Zo diep reiken de netwerken van D66 en VVD in de asielopvang

Help ons door dit met je kennissen op je social media te delen!

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

In Goedemorgen Nederland uitte BBB-Kamerlid Caroline van der Plas stevige kritiek op D66. Zij beschuldigde de partij van “kiezersbedrog” vanwege het tegenhouden van strenge asielwetten in de Eerste Kamer. Volgens Van der Plas heeft D66 tijdens verkiezingscampagnes een ander beeld geschetst, en ondermijnt dit gedrag het vertrouwen in de politiek. Ze stelde daarbij retorisch de vraag wie nog naar de stembus zou gaan als dit soort situaties zich voordoen.

Caroline van der Plas (@BoerBurgerB) beticht D66 van puur kiezersbedrog door het tegenhouden van de nieuwe asielwetten in de Eerste Kamer. “D66 is een kabinetspartij die hiermee heeft geschermd in de campagne. Iedereen heeft het over de PVV. Ik vind het ongekend. Wie gaat er… pic.twitter.com/TMTdTVCQkt

---Lees verder na dit advertentieblokje---

— WNL Vandaag (@WNLVandaag) April 20, 2026

In reactie hierop publiceerde onderzoeker Peter Siebelt op sociale media een overzicht van (voormalige en huidige) D66-politici die betrokken zijn of zijn geweest bij organisaties rondom vluchtelingen, asiel en migratie. Hij noemt daarbij verschillende vormen van betrokkenheid, variërend van formele functies tot inhoudelijke betrokkenheid of activisme.

Onder de meest concrete voorbeelden noemt Siebelt Sjoerd Warmerdam, voormalig D66-Kamerlid en momenteel directeur Strategy & Public Affairs bij VluchtelingenWerk Nederland. Ook Winnie Sorgdrager, voormalig minister van Justitie voor D66, wordt genoemd als voorzitter van de Raad van Toezicht van diezelfde organisatie.

Daarnaast noemt hij meerdere D66-politici met minder directe, maar relevante betrokkenheid. Zo wijst hij op Eerste Kamerlid Boris Dittrich, die zich kritisch heeft uitgelaten over streng asielbeleid en actief is in mensenrechtenvraagstukken. Hij was advocaat-directeur bij Human Rights Watch in New York en Berlijn. Tweede Kamerlid Mpanzu Bamenga wordt uitgebreid besproken: hij kwam zelf als vluchteling naar Nederland, verbleef lange tijd zonder verblijfsvergunning en ontving in die periode ondersteuning van VluchtelingenWerk. Later bekleedde hij functies binnen organisaties die zich inzetten voor vluchtelingen en ongedocumenteerden, waaronder een toezichthoudende rol bij VluchtelingenWerk Zuid-Nederland.

Ook voormalig Europarlementariër Sophie in ’t Veld wordt genoemd vanwege haar inzet voor een humaner asielbeleid en haar betrokkenheid bij Europese migratiedebatten. Verder haalt Siebelt oud-Kamerlid Maarten Groothuizen aan vanwege zijn pleidooien voor ruimhartiger migratiebeleid en integratie, en huidig Kamerlid Fatimazhra Belhirch, die naast haar politieke werk ook functies vervulde binnen mensenrechtenorganisaties en sinds 2022 leiding geeft aan een stichting die vluchtelingstudenten ondersteunt (UAF). Ze is bovendien voorzitter van de Commissie Asiel VluchtelingenWerk Nederland.

Siebelt stelt dat organisaties als VluchtelingenWerk via juridische ondersteuning en belangenbehartiging invloed hebben op asielprocedures en bijdragen aan vertragingen in terugkeerbeleid. Hij suggereert dat nauwe banden tussen deze organisaties, juridische netwerken en overheidsinstanties de onafhankelijkheid en efficiëntie van het systeem beïnvloeden.

Het stopzetten van VluchtelingenWerk en vergelijkbare organisaties is de oplossing voor een aanzienlijk deel van de asiel- en migratieproblemen, benadrukt Siebelt.

In een andere bijdrage gaat hij in op de rol van de VVD in de asielindustrie. Hij stelt dat ook deze partij diep verweven is met de Nederlandse asielketen, zij het op een andere manier. Hij beschrijft hoe VVD-politici en bestuurders invloedrijke posities hebben bekleed binnen uitvoeringsorganisaties zoals het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA).

Als voorbeeld noemt hij Loek Hermans, een prominente VVD’er die voorzitter was van de Raad van Toezicht van het COA. Tijdens zijn voorzitterschap ontstond ophef rond toenmalig directeur Nurten Albayrak, die later werd veroordeeld voor valsheid in geschrifte. Zowel haar functioneren als het toezicht daarop kwam onder zware kritiek te staan, wat uiteindelijk leidde tot het vertrek van Hermans.

Verder beschrijft hij de rol van Milo Schoenmaker, voormalig VVD-burgemeester en bestuursvoorzitter van het COA van 2019 tot eind 2025. Onder zijn leiding groeide de opvangcapaciteit aanzienlijk. Hij stond bekend als voorstander van spreiding van asielzoekers over gemeenten en speelde eerder ook lokaal een rol in opvanginitiatieven. Begin dit jaar trad hij terug om mee te werken aan een toekomstverkenning van het migratiebeleid.

Ook op lokaal niveau benoemt Siebelt VVD-betrokkenheid, zoals bij waarnemend burgemeester Mark Verheijen in Wijdemeren. Diens besluit om asielzoekers op te vangen in een gemeentelijk pand leidde tot protesten en uiteindelijk politieoptreden in Loosdrecht.

Tot slot wordt een persoonlijke link genoemd: Fatma Özgümüş, moeder van VVD-politica Dilan Yeşilgöz, was jarenlang actief in vluchtelingenorganisaties en zelf als vluchteling naar Nederland gekomen.

Het CDA en PvdA-GroenLinks zitten nog dieper in de asielindustrie. Meer daarover later, kondigt Siebelt aan.

Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack voor exclusieve content.
…

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
BBB COA D66 Van der Plas VVD