleid moet worden met materialisme en angst, hoe media gebruikt worden als controlemiddel, hoe schuld en belasting gebruikt worden om volkeren te knechten, en hoe opposities van beide kanten gemanipuleerd worden. Wie om zich heen kijkt, herkent dit patroon moeiteloos in de hedendaagse realiteit.

Jezuïeten, het Vaticaan en de Zwarte Adel

De Jezuïetenorde — gesticht in 1534 door Ignatius van Loyola, van wiens voorouders bekend is dat zij Khazaars-Joodse wortels hadden — werd in 1773 door paus Clemens XIV verboden vanwege hun gevaarlijke invloed op Europese koningen en keizers. Clemens XIV bekocht die beslissing met zijn leven: hij werd vergiftigd. Een deel van de Jezuïeten bleef opereren buiten het Vaticaan als een zelfstandig, geheim genootschap — de zogeheten Zwarte Adel. Zij verspreidden zich via vrijmetselaarsloges en onderwijs instellingen door heel Europa.

In 2013 trad paus Benedictus XVI af en werd hij opgevolgd door paus Franciscus — de eerste Jezuïtische paus. Daarmee keerden de Jezuïeten na eeuwen terug aan het hoofd van het Vaticaan. De Vaticaanbank maakt onderdeel uit van het Rothschild-financiële netwerk. De soevereine status van Vaticaanstad, verkregen via het Verdrag van Lateranen in 1929, zorgt ervoor dat de staat immuun is voor externe juridische controle.

Balfour, Groot-Israël en het Yinon Plan

In 1917 schreef de Britse minister van Buitenlandse Zaken Arthur James Balfour een brief aan de Zionist Lionel Walter Rothschild, waarin hij steun uitsprak voor een Joods tehuis in Palestina. Dat Britse mandaat liep in 1948 af — waarna David Ben-Gurion, geboren in Polen en van Khazaarse afkomst, de Zionistische staat Israël uitriep. Sindsdien verkeert het gebied in vrijwel permanente staat van oorlog.

Het zogenoemde Yinon Plan beschrijft een Zionistische ambitie voor een ‘Groot-Israël’ dat zich uitstrekt van de Nijl tot de Eufraat. De twee blauwe strepen op de Israëlische vlag zouden voor Zionisten symbool staan voor die twee rivieren. Dit plan vereist de verdrijving van Semitische volkeren — Palestijnse moslims, christenen én oorspronkelijke Joden — die al eeuwen in het gebied wonen.

Antisemitisme als politiek wapen

De term ‘antisemitisme’ wordt systematisch ingezet om kritiek op het Zionisme de mond te snoeren. Maar als slechts 2,5 procent van de wereldwijde Joodse bevolking daadwerkelijk Semitisch DNA heeft, terwijl 80 procent van de Palestijnen dat wél heeft, dan is het woord ‘antisemitisch’ op zijn minst een misleidend etiket. Kritiek op Zionistische politiek heeft niets te maken met het joodse geloof of het Semitische volk. Integendeel: verreweg de meeste religieuze Joden wijzen het Zionisme expliciet af, omdat zij de politisering van hun geloof als een aanslag op het jodendom beschouwen.

De verwarring tussen deze begrippen wordt bewust in stand gehouden. Zolang mensen ‘Jood’, ‘Semiet’ en ‘Zionist’ door elkaar halen, kan de Zionistische politieke agenda zich ongestraft voortzetten achter het schild van religie en slachtofferschap. Het begrijpen van dit onderscheid is geen daad van haat — het is een daad van helderheid.

Meer hierover lezen? Ga naar de website: Onzichtbare Macht