Achter de oorlogen schuilt een financiële machtsstrijd die de wereldorde op zijn kop zet

Help mee door deze informatie met iederen die je kent op je social netwerk te delen!

De geopolitieke machtsverschuiving die al jaren sluimerend gaande is, begint nu zichtbaar te worden in de brandhaarden van Oekraïne, Iran en het Midden-Oosten. Analist en podcaster Peter Baars schetst bij blckbx een ontnuchterend beeld van hoe het Amerikaanse wereldrijk zijn greep op de mondiale orde verliest — en wat dat betekent voor Europa, het Midden-Oosten en uiteindelijk ook voor Nederland.

Amerika trekt zich terug op eigen continent

Volgens Baars is de kern van wat er momenteel wereldwijd speelt simpel: de VS kunnen de rekening niet meer betalen. Met een staatsschuld van ruim 40 biljoen dollar — dat is 40.000 miljard — en een dagelijkse rentelast die vergelijkbaar is met het volledige defensiebudget, is het empire financieel uitgehold. Trump zou zich dan ook steeds meer richten op het Noord- en Zuid-Amerikaanse continent: van Canada en Groenland tot Venezuela, Cuba en Argentinië. De boodschap aan Europa is ondertussen duidelijk: los jullie eigen problemen maar op.

De oorlog in Oekraïne: wie draait ervoor op?

De situatie in Oekraïne wordt door westerse media veel rooskleuriger voorgesteld dan ze is. Volgens militaire analisten zoals kolonel Douglas MacGregor en voormalig VN-wapeninspecteur Scott Ritter zijn de verliezen aan Oekraïense kant astronomisch — schattingen spreken van meer dan twee miljoen doden en zwaargewonden. Baars wijst erop dat het conflict in 2014 begon met een door Washington georkestreerde staatsgreep, waarbij figuren als Victoria Nuland een sleutelrol speelden. De vredesonderhandelingen in Turkije die al een doorbraak leken te bieden, werden volgens hem op instigatie van de Britse premier Boris Johnson de nek omgedraaid.

Nu wordt Europa opgeroepen om de fakkel over te nemen. Maar het Europese leger is een wassen neus: verschillende talen, incompatibele wapensystemen en onvoldoende geïntegreerde commandostructuren maken een coherente militaire macht illusoir. Ondertussen gooien Russische strijdkrachten hun superieure logistiek en jarenlange gevechtservaring in de strijd.

Iran en de onzichtbare grenzen van escalatie

In het Midden-Oosten draait het volgens Baars om Israëls streven naar regionale hegemonie — het zogenaamde Eretz Israël, een Groot-Israëlisch project dat zich uitstrekt van de Nijl tot de Eufraat. Iran vormt de grootste belemmering voor dat streven.

Mocht er toch een grootschalige aanval op Iran komen, dan dreigen de ontziltingsinstallaties van landen als Saudi-Arabië, de VAE, Qatar en Koeweit doelwit te worden. Zonder die installaties is er in deze landen letterlijk geen drinkwater — een humanitaire ramp van ongekende omvang zou het gevolg zijn, met enorme vluchtelingenstromen richting Europa als bijeffect.

De petrodollar is dood — en Amerika weet het

Een cruciale ontwikkeling die nauwelijks aandacht krijgt in de reguliere media: Saudi-Arabië heeft het petrodollarsysteem effectief opgeblazen door olie ook in andere valuta te verhandelen. Decennialang was de afspraak dat olie uitsluitend in dollars werd afgerekend, wat de VS een permanente vraag naar hun munt garandeerde en hen in staat stelde tegen lage rentes te lenen. Die luxe bestaat niet meer. De rente op tienjarige Amerikaanse staatsobligaties schuurt tegen de vijf procent aan — het niveau waarop de schuldenberg onhoudbaar wordt.

Tegelijkertijd willen steeds meer landen dedollariseren. De combinatie van hoge schuld, stijgende rentes en een tanende vraag naar dollars plaatst Washington voor een dilemma zonder uitweg: geld bijdrukken veroorzaakt inflatie die de gewone burger raakt, stoppen met drukken leidt tot een financiële default.

De Britse schaduw en de City of London

Achter de Amerikaanse hegemonie schuilt een oudere macht: de financiële infrastructuur van de City of London, een enclave met een eigen juridisch statuut midden in de Britse hoofdstad. Hier huizen de grote bankiersfamilies en vermogensbeheerders die via entiteiten als BlackRock, Vanguard en State Street aandelenpakketten in de grootste bedrijven ter wereld bezitten. Wie de aandeelhouders beheerst, beheerst indirect ook de beleidskeuzes van die bedrijven — en via lobbywerk ook die van regeringen. “We moeten niet vergeten dat alle oorlogen bankiersoorlogen zijn,” aldus Baars.

De geopolitieke machtsverschuiving gaat dan ook niet alleen over tanks en raketten. Ze gaat over wie de financiële touwtjes in handen heeft — en hoelang die greep nog standhoudt nu BRICS-landen zich organiseren als tegengewicht.

Wat betekent dit voor gewone burgers?

Terwijl de geopolitieke schaakpartij op hoog niveau wordt gespeeld, merken gewone mensen de gevolgen via energieprijzen, inflatie en de dreiging van dienstplicht. Europese regeringen sturen aan op herbe­wapening en militarisering, terwijl hun eigen bevolkingen het vertrouwen in hen verliezen. Baars verwacht dat de politici die deze koers hebben ingezet uiteindelijk rekenschap zullen moeten afleggen — niet vrijwillig, maar omdat de sociale druk onhoudbaar wordt.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
Amerika BRICS Geopolitiek Iran Israël machtsverschuiving NATO Oekraïne oorlog petrodollar Rusland wereldorde