‘ADHD is een fictieve aandoening’

Er mankeert het nodige aan ons educatief systeem en het feit dat voornamelijk vrouwen voor de klas staan is een groot probleem voor jongetjes.
Maar Jerome Kagan zei hierboven: “Negentig procent van de kinderen met ADHD heeft echter geen afwijkend dopaminemetabolisme.”
Dat betekent dus dat er veel te vaak wordt voorgschreven, en aan kinderen die er geen baat bij hebben. Maar er zijn dus ook nog steeds 10% van die gevallen die wél een afwijkend dopaminegehalte hebben. En gezien het enorme aantal kinderen die dit voorgeschreven krijgt(overigens vooral in de VS, veel minder in Europa) zijn dat er ook nog heel wat.

Geen fictieve ziekte dus, maar eentje waar veel minder mensen aan lijden dan ogv het ritalingebruik aangenomen werd.

Altijd al gedacht dat er geen hol van klopt..ik ben zelf van de jaren 80, gelukkig bestond er toen nog geen adhd sprookje want ik voldeed namelijk exact aan de voorwaarden om adhd te hebben…..Ik lette amper op in de de les (het intersseerde me geen drol)zat heel vaak te klieren (omdat ik me dood verveelde)en was ontzettend druk ben zelf een paar keer blijven zitten…..kep achteraf maar weinig gehad aan school (maar das een ander verhaal)maar ben nu wel rustig,ik kwam erachter dat ik meer mijn rechterhersenhelft gebruik en tja dat past niet in een maatschappij wat vooral op de linkerhersenhelft is gericht.

Mijn vrouw stelt als klinisch psycholoog ADHD diagnoses bij kinderen en is ook betrokken bij projecten om vooral de ouders er mee om te leren gaan en als het even kan, zonder medicijnen voor de kinderen. Medicijnen zijn het laatste middel.

Ik was zelf ook altijd kritisch t.o.v. ADHD en wat de oorzaak er van is, valt te betwisten, maar ik heb ondertussen toch wel aanvaard, dat er kinderen zijn die door hun gedrag het gezinsleven en het zichzelf erg moeilijk kunnen maken. En als er gewoon hulp geboden wordt om het gezinsleven leefbaar te maken is dat een goed streven.

Ik zou het met deze man eens kunnen zijn, dat vaak de diagnose te makkelijk wordt gesteld en ook dat te snel medicijnen voorgeschreven worden, maar ik ben het niet met hem eens, dat deze aandoening niet bestaat. Ik heb teveel daarvan meegekregen.

Toch zijn er heel veel specifieke zaken waaraan je AD(H)D kunt herkennen. Als kind (ben nu 32) was ik zeer druk, kon mij op school niet concentreren, snel afgeleid, mijn werk was slordig, mijn resultaten waren zeer wisselend, raffelde veel af en ik was erg impulsief. Dit is het topje van de ijsberg. Ik was overduidelijk anders dan de andere kinderen. Ik was overigens niet de enige, maar ik ben er destijds nooit op getest.

Nu lijkt het er meer op dat ik ADD heb, dus zonder de hyperactiviteit. Maar nog steeds een hoofd vol gedachtes, snel afgeleid, een hele slechte concentratie en ik maak veel nog steeds slordigheidsfouten. Moet mezelf echt heel goed concentreren om geen fouten te maken en dit is echt heel vermoeiend en het lukt dus eigenlijk niet. Als ik kijk naar de symptomen van ADD, dan voldoe ik aan 90% van de symptomen. Ik wil niet zeggen dat er iets mis is met mij, maar er is wel iets anders aan mij en ik ben er niet echt blij mee.

Ritalin is een merknaam voor methylfenidaat. Er zijn ook nog middelen zoals concerta. Ook dit is methylfenidaat. Op http://www.mijnmedicijn.nl kun je de ervaren van mensen lezen die het slikken. Het gaat om mensen van alle leeftijdscategorieën, dus ook mensen van 56. De ervaringen zijn wisselend. Voor de één werkt het perfect en voor de ander is het waardeloos.

Ik denk dat attention deficit disorder (ADD) bestaat en Ritalin is eigenlijk gewoon drugs. Dat de farmaceutische industrie hier natuurlijk weer flink geld aan wil verdienen, is duidelijk, maar de medicijnen zijn voor veel mensen wel echt een uitkomst. Al kunnen we denk nog niet zeggen wat 30 jaar Ritalin met je doet waar je op je tiende mee begonnen bent.

Helemaal met erica eens! Kan me zo boos maken om die ondoordachte reacties… Mijn kind krijgt aandacht genoeg… Ik ben huismoeder om er voor mn kinderen tw zijn… En jah mijn zoon slikt ritalin en nee niet omdat het een stuiterbal is of om zijn schoolresultaten. Nee omdat mijn zoon dood ongelukkig was… Hele dagen op zn stoel zat te spelen… Elke dag woedeaanvallen had… Hij elke dag riep dat hij dood wou en dat hij niks waard was! En dan hebben we het over een jongen van 8… Waarmee we werkelijk alles hebben geprobeerd… Als laatste redmiddel kreeg hij ritalin… En dat helpt… Hij speelt weer buiten met zijn vrienden… Heeft weer zelfvertrouwen en geniet weer van het leven. En als laatste en zeker niet onbelangrijk… Er.is weer rust in het gezin wat voor iedereen fijn is! Dus mensen ga niet roepen dat het slechte ouders zijn die hun kind aan de ritalin zitten maar heb respect voor de ouders die durfen toe te geven dat ze hulp nodig zijn!!

[quote name=”UV”]@Iemand..

Je zou het zo kunnen zien. ADHD, ADD en een hoop andere “afwijkingen” in het autismespectrum bestaan wel (Daar de afwijkingen in het gedrag niet te ontkennen zijn). Maar het probleem is niet op te lossen met medicatie.. Dat (zoals hierboven beschreven) onderdrukt alleen en zal niet bijdragen tot het leren van nieuwe empatische of sociale vaardigheden. Dit soort aandoeningen zijn in 99,9% van de gevallen met een dieet (voor de missende vitamine en mineralen) en cognitieve gedragstherapie op te lossen. Het is oa een probleem je denkwijze en de verbindingen tussen bepaalde hersenclusters. Dit dient “getraind” te worden.

Zelf ben ik tegen medicatie als behandeling van dit soort ziektes. Al kan het soms helaas niet voorkomen worden als mensen te diep in het dal zitten.

Groet,
UV[/quote]

Cognitieve gedragstherapie is een prima middel, maar als je hoofd zo vol gedachten zit dat je amper na kunt denken moet je dat eerst rustig krijgen voor er iets te “trainen” valt.
Wanneer gedragstherapie voldoende is heb je geen ADHD, maar hoor je bij de 90% waar Kagan over spreekt.
Erica en Agnes spreken uit ervaring: medicijnen zijn een godsgeschenk als je ADD of ADHD hebt. Natuurlijk zou je ze veel liever niet nodig hebben, maar als dat wel zo is helpen ze je om een normaal leven te leiden, zoals ieder ander.

[quote name=”Aurelia”][quote name=”M”]Ook ik ben als zogenaamde ADHD-er als proefkonijn gebruik d.m.v. ritalin
Nu streef ik er naar zoveel mogelijk mensen en voor al kinderen van die zooi af te houden.

Vergif is het meer niet je word er Onmenselijk van
De echte oplossing…………voedingspatroon en een goede opvoeding(dat laatste heb ik helaas niet gekregen)[/quote]

Juist, jij was dus een “zegenaamde” ADHD-er. Heel vervelend voor je, maar ontzeg échte ADHD-ers niet de medicijnen die ze nodig hebben om een normaal leven te kunnen leiden.[/quote]

Ik word rustig van Ritalin dus heeft mijn lichaam volgens de huidige geneeskunde bijv. Methylfenidaat (Ritalin)nodig om rustig te blijven Ook heb ik vrijwel alle symtomen van ADHD zover het bestaat.

Ik ben gewoon (hoog)gevoelig was heel de wereld maar zo……..

Genoeg beweging(uitlaatklep),zonlicht en zo gezond mogelijk eten geen medicijnen meer voor mij zelf geen paracetamol

[quote name=”Iemand”]Mijn vrouw stelt als klinisch psycholoog ADHD diagnoses bij kinderen en is ook betrokken bij projecten om vooral de ouders er mee om te leren gaan en als het even kan, zonder medicijnen voor de kinderen. Medicijnen zijn het laatste middel
Ik was zelf ook altijd kritisch t.o.v. ADHD en wat de oorzaak er van is, valt te betwisten, maar ik heb ondertussen toch wel aanvaard, dat er kinderen zijn die door hun gedrag het gezinsleven en het zichzelf erg moeilijk kunnen maken. En als er gewoon hulp geboden wordt om het gezinsleven leefbaar te maken is dat een goed streven.

Ik zou het met deze man eens kunnen zijn, dat vaak de diagnose te makkelijk wordt gesteld en ook dat te snel medicijnen voorgeschreven worden, maar ik ben het niet met hem eens, dat deze aandoening niet bestaat. Ik heb teveel daarvan meegekregen.[/quote]
hoi,
ik ben zelf ook met de stempel ‘adhd’ benoemd,en ik heb hiervoor ook ritalin moeten slikken,ik kan je wel vertellen ,mijn manier van denken werd laag,mijn manier met het omgaan van mensen werd vreemd, mijn eetlust was heel rap weg waardoor ik een tijd van 6 weken 9 kilo was afgevallen,ik werd misselijk en veel ziek, ik had nergens meer zin in , letterlijk de hele wereld om mij heen viel weg,alsof ik in een duister wereldje leefde,mijn ouders hebben dit na 2 maanden afgekapt,ze zagen niets meer van de zoon die ze hadden, toen maar de keuze genomen om mij te accepteren als de persoon die ik ben.. en uiteraard stond ik na een week weer te dansen stuiteren en te springen en alles moest weer snel snel..maar ze zagen mij wel weer lachen! en dat is wat ieder ouder graag ziet neem ik aan,ik ben nu ondertussen 28 en heb mijzelf leren rustig te praten in het hoofd omdat ik wel in de gaten kreeg dat ik meer energie bij mensen wegnam dan dat ze wat aan me hadden..uiteindelijk ben ik er overheen gegroeit,heb een mooie baan, leuke vriendin mooie,leuk huisje, EN DAT ZONDER ’10 JAAR RITALIN’ 🙂

Vind dit niet helemaal kloppen wat hier boven beweerd wordt, want mijn zoontje heeft wel degelijk adhd vind ikzelf, maar de artsen jutters ziekenhuizen jeugdzorg helpen mij al jaren hier niet mee verder ik heb nog steeds geen diagnose voor mijn kind en mijn kind blijft achterlopen en zijn gedrag veranderd hier niet door, hij is heel erg druk en ziet geen gevaar, ik zelf ben tegen medicijnen maar soms kan het nou eenmaal niet anders omdat het voor het kind en de ouders wel een heel stuk rust zou geven, andere oplossingen zou ik niet weten in ieder geval niet wat in het systeem past. kan hem wel een blowtje geven op die leeftijd maar dat schiet niet op verder kan je hem misschien eens laten kijken naar zijn innerlijk wat er aan de hand is, dat ga ik er sowiso bij doen maar ondanks dat blijft het een lastig onderwerp. nog voor scholen en andere instanties, want wat is er nou met dit kind? daar doen ze nu al 4 jaar over zonder ook maar 1 keer medicijnen uit te schijven, of er gelijk een lebel op te plakken ik vind dat dit wel al erg is terug gedraaid.

de mens word genaaid.van de 100 mensen aan de medicijnen hoefen 90 ze niet, gaat om geld op een enkeling naar waar de dokters artsen etc. wel ECHT eerlijk zijn adhd is een leugen en ik kan het weten.te veel gezien meej gemaakt zelf.

[quote name=”Moondust”]@mel
Je zou je kunnen verdiepen in wat het gedrag van jouw zoontje in JOU en in je partner losmaakt. Het is niet ondenkbaar dat hij reageert op iets van JULLIE. Wat wil hij jullie vertellen? Misschien dat zijn gedrag verandert als jullie de boodschap gaan zien en begrijpen. Geen arts zal het je aanraden, want onszelf onder de loep nemen is niet gebruikelijk in de westerse ‘genees’kunst. Hopelijk worden steeds meer mensen wakker dat we met zijn allen in de maling genomen worden.[/quote]

Helemaal mee eens. Op iedereen wordt tegenwoordig maar een stempel gedrukt, het wordt er al van jongs af aan ingepompt zeker door leraren en ouders. Ik heb diverse ervaringen met kinderen meegemaakt die thuis niet te hendelen waren, zeer begrijpelijk als ik als volwassenen zag en meemaakte dat het wel zeker aan het gedrag van de ouders lag (Bij Gebrek aan Géén Gezonde Maaltijd en Geen Structuur). Met een goede basis; Liefde, Aandacht en RUST waar “Het kind” juist op zoek naar is gebeuren er nog écht wonderen. Ik zie ook steeds vaker bij de volwassenen onder ons die ook een stempel hebben opgedrukt gekregen dat tegenwoordig elk gedrag maar geoorloofd is, want… ik heb dit of dat i.p.v de verantwoording nemen over het eigen gedrag…!!!

Dorua, heel mooi, maar 1 ding ben ik helemaal niet mee eens.
hoe kom je erbij dat melk zuivert, melk geeft enorme slijm vorming en is juist de grote boosdoener wat betreft verkoudheden en dan is het ook nog eens slecht voor je maag.
Waarom moet een volwassen persoon babyvoeding en dan ook nog vaak van een ander diersoort.
Dit vind ik heel raar, ook in de ayurveda, die onzinnige zuivel producten, die vele diersoorten ook schaden, door hun te beroven van hun melk, wat bestemd was voor hun eigen kind.

er is tegenwoordig een natuurlijk middel bij ad(h)d, odd, ass ea. verkrijgbaar. werkt super! lto 3 heet t.

eens wat betreft bovenstaand artikel.
toch kan n middel als lto 3 wel ondersteunend zijn in t proces/ leven in deze samenleving, vind ik zelf. 🙂

[quote name=”Lampje”]Het is een fictieve aandoening.Ik ken zelfs mensen die hun kinderen met opzet het stempel ADHD op hun kinderen laten zetten, zodat ze altijd van een WAJONG UITKERING, rond kunnen komen.Want ja zo,n kind is toch ziek voor het leven??[/quote]

ik heb de diagnose ADD gekregen op jonge leeftijd. had mijn navelstreng om de nek bij de geboorte waardoor er te weinig zuurstof naar mijn hersens is gegaan ik ben wat trager met het verwerken dan de rest en heb veel symptomen van ADD. vroeger altijd testen gedaan in ziekenhuizen en ik kan geen WAJONG krijgen. ook al heb ik wel 11 formulieren van leraren meegestuurd. nu ben ik 23 en geen werk plus dat het nu super moeilijk werk te krijgen is.

[quote name=”Moondust”]@mel
Je zou je kunnen verdiepen in wat het gedrag van jouw zoontje in JOU en in je partner losmaakt. Het is niet ondenkbaar dat hij reageert op iets van JULLIE. Wat wil hij jullie vertellen? Misschien dat zijn gedrag verandert als jullie de boodschap gaan zien en begrijpen. Geen arts zal het je aanraden, want onszelf onder de loep nemen is niet gebruikelijk in de westerse ‘genees’kunst. Hopelijk worden steeds meer mensen wakker dat we met zijn allen in de maling genomen worden.[/quote]

Dit is dus wat ik heb uitgezocht, het probleem lag grotendeels bij mij en mijn ex-partner, sinds wij uitelkaar zijn gegaan is hij een stuk rustiger geworden, hij heeft nog steeds therapie en zit op een SBO school waar ze verschrikkelijk veel geduld met hem hebben gehad en nu zijn we bijna 3 jaar verder en begint het zijn vruchten af te werpen…