Een openhartig en confronterend gesprek met de Russische ambassadeur: ‘Nederland loopt voorop in de oorlogsretoriek’

Help mee door deze info met je vrienden op je socials te delen!

De Russische ambassadeur in Nederland, Vladimir Tarabrin, zegt in een uitgebreid interview met journalist Rico Brouwer dat de relatie tussen Rusland en Nederland een historisch dieptepunt heeft bereikt — en dat de Russische ambassadeur Nederland inmiddels beschouwt als één van de meest vijandig gestemde landen binnen het westerse anti-Russische kamp. Het interview werd opgenomen op de Russische ambassade in Den Haag:

Nederland vooraan in de rij

Tarabrin spaart zijn woorden niet. Waar buurlanden als België, Spanje, Italië en zelfs Frankrijk een iets gematigder toon aanslaan, bezigt Nederland volgens hem de meest agressieve retoriek van alle EU-lidstaten. Hij noemt het defensiebeleid, de militaire trainingsprogramma’s voor Oekraïne en de publieke uitlatingen van Nederlandse politici als bewijs dat het land zich diep heeft ingebed in de oorlogslogica van de NAVO.

Toen zijn plaatsvervanger werd ontboden bij het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken — naar aanleiding van het incident met een drone op de luchthaven van Leipzig — vroeg die naar bewijzen. Het antwoord van de Nederlandse kant was veelzeggend: er zijn geen bewijzen, maar we vertrouwen onze Duitse collega’s. Daarmee was voor Tarabrin de zaak rond: geen feiten, wel politieke daad.

De drone in Leipzig: provocatie of bewijs?

Het incident waarbij een drone werd aangetroffen bij een Oekraïens vrachtvliegtuig op Leipzig Airport leidde tot ophef door heel Europa. Duitsland sloot het Russische consulaat in Bonn en het cultureel centrum in Berlijn. Rusland reageerde door het Duitse consulaat in Sint-Petersburg en het Goethe-Institut in Rusland te sluiten.

Tarabrin noemt het een “bijzonder slordige provocatie.” De drone explodeerde nooit, er was geen enkel technisch bewijs dat het om Russisch materiaal ging, en toch werden Russische ambassadeurs in meer dan een dozijn landen ontboden. Hij trekt een parallel met eerdere beschuldigingen over Russische drones boven Polen — ook die bleken nergens op te slaan, maar een telefoontje met excuses heeft hij van het Nederlandse ministerie tot op de dag van vandaag nooit ontvangen.

NAVO bereidt zich voor op oorlog — en dat ziet Moskou

Wat de Russische ambassadeur het meest zorgen baart, is niet de retoriek alleen, maar de concrete militaire opbouw langs de Russische grenzen. Tarabrin stelt dat de NAVO openlijk een jaar heeft genoemd — 2030 — waarin de alliantie klaar wil zijn voor een gewapend conflict met Rusland. Dat is volgens hem geen speculatie maar een uitgesproken voornemen.

D66-Kamerlid Hanneke van der Werf zei op nationale televisie dat Nederland bereid zou moeten zijn om zelf op Russische lanceersystemen te schieten. Tarabrin noemt dit “extreem gevaarlijk en onverantwoordelijk.” Fractievoorzitter Paternotte probeerde haar uitspraken terug te draaien, maar deed dat zo onhandig dat hij de schade eerder vergrootte. Zelfs de Poolse premier Tusk, zeker geen Russische sympathisant, liet weten dat dit soort uitlatingen niet gepast is.

Oekraïne, verliezen en de doelstellingen van de operatie

Op de vraag wat Rusland precies wil bereiken, somt Tarabrin een reeks voorwaarden op: een neutraal Oekraïne buiten de NAVO, erkenning van de territoriale situatie in Donetsk, Loegansk, Zaporizja en Cherson, herstel van de rechten van Russischsprekenden en de Russisch-orthodoxe kerk, en demilitarisering van Oekraïne als buurstaat.

Over de verliezen wil hij geen Russische cijfers noemen — dat is voorbehouden aan het ministerie van Defensie — maar hij wijst op een opvallend gegeven uit de uitwisseling van gesneuvelde soldaten. Vanaf begin 2026 droeg Rusland ruim 20.000 dode Oekraïense militairen over. In ruil daarvoor ontving het 627 Russische lichamen. Bij één recente uitwisseling was de verhouding 527 tegen 23. Hoe je dat ook interpreteert, het zijn getallen die iets zeggen over de schaal van de Oekraïense verliezen.

Kernoorlog en de instandhouding van Europa

Tarabrin windt er geen doekjes om: als Europa besluit Rusland rechtstreeks aan te vallen, zal dat geen conventionele oorlog zijn. Het zal een nucleaire oorlog worden — snel en verwoestend. Europa zou van de kaart worden geveegd, ongeacht hoe die kaart eruitziet. Over de Kaliningrad-exclave is hij al even direct: elke aanval op dat grondgebied leidt automatisch tot een nucleaire reactie. Dat is geen dreiging, zegt hij, dat is beleid.

Toch eindigt hij niet uitsluitend met somberheid. Hij haalt de Cubacrisis aan, en andere momenten waarop de wereld aan de rand van de afgrond stond, maar terugdeinsde. Wat redde de wereld toen? Zelfbehoud. Het instinct van politici om de consequenties te overzien en een stap terug te doen. Of de huidige generatie Europese leiders dat instinct nog bezit, betwijfelt hij. De Estse EU-buitenlandchef Kaja Kallas noemt hij “slecht opgeleid en bekrompen.” De hoop die hij uitspreekt is sober: laat het zelfbehoud het winnen van de ideologie, zodat diplomatie überhaupt een kans krijgt.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
D66 Hanneke van der Werf Derde Wereldoorlog diplomatie Europese Unie Leipzig drone NAVO oorlogsvoorbereiding Nederland Rusland relatie nucleaire dreiging Rico Brouwer interview Russische ambassadeur Ukraine conflict Vladimir Tarabrin