Grootste CO2-opslag van Europa met veel bombarie geopend in Nederland: ‘Wat een geldverspilling dit soort onzinnige projecten’

Help mee door deze informatie met iedereen op je socials te delen!

De CCS-installatie van Yara in Sluiskil werd maandag officieel in gebruik genomen, omgeven door een indrukwekkend politiek circus: twee premiers, een Eurocommissaris en een stoet van bestuurders kwamen naar het Zeeuwse Sluiskil om samen op de knop te drukken. Maar terwijl de champagne vloeide en het orkest speelde, rijst de vraag: is dit werkelijk de doorbraak waar de klimaatpolitiek op wacht, of gooit de belastingbetaler zijn geld weg in een bodemloze zee?

Een feestje van formaat in Zeeuws-Vlaanderen

De opening loog er niet om. Een grote tent op het fabriekscomplex van kunstmestproducent Yara, live klassieke muziek van Sinfonia Rotterdam, uitstekende catering en een gastenlijst die menig staatsbanket zou doen verbleken. Noorse premier Jonas Gahr Store vloog over vanuit Oslo, Nederlandse premier Rob Jetten daalde neer uit Den Haag, en Eurocommissaris Wopke Hoekstra completeerde het trio aan politieke zwaargewichten. Alsof dat nog niet genoeg was, schoof ook Yara-topman Svein Tore Holsether (WEF) aan, samen met een stoet provinciale en regionale bestuurders waaronder Commissaris van de Koning Hugo de Jonge en burgemeester Franc Weerwind.

Voorafgaand aan de opening werd een minuut stilte gehouden voor de recent overleden Noorse koning Harald V — een gebaar dat past bij het Noorse karakter van Yara, dat zijn hoofdkantoor in Oslo heeft.

JUST IN – Europe’s largest “carbon capture facility,” officially opens in the Netherlands, aiming to cut emissions by capturing and liquefying CO2, then transporting it to Norway, to store it 1.6 miles beneath the ​seabed.
pic.twitter.com/gETFdk1uos

— Disclose.tv (@disclosetv) September 7, 2026

Wat doet de installatie precies?

De installatie vangt CO2 op die vrijkomt bij de productieprocessen van de kunstmestfabriek. Die CO2 wordt vervolgens vloeibaar gemaakt en in speciale tanks opgeslagen. Tot zover klinkt het redelijk logisch. Maar dan: de gevulde tanks worden per schip naar Noorwegen verscheept, waar het gas uiteindelijk op 2,6 kilometer diepte onder de bodem van de Noordzee wordt gepompt. Het transport alleen al vraagt om energie, brandstof en bijbehorende uitstoot. De belofte is een reductie van 800.000 ton CO2 per jaar.

Premier Jetten liet zich er enthousiast over uit. Volgens hem bewijst dit project dat wat hier werkt, ook elders kan werken. Algemeen directeur Luc Cattoir van Yara Sluiskil voegde daaraan toe dat wachten op andere hernieuwbare oplossingen geen optie is.

Kritische geluiden worden genegeerd

Buiten de feesttent klinken heel andere geluiden. De Amerikaanse gezondheidsactivist en blogger Mike Adams, ook bekend als ‘Health Ranger’, noemt het project ronduit waanzinnig. Volgens hem wordt er energie verbrand om CO2 — een stof die essentieel is voor plantengroei, regenwouden en voedselgewassen wereldwijd — permanent uit de atmosfeer te verwijderen. Hij ziet het als een schoolvoorbeeld van wat groepsdenken rondom klimaatverandering kan aanrichten.

Ook bioloog Richard Steenvoorden laat zich niet onbetuigd. Hij wijst op een simpeler en goedkoper alternatief: het planten van inheemse bomen. Dat kost een fractie van wat dit project vergt, veroorzaakt geen milieuvervuiling en vergroot bovendien de biodiversiteit. “Wat een verspilling van geld, dit soort onzinnige projecten”, aldus Steenvoorden.

“Er zijn ongetwijfeld mensen die goed geld verdienen aan deze handel in lucht, maar voor onze natuur doet het natuurlijk niets,” aldus oud-Statenlid Yael Potjer.

Het zijn kritiekpunten die je in de reguliere media nauwelijks terugvindt, maar die bij een aanzienlijk deel van de bevolking wél leven. Want wie betaalt dit allemaal? En wie heeft eigenlijk besloten dat CO2 — een molecuul dat de basis vormt van vrijwel al het leven op aarde — de grote vijand is die diep in de zeebodem moet worden begraven?

Ambities reiken verder dan Sluiskil

Gedeputeerde Johan Aalberts droomt hardop van een nog grotere toekomst. Hij ziet Sluiskil als potentieel knooppunt voor CO2-afvoer vanuit de havens van Rotterdam en Antwerpen. Leidingen zouden de vloeibare CO2 naar Zeeuws-Vlaanderen moeten brengen, waarna schepen het naar Noorwegen transporteren. Meer bedrijven zouden zo gebruik kunnen maken van de infrastructuur.

De provincie speelde naar eigen zeggen een bescheiden rol in dit project — voornamelijk als doorgeefluik richting Den Haag en Brussel. Maar als de plannen van Aalberts werkelijkheid worden, groeit die rol flink. En daarmee ook de rekening voor de samenleving.

Wie profiteert eigenlijk?

Het is een vraag die zelden luid gesteld wordt op dit soort openingsevenementen: wie verdient hier eigenlijk aan? Yara (WEF) is een commercieel bedrijf. De CCS-technologie wordt mede mogelijk gemaakt door Europese subsidies en nationale klimaatfondsen — geld dat afkomstig is van de gewone burger. Ondertussen kunnen grote industriële spelers hun uitstoot technisch wegpoetsen in plaats van hun productieprocessen fundamenteel te veranderen. Critici noemen dit greenwashing op industriële schaal.

De vraag is niet of CO2-reductie een goed doel is. De vraag is of het begraven van gas onder de Noordzee — met alle bijbehorende transport, energie en kosten — de slimste en eerlijkste manier is om dat doel te bereiken. Of dient dit project vooral de belangen van grote bedrijven en politici die graag voor de camera staan bij een glanzend stuk infrastructuur, terwijl eenvoudigere en goedkopere oplossingen worden genegeerd?

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
carbon capture storage CCS CO2 afvang CO2 opslag energietransitie klimaatbeleid Noordzee Noorwegen Rob Jetten Wopke Hoekstra Yara Sluiskil Zeeuws-Vlaanderen