Neuroloog: “Populair ADHD-medicijn is eigenlijk gewoon crystal meth”

Ja, duh. Dat is al een paar duizend jaar gevoeglijk bekend. Zie Desoxyn: https://www.rxlist.com/desoxyn-drug.htm, de merknaam waaronder methmafetamine (met goedkeuring van de FDA en met veel tevreden patienten die met het middel een fatsoenlijk bestaan kunnen leiden).

Methamfetamine : amfetaminesulfaat is als jenever : bier.

Maar laten we een paar dingen wat nuanceren.

– Die Hart is gewoon een l*l die aandacht wil hebben en daarom “schokkende” constateringen doet die volkomen oud nieuws zijn.

– ADHD is een neurologisch syndroom dat glashelder vast te stellen is met een hersenscan. De patronen die duiden op ADHD zijn ruimschoots geidentificeerd. Hersenscans en analyse daarvan zijn echter peperduur, dus het is nog geen diagnotisch gemeengoed.

– ADHD is een stevige handicap. Extra vervelend is dat de symptomen bovendien sterk lijken op onaangepastheid, nonchalance en desinteresse (zoals de man zonder evenwichtsorgaan altijd maar als zatlap wordt gezien zeg maar)

– In de VS wordt ongeveer 5 a 10x zo vaak ADHD geconstateerd als elders, en dat is pas een jaar of 20 zo.

– Hoe dat komt is een beetje de vraag, maar als je weet dat een US arts die een nieuwe patient noteert voor Adderall een flinke financiele bonus van de fabrikant(en) tegemoet kan zien dan denk ik dat je warm bent (cynische ironie).

– Ondertussen moet de echte ADHD-patient opboksen tegen een publieke opinie die alsmaar negatiever wordt en zich bovendien verantwoorden voor het gebruik van medicatie die weliswaar ook op de opiumlijst staat (amfetamine), maar die bij gebruik in hoeveelheden circa 40x kleiner dan partygabbers (20mg – 40mg, daar werd Herman Brood echt niet wakker van hoor) een uitermate wenselijk effect hebben.

Je zou kunnen betogen dat de medicatie de symptomen bestrijd en niet de aandoening zelf. Maar tegen de aandoening is geen enkel middel te krijgen, en een mens moet wat. Stoppen met deze medicatie resulteert direct in een toename van het aantal verkeersongevallen / drugsverslavingen / stukgelopen relaties / risicovol gedrag waarbij ADHD-patienten behoorlijk oververtegenwoordigd zullen blijken te zijn.

Begrijp me goed: ik ben minimaal net zo fel tegen de absurde overdiagnose, maar doe me een lol en laat de mensen met werkelijke problematiek niet in de stront zakken!

Wie glashelder bewijs wil hebben dat ADHD een werkelijk en behoorlijk vervelend probleem is mag mij mailen of anderszins benaderen. Een oplossing voor de te dure hersenscan is er ook – zoek op QB-test, een uitstekende diagnostische test die in de VS merkwaardig genoeg maar geen ppot aan de grond lijkt te krijgen….