Ambtenaren wilden niet dat hij ging, Wopke Hoekstra ging tóch: de WEF-connectie die vragen oproept

Help mee door deze informatie met jouw kennissen op je social media te delen!

E-mailwisselingen die via een Woo-verzoek boven water zijn gekomen, roepen serieuze vragen op over de verwevenheid van het Nederlandse staatsapparaat met het World Economic Forum — en over de opmerkelijke carrièresprong die voormalig minister van Financiën Wopke Hoekstra maakte.

Wat de vrijgegeven documenten laten zien

Onderzoeksjournalist Marc van der Vegt wist via de Wet Open Overheid een reeks e-mails boven water te krijgen die de relatie tussen het ministerie van Financiën en het WEF blootleggen. Tweede Kamerlid Pepijn van Houwelingen (Forum voor Democratie) deelde de documenten op sociale media en trok stevige conclusies. Wat direct opvalt: een ambtenaar omschrijft zijn eigen functie als ‘point of contact at the ministry of Finance for the WEF RAG on Europe’ — een regionale werkgroep van het WEF.

Deze WOO-documenten (al eerder vrijgegeven trouwens met dank aan Marc van der Vegt (@vegtDoor) meen ik) zijn interessant. Ze laten allereerst zien (wat we sinds eind 2021 met het vrijgeven van de WEF-papers al wisten natuurlijk) hoezeer ons staatsapparaat en leden van het kabinet in het bijzonder verweven zijn geraakt met het World Economic Forum (en ander globalistische netwerken zoals de EU, Navo, Bilderberg etc.).

Zo omschrijft een ambtenaar van het ministerie van financiën (zie het tweede screenshot hieronder) zijn rol zélf als “point of contact at the ministry of Finance for the WEF RAG on Europe”. Het WEF heeft verschillende zogenaamde ‘regional action groups’ (RAG, regionale werkgroepen) en Wopke Hoekstra was als minister van Financiën betrokken bij de ‘regional action group’ voor Europa en Eurazië.

Deze WOO-documenten laten mooi zien dat minister Hoekstra vanuit het WEF continu uitnodigingen krijgt (in ieder geval in 2020 en 2021) om deel te nemen aan vergaderingen van deze WEF-actiegroep. Deze groep vergadert over onderwerpen (duurzaamheid en klimaat) die nota bene helemaal niet tot de portefeuille van Hoekstra (toen minister van financiën) behoren. Vreemd. Waarom?

Dat benoemen zijn ambtenaren ook en ze adviseren de minister eind augustus 2020, die, dat schrijven zijn ambtenaren letterlijk zo op, het laatste overleg van deze WEF-actiegroep ‘niet mega interessant vond’ en die bovendien een ‘volle agenda’ heeft ‘neutraal/negatief’ (met andere woorden, zijn ambtenaren vinden het verstandig als hij niet aan deze WEF-sessie deelneemt), maar wel met de aantekening ‘we kunnen hem ook niet te vaak afmelden’.

Met andere woorden, ondanks dat minister Hoekstra (in het Coronajaar 2020) druk is in Nederland, de bijeenkomsten van deze Regional Action Groep van het WEF niets met zijn portefeuille te maken hebben (maar, nu, qua portefeuille, zouden horen bij de minister van Klimaat en Groene Groei) en Hoekstra ze bovendien niet interessant vindt, oordelen zijn ambtenaren blijkbaar dat hij daar toch minstens af en toe moet zijn. Waarom?

En inderdaad, ondanks een neutraal/negatief advies besluit de minister (vierde foto) uiteindelijk ‘dat hij dit wel wil doen’ en is hij dus, ondanks een drukke agenda, (deze keer wel) september 2020 bij een WEF-sessie die hem niet interesseert en bovendien, dat schrijven zijn ambtenaren zelf, ‘niet specifiek Financiën relevant is’ maar zich dus vooral bezighoudt met duurzaam herstel, de energietransitie en groene industrie.

Waarom?

Drie jaar later, op 23 augustus 2023 werd Hoekstra, tot grote verrassing van velen bij gebrek aan een ‘groen profiel’, ineens door de Nederlandse regering voorgedragen als Eurocommissaris voor de portefeuille Klimaatactie.

— Pepijn van Houwelingen (@PvanHouwelingen) November 9, 2026

Minister die het niet interessant vindt, gaat toch

In 2020, midden in het eerste coronajaar, krijgt Hoekstra uitnodigingen voor digitale WEF-sessies. Hij moest een sessie in juni aan zich voorbij laten gaan. Zijn eigen ambtenaren adviseerden hem intern om een sessie in september niet bij te wonen. De sessies gaan over duurzaamheid, energietransitie en groene industrie — onderwerpen die simpelweg niet onder de portefeuille van een minister van Financiën vallen, maar eerder bij Economische Zaken en Klimaat thuishoren. De ambtenaren noemen het advies letterlijk ‘neutraal/negatief’ en merken op dat Hoekstra toch al een volle agenda heeft.

Eén ambtenaar voegt daar nog aan toe dat Hoekstra de vorige bijeenkomsten van deze WEF-groep zichtbaar ‘niet mega-interessant vond’. Maar dan volgt de opmerkelijke draai: ondanks al deze bezwaren laat de minister weten dat hij er op 7 september tóch bij wil zijn. De ambtenaren formuleren het voorzichtig maar veelzeggend: hij kan ook niet te vaak worden afgemeld.

CEO’s van grote bedrijven schuiven aan

Uit de uitnodiging van juni blijkt de aard van dit soort WEF-bijeenkomsten. Het WEF nodigt Hoekstra uit voor de zogeheten CEO Action Group for the European Green Deal, een coalitie van circa dertig topbestuurders van grote bedrijven zoals IKEA, Unilever, DSM, Heathrow Airport, Schiphol en Schneider Electric. Deze club werd in mei 2020 gelanceerd met als doel de Europese Green Deal van vlees te voorzien. Een minister van Financiën heeft in dat gezelschap formeel geen portefeuilletaak — toch wordt hij persoonlijk uitgenodigd als ‘special guest’.

Van financiën naar klimaatcommissaris: toeval?

De tijdlijn is op zijn zachtst gezegd opvallend. Tussen 2020 en 2021 neemt Hoekstra regelmatig deel aan WEF-werkgroepen over klimaat en duurzaamheid, terwijl zijn eigen ambtenaren dat eigenlijk niet logisch vinden gezien zijn portefeuille. Op 23 augustus 2023 draagt de Nederlandse regering hem voor als Eurocommissaris voor Klimaatactie — een benoeming die destijds velen verraste, juist omdat Hoekstra geen uitgesproken ‘groen profiel’ had opgebouwd in de Nederlandse politiek. Wie netjes aansluit bij de WEF-agenda, krijgt kennelijk mooie baantjes toegeschoven.

Een staatsapparaat dat meerdere meesters dient

Wat de Woo-documenten blootleggen, is iets wat critici al langer beweren: het Nederlandse staatsapparaat opereert niet louter in dienst van de Nederlandse bevolking, maar is stevig ingebed in een netwerk van internationale organisaties — WEF, EU, NAVO, Bilderberg. Ambtenaren die zichzelf omschrijven als ‘point of contact’ voor een WEF-werkgroep illustreren dat dit geen losse contacten zijn, maar gestructureerde, institutionele relaties. De vraag wie hier uiteindelijk de agenda bepaalt — Den Haag of Davos — is daarmee volledig legitiem.

Geen transparantie zonder druk

Het feit dat deze informatie alleen via een Woo-verzoek beschikbaar is gekomen, zegt op zichzelf al genoeg. Zonder de inspanningen van journalisten als Marc van der Vegt en politici als Van Houwelingen zouden deze documenten keurig in een la blijven liggen. De overheid communiceert niet uit zichzelf over haar banden met het WEF. Dat terwijl beslissingen die in deze ‘regionale actiegroepen’ worden besproken, uiteindelijk wél doorwerken in het beleid dat gewone burgers in hun portemonnee voelen: energieprijzen, klimaatmaatregelen, industriepolitiek.

Wat blijft hangen

Een minister die vergaderingen bijwoont die hem niet interesseren, over onderwerpen die niet tot zijn taakgebied horen, op aanraden van ambtenaren die hem niet te vaak willen afmelden bij een internationale lobbyclub — en die vervolgens Eurocommissaris voor precies díe onderwerpen wordt. Je hoeft geen complotdenker te zijn om daar vraagtekens bij te plaatsen. Je hoeft alleen maar goed te lezen.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
CEO Action Group Eurocommissaris klimaat European Green Deal globalisme Marc van der Vegt ministerie van financiën Pepijn van Houwelingen Tweede Kamer WEF WOO-documenten Wopke Hoekstra World Economic Forum