Begrenzers Mordechaï Krispijn en Frank Ruesink spraken met Joris Rietveld, die zeventien jaar deel uitmaakte van een sekte. In het interview vertelt Rietveld niet alleen over zijn persoonlijke ervaringen, maar trekt hij ook bredere parallellen tussen sektarische machtsstructuren en toenemende controle en onmenselijkheid binnen maatschappelijke en overheidssystemen.
Volgens Rietveld zijn sektarische dynamieken niet beperkt tot gesloten religieuze groepen. Hij stelt dat vergelijkbare patronen van afhankelijkheid, manipulatie en machtsmisbruik ook voorkomen binnen gezinnen, bedrijven, onderwijsinstellingen en andere organisaties. Charismatische leiders kunnen een dominante positie innemen, terwijl mensen in hun omgeving zich moeilijk losmaken, ondanks negatieve gevolgen voor hun welzijn.
Macht, narcisme en afhankelijkheid
In het gesprek wordt gesteld dat een relatief klein deel van de bevolking narcistische of psychopathische kenmerken vertoont, maar dat deze persoonlijkheden relatief vaak terechtkomen op posities met macht en aanzien, zoals leidinggevende functies en de politiek. Dat kan verklaren waarom destructieve patronen zich blijven herhalen binnen organisaties en systemen.
Rietveld trekt in het interview parallellen tussen zijn ervaringen in de sekte en de maatschappelijke dynamiek tijdens de coronapandemie. Hij herkent vormen van angst, groepsdenken en polarisatie. Hij vergelijkt het maatschappelijke debat rond vaccinatie met sektedynamieken: mensen die diep geïnvesteerd zijn in een overtuiging, willen vaak geen tegenstrijdige informatie horen.
Hij stelt dat systemen, waaronder bedrijven en overheidsinstanties, vaak pas reageren wanneer mensen standvastig en zichtbaar hun grenzen aangeven. Tegelijkertijd erkent hij dat zulke confrontaties vaak voortkomen uit wanhoop en grote persoonlijke offers vergen.
Onmenselijkheid in instituties
Rietveld benadrukt dat veel instituties en overheidssystemen hun empathie zijn kwijtgeraakt en dat de menselijke kant onvoldoende wordt meegewogen in besluitvorming en uitvoering. Dit leidt tot vervreemding en wantrouwen bij burgers. “Het rechtssysteem heb ik ervaren als ijskoud en empathieloos.”
De centrale oproep is het “begrenzen van onmenselijkheid”: niet door systemen volledig af te wijzen, maar door empathie, menselijkheid en verantwoordelijkheid opnieuw centraal te stellen.
Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack voor exclusieve content.
Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek
Even voor je naar X gaat
X (voorheen Twitter) toont onze berichten alleen aan ingelogde gebruikers. Als je niet bent ingelogd bij X, krijg je de melding dat @9fornews nog niets heeft gepost — dat klopt niet, ons account is gewoon actief. Log dus in bij X.
Interessant
De helderziende spionnen van de Koude Oorlog
Gepensioneerde kolonel baart opzien: ‘Duitsers zijn NIET de Tweede Wereldoorlog begonnen’
UFO’s op Mars? (video)
Dit zijn de 5 populairste tassen van dit moment
De leugens van Bush. SP ontmaskert Amerikaanse militair-industrieel complex in onthullend rapport
Caroline van der Plas: hebben wij als Nederland nog invloed op coronabeleid na handtekening Kuipers onder WHO-verdrag?
Hoe de coronapas stap voor stap sluipend wordt omgezet in een digitaal paspoort
De onderste steen komt nooit boven omdat de waarheid niet geliefd is. Pieter van Vollenhoven zegt waar het op staat
Justitieminister Yesilgöz is ‘ontzettend blij’ dat ‘Jodenhater’ David Icke is tegengehouden