Na inval en detentie slepen Bram en Marieke de Staat voor de rechter

Help door dit artikel met je vrienden op je socials te delen!

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

Bram en Marieke uit Ommen werden net als Arno van Kessel opgesloten. Zij kennen hem niet persoonlijk, Marieke is alleen een keer bij een lezing van Stichting Recht Oprecht geweest. Op woensdag 11 juni werden zij overvallen door een team van de Dienst Speciale Interventies (DSI) en aangehouden op verdenking van wapenbezit en deelname aan een criminele organisatie.

Er stonden in de vroege ochtend zeker acht ‘helmpjes’ op de stoep: met mitrailleurs en een stormram uitgeruste agenten. ‘Verdachte’ spullen die werden aangetroffen in hun huis: twee busjes pepperspray, portofoons en ‘twee zakken met witte bevroren bollen’.

De portofoons hadden ze aangeschaft voor het evenement The Future is Ours met onder meer Europarlementariër Christine Anderson als spreker. De bolletjes waren ingevroren kokosmelk. Saillant detail: het Openbaar Ministerie verzuimde die bolletjes in een lab te laten onderzoeken.

Na detentie en maanden onderzoek besloot het OM uiteindelijk: onvoldoende bewijs, sepot. Bram en Marieke willen dat een rechter deze zaak alsnog beoordeelt. Help ons gerechtigheid te krijgen, schrijven ze op de pagina van hun crowdfundingsactie.

Moeilijk te begrijpen

Plotseling stond er een zwaarbewapend arrestatieteam voor hun deur. Ze werden meegenomen, verhoord – ‘Kent u Arno van Kessel?’ – en vastgezet onder de zwaarste omstandigheden die het Nederlandse strafrecht kent. Tijdens hun detentie zaten ze respectievelijk zes en 16 dagen in volledige beperkingen. Dat betekent dat je volledig wordt afgesloten van de buitenwereld: geen contact met familie, alleen communicatie met je advocaat en leven onder streng toezicht.

Dit zijn maatregelen die normaal gesproken alleen worden toegepast wanneer er ernstige en concrete verdenkingen bestaan.

Maanden later bleek er niet genoeg bewijs te zijn om het tweetal te vervolgen. De zaak werd geseponeerd. Er is dus nooit een rechter geweest die deze zaak inhoudelijk heeft beoordeeld, stellen Bram en Marieke vast.

Toen zij later het dossier ontvingen, ontdekten ze dingen die moeilijk te begrijpen zijn. In het dossier wordt niet duidelijk onderbouwd waarom ze als verdachten werden aangemerkt. Sommige onderzoeken naar in beslag genomen spullen vonden pas plaats nádat ze al waren vrijgelaten. Tijdens de procedure zelf werd bovendien aangegeven dat er geen ernstige bezwaren tegen Bram en Marieke waren.

Toch hebben zij wel de gevolgen gedragen van een zwaar terrorismeonderzoek. Ze laten de zaak niet rusten en willen de Staat voor de rechter slepen. “Voor ons gaat het niet alleen om wat ons persoonlijk is overkomen. Wij vinden dat in een rechtsstaat ingrijpende maatregelen zoals een arrestatieteam, detentie onder volledige beperkingen en zware regimes altijd toetsbaar moeten zijn door een rechter.”

Bram en Marieke zijn van plan om een civiele procedure tegen de Nederlandse Staat te starten om het optreden van de opsporingsdiensten en de genomen maatregelen te laten beoordelen. “Niet uit wraak, maar omdat wij vinden dat de waarheid boven tafel moet komen.”

Ze roepen iedereen die hun verhaal hoort of leest op zich uit te spreken en niet te laten leiden door angst. “We hebben ook ervaren dat veel mensen binnen politie en gevangeniswezen weten dat het systeem niet deugt. Alleen te veel mensen zeggen nog: we voeren slechts uit. Ook binnen de instituties ervaren mensen angst om zich uit te spreken. Als iedereen zich wel uit zou spreken, dan was dit niet mogelijk. Ga daarom in je kracht staan.”

Je kunt Bram en Marieke hier steunen.

Ze deden eerder hun verhaal bij Café Weltschmerz:

Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack voor exclusieve content.
…

Lees meer over:
Anderson Van Kessel