Enorme ‘zoetwaterberg’ ontdekt in Noordelijke IJszee

Help ons door deze informatie met kennissen op je socials te delen!

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

Britse wetenschappers hebben vastgesteld hoe een enorm zoetwaterreservoir omhoog wordt gestuwd in de Noordelijke IJszee.

Er bevindt zich zo’n 8.000 kubieke kilometer water in het reservoir dat sinds het jaar 2002 zo’n 15 centimeter is gestegen.

Dr. Katharine Giles van het University College London en haar collega’s deden hun ontdekking met behulp van satellieten van de Europese ruimtevaartorganisatie ESA. Dr. Giles liet tegenover de BBC weten dat de Noordpool onderhevig is aan snelle en ingrijpende veranderingen.

Onderzoek aan de hand van boeien en monsters toonde al aan dat steeds meer zoet water naar het gebied stroomde. De bevindingen zijn gepubliceerd in het tijdschrift Nature Geoscience.

De data (1995-2010) tonen aan dat zoet water in de Beaufort Gyre aanzienlijk aanzwelt, met name sinds de millenniumwisseling. De Cryosat-2 satelliet van ESA kan het zeeniveau onder het ijs meten.

Uit een animatie van de BBC wordt duidelijk dat het midden van de Noordpool omhoog wordt gestuwd, maar de wetenschappers concluderen dat het zoete water afkomstig zou moeten zijn van Russische rivieren. De Beautfort Gyre bevat momenteel zo’n 10 procent van al het zoete water in de Noordelijke IJszee.

De onderzoekers merken bovendien op dat de Beaufort Gyre zich in de afgelopen 15 jaar niet stapsgewijs heeft ontwikkeld, maar dat de ringvormige zeestroming vooral in de laatste helft van de periode een belangrijk onderdeel werd van de Noordpool.

De wetenschappers wijten dit aan een veranderende relatie tussen de wind en de oceaan in het gebied als gevolg van het smelten van zee-ijs, doch laten data van de Amerikaanse marine zien dat de ijslaag van de Noordpool juist dikker wordt. Mogelijk is de laag ijs in de Arctische Oceaan tussen januari 2009 en januari 2011 over een gebied van 800.000 vierkante kilometer tot 1,5 meter in dikte toegenomen.

Bewezen is dat globale opwarming een grote misleiding is. Er moet dus een andere oorzaak zijn.

Ontdekkingsreiziger Dr. Frederick Cook (1908), ‘bijzonder’ admiraal Robert Peary (1909) en admiraal Richard Byrd (1947) ontdekten dat zich rond de opening bij de polen ijsbarrières bevinden die elke winter worden gevormd door zoet water dat uit het binnenste van de Aarde stroomt. De enorme ijsbergen van zoet water in het gebied zouden onverklaarbaar zijn wanneer de onze planeet een solide bol was. Het gebied voorbij de ijsbergen is relatief warm en grotendeels ijsvrij.

Bron: BBC.co.uk

Gerelateerd:

• IJslaag Noordpool smelt niet, maar wordt dikker
• Natuurkundige leidt expeditie naar holle Aarde (interview)
• Admiraal Byrd’s wonderlijke reis naar de holle Aarde
• Waarom de Aarde hol is en geografische polen niet bestaan
• Helft van de Aarde bedekt met sneeuw en ijs

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over: