De situatie rondom de behandeling van Reiner Fuellmich in de gevangenis is ronduit schokkend: de Duitse advocaat zou gedurende minstens zes maanden zijn blootgesteld aan omstandigheden die internationale experts bestempelen als white torture (letterlijk: witte marteling). Dit terwijl de wereld grotendeels wegkijkt.
Zes maanden eenzame opsluiting zonder rechtsgrond
Van juni 2024 tot december 2024 zat Fuellmich in volledige afzondering van zijn medegedetineerden in de gevangenis van Rosdorf. De officiële reden? Hij zou zijn medegevangenen juridische adviezen hebben gegeven. Dat deze maatregel haaks staat op de VN-regels voor detentie en isolatie — de zogenaamde Nelson Mandela Rules — lijkt de gevangenisleiding weinig te deren. Volgens deze internationale richtlijnen is langdurige eenzame opsluiting uitdrukkelijk verboden wanneer er geen dringende veiligheidsredenen zijn.
Fuellmich mocht niet samen met anderen eten, zijn dagelijkse uurtje buitenlucht enkel in volledige eenzaamheid doorbrengen en had geen toegang tot de sportfaciliteiten. Zelfs telefoneren werd hem slechts toegestaan op het moment dat alle andere gedetineerden al terug in hun cel zaten. Soms moest hij kiezen: douchen of een uur buiten. Medische zorg werd hem naar verluidt regelmatig ontzegd.
Zware bewaking voor een man zonder vluchtrisico
Vanaf 10 juni 2024 werd Fuellmich bij elk transport van de gevangenis naar de rechtbank vergezeld door gewapende bewakers in gepantserde voertuigen. Hij werd geboeid met handboeien aan een riem én voorzien van enkelboeien. Daarbovenop werd hem verzocht een kogelvrij vest te dragen — een verzoek dat hij weigerde, waarna hij gedwongen werd een aansprakelijkheidsvrijstelling te ondertekenen. Na elke zitting volgde een volledige fouillering van zijn lichaam.
Dit zijn geen maatregelen die je neemt bij een gewone verdachte in een financiële zaak. Dit is systematische vernedering, ingezet als instrument om een man te breken.
Geen afscheid van zijn stervende moeder
Op 2 september 2024 ontving Fuellmich het bericht dat zijn moeder was overleden. Hij had al eerder gevraagd of hij haar in Bremen kon bezoeken om afscheid te nemen. De gevangenis wilde dat toestaan — maar uitsluitend onder de voorwaarde dat hij geboeid en met enkelboeien, omringd door gewapende bewakers, het sterfbed zou bezoeken.
Fuellmich weigerde. Hij wilde zijn moeder in haar laatste levensuren niet confronteren met het beeld van haar zoon in ketenen. Een menselijk besluit, dat hem de allerlaatste momenten met zijn moeder kostte. Ook haar begrafenis mocht hij niet bijwonen. De gevangenis heeft hem dit niet vergund.
Slaaptekort als wapen
Tijdens een lange onderbreking van de rechtszittingen, tussen september en oktober 2024, verslechterde zijn situatie opnieuw. Een jonge man met ernstige psychische problemen — vermoedelijk schizofreen — werd in de aangrenzende cel geplaatst, terwijl er volgens Fuellmich voldoende lege cellen beschikbaar waren. De man schreeuwde, huilde, praatte hardop met zichzelf en smeet voorwerpen tegen de muur, dag en nacht. Nachtrust werd een illusie. Concentreren op zijn eigen verdediging overdag: onmogelijk.
Tegelijkertijd werd de communicatie tussen Fuellmich en zijn advocaten door de gevangenisleiding bewust bemoeilijkt. De man had geen internettoegang, geen computer en geen toegang tot zijn eigen dossiers. Hoe hij in godsnaam een adequate verdediging had moeten voeren, is een vraag die het systeem liever niet beantwoordt.
Oud-parlementslid slaat alarm
Het Britse oud-parlementslid Andrew Bridgen heeft via sociale media publiekelijk gereageerd op de berichten over de behandeling van Fuellmich. Hij omschreef de situatie als “schokkend en onwettig” en riep zijn volgers op kennis te nemen van wat er in Duitsland gaande is. Bridgen, die zelf politiek werd gemangeld nadat hij kritisch sprak over de coronavaccinatiecampagne, weet als geen ander hoe het systeem omgaat met lastige stemmen.
Een rechtsstaat die zichzelf ondermijnt
Activist en publicist Seba Terribilini, die de details van Fuellmichs detentieomstandigheden documenteerde op Substack, trekt een harde conclusie: Duitsland heeft het grootste juridische schandaal in zijn naoorlogse geschiedenis op zijn naam staan. De inlichtingendienst heeft een zaak geconstrueerd om Fuellmich — ooit één van de meest prominente juridische stemmen in het coronakritische kamp — voorgoed het zwijgen op te leggen, stelt Terribilini.
Of je Fuellmichs juridische werk en zijn uitspraken nu deelt of niet, doet er eigenlijk niet toe. Langdurige isolatie, het ontzeggen van medische zorg, het onmogelijk maken van een adequate verdediging, en het weigeren van een afscheid van een stervende moeder: dit zijn geen kenmerken van een beschaafd rechtssysteem. Dit zijn kenmerken van een systeem dat iemand wil vernietigen.
De vraag die overblijft: wie houdt de Duitse staat hierop verantwoordelijk — en wanneer?
Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek
Even voor je naar X gaat
X (voorheen Twitter) toont onze berichten alleen aan ingelogde gebruikers. Als je niet bent ingelogd bij X, krijg je de melding dat @9fornews nog niets heeft gepost — dat klopt niet, ons account is gewoon actief. Log dus in bij X.
Interessant
‘Ze hebben reuzen gevonden in een grot’
Zijn identieke tweelingen telepathisch verbonden?
Paasprotest in Amsterdam tegen de Great Reset: ‘Het verzet MOET doorgaan!’
Trump zet financiering Vaccinalliantie van Bill Gates stop
‘Klimaatcrisis’ vanaf nu onderdeel van opleiding GENEESKUNDE, en raad eens wie dit financieren
Iedereen is schuldig, behalve Israël
Ambtenaar die IS een zionistisch complot noemde ‘mag niet ontslagen worden’
De vader van Lena overleed aan alzheimer. Waarom de arts Covid-19 opgaf als doodsoorzaak
Stop de groene gekte. Waarom het hele klimaatdenken tot de allergrootste zwendels van deze tijd behoort