Natuurherstel of natuurvernietiging? Lemelerberg verandert in een kaalgekapt landschap

Help mee door deze info met iederen die je kent op je social media te delen!

Wie een fietstocht maakt bij de Lemelerberg valt van de ene verbazing in de andere. Lokale boeren en omwonenden slaan alarm, terwijl de overheid en haar satelliet-NGO’s het allemaal afdoen als ‘natuurherstel’. Maar wie bepaalt eigenlijk wat natuur is — en wie betaalt de rekening?

Fietsen door een kaalgeslagen landschap

Boerenkracht Lemelerveld E.O., de trekkergroep uit Lemelerveld en omstreken, plaatste een video op sociale media van iemand die een rondje fietst rond de Lemelerberg. Wat je ziet, spreekt boekdelen: uitgestrekte kale vlakten waar ooit bos stond, en stapels boomstammen netjes op een rij. De groep vraagt zich hardop af: heeft de gemeente Dalfsen of de gemeente Ommen eigenlijk door wat hier gebeurt? En zo ja — kan het ze iets schelen?

De verontwaardiging is begrijpelijk. Dezelfde politieke partijen die beweren dat “de natuur op omvallen staat” geven nu opdracht om gezond bos weg te halen. De logica is zoek, maar de subsidiestromen zijn helder.

Het officiële verhaal: heide moet terugkomen

Landschap Overijssel, de organisatie die de klus uitvoert, legt uit dat het bos wordt omgevormd tot heide. Het doel is het heidelandschap te herstellen en natuurgebieden beter met elkaar te verbinden. Het project loopt al sinds 2018 en wordt uitgevoerd in opdracht van de provincie Overijssel. Tot 2028 wordt in totaal 40 hectare bos gefaseerd omgezet.

De organisatie benadrukt dat de eerste resultaten al zichtbaar zijn: het aantal territoria van nachtzwaluwen en boomleeuweriken zou toenemen op plekken waar bos is gekapt. Ook wordt een grafheuvel vrijgemaakt van jonge bomen — uiteraard, zo verzekert men, met de nodige zorgvuldigheid.

Heide is inderdaad een karakteristiek landschapstype voor delen van Nederland en vraagt actief beheer. Maar de manier waarop dit project wordt uitgevoerd — grootschalig, met zware machines, over tientallen hectaren — roept terechte vragen op over proportionaliteit. Wie heeft hier werkelijk iets aan? De nachtzwaluw? Of de organisaties die dankzij dit soort projecten jaar na jaar provinciale subsidies opstrijken?

Boeren eruit, NGO’s erin

De Boerenkracht-groep wijst op een pikante tegenstelling: boeren worden met stikstofbeleid onder druk gezet en van hun land verdreven vanwege de nabijheid van Natura 2000-gebieden. Tegelijkertijd worden in diezelfde gebieden op grote schaal bomen geveld door gesubsidieerde organisaties, zonder dat daar ook maar een fractie van de maatschappelijke ophef bij komt kijken die boeren dagelijks ervaren.

En alsof dat niet genoeg is: het kabinet pompt honderden miljoenen euro’s in tropische oerwouden elders in de wereld. De prioriteiten van de bestuurlijke klasse zijn glashelder — zolang het een vinkje oplevert in een Europees subsidiedossier, is alles bespreekbaar.

Academicus trekt aan de bel

Jos Verstegen, visiting professor bij de Kochi University in Japan, omschrijft de uitvoerende organisaties als “geldverslindende hobby-NGO-tuinierders” die bezig zijn met “sloopwerkzaamheden”. Het is een kwalificatie die misschien hard klinkt, maar die door velen als raak wordt ervaren.

Want terwijl bestuurders vergaderen over biodiversiteitsdoelstellingen en subsidieaanvragen indienen voor Europese natuurfondsen, staat de gewone burger langs de kant te kijken hoe zijn vertrouwde landschap verdwijnt.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
boeren Boerenkracht bos omvorming Dalfsen heide kaalslag Landschap Overijssel Lemelerberg natuurherstel ngo provincie Overijssel subsidie