‘Spookdokter’ vastgelegd op camera in verlaten ziekenhuis

Spookjager Jamie-Leigh Brown (21) schrok zich een hoedje toen ze foto’s had laten ontwikkelen die ze in een verlaten ziekenhuis had gemaakt. Eigen schuld, geen medelijden! Wie gaat er nou foto’s maken en een verlaten oud ziekenhuis !!!

Plaatje inzoomen, is gewoon een reflectie van haar vriendje;)

“Spookjager Jamie-Leigh Brown (21) schrok zich een hoedje…”

…door een spook? Tijd voor een carrière switch!

Plaatsen waar slechte dingen gebeuren zijn vaak plekken waar kwade entiteiten huizen.
Soms wordt er per ongeluk een gebouw neergezet op zo’n plek of er wordt een weg aangelegd. (vaak ongelijke kruispunten) Dan gebeuren er nare ongelukken.
Soms wordt een gebouw opzettelijk daar geplaatst omdat het een kwade dienst moet doen.
Vroeger dwangburchten en gevangenissen en inrichtingen staan op zulke plaatsen. Ook sommige huizen en villa’s en paleizen staan op zulke plaatsen, waar de elite haar duistere rituelen uitvoert.
In mijn geboortedorp staat een huis waarvan iedereen zegt dat het is behekst. Elke onderneming daar in jammerlijk mislukt. Mensen werden er ziek, hadden een ongelukkig leven, en verschillende mensen hebben door de tijd heen daar zelfmoord gepleegd. De laatsten waren een vader met zijn zoon van veertien. Nu durft niemand daar meer te wonen. Het staat al jaren leeg. Ik fietste er vroeger altijd heel snel voorbij en durfde er niet naar binnen te kijken. Als ik voorbij was had ik altijd de kriebels in mijn rug.
En het is vreemd; Niemand breekt dat gebouw af.

Lekkere spook jager. Fotografeert hij eindelijk een “spook” (wat toch een beetje de bedoeling is) schrikt hij zich het lamlazarus. Heb weinig vertrouwen in zo’n eeehh “vakman”.

Foto’s laten ontwikkelen. Een behoorlijk oud verhaal/verslag?

In 1996 was ik in Thailand, in Chiang Mai. Ik sliep daar in een guesthouse.
Op een nacht droomde ik dat er iemand in mijn kamer was. Het was een buitenlander/toerist. Kort, gedrongen Korte blonde stekels. Een mariniers kapsel.
Hij kwam binnen via de deur en liep naar het raam.
Ik vroeg hem wat hij in mijn kamer deed. Toen draaide hij zich om en ik zag dat zijn gezicht verbrand was.
Ik vertelde mijn droom de volgende dag aan een Thaise vriend. Hij schrok en vertelde het de eigenaar van de guesthouse. Wij gingen naar de kamer en hij tilde het matras op en en planken eronder waren verbrand.
hij vertelde dat drie jaar daarvoor een Australische toerist omgekomen was door een brand in zijn bed.
Ik moest onmiddellijk mijn kamer uit, en er werd die zelfde middag nog een priester gehaald om de kamer te reinigen. Ik mocht er niet meer komen.
Vreemd, maar het schijnt dat ik iets met de doden heb denk ik soms.
Ik heb nog wel een paar verhalen.