Braziliaanse topondernemer wordt schatrijk door werknemers gelukkig te maken

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

Vertrouwen, openheid en liefde zijn begrippen die iedere manager doen huiveren. Toch werd de Braziliaanse topondernemer Ricardo Semler er schatrijk mee. Hij bouwde een wereldimperium op met de simpele vraag: hoe worden mijn werknemers nou echt gelukkig?

Hij schreef er een boek over, Maverick, een internationale bestseller die in meer dan 35 talen werd verslonden. Semler werd in 1990 uitgeroepen tot ‘Zuid-Amerikaans zakenman van het jaar’ en in 1990 en 1992 tot ‘Braziliaans ondernemer van het jaar’.

---Lees verder na dit advertentieblokje---

De wereld van Semler draait om openheid, vertrouwen en liefde. Hij doet dingen graag anders. Te veel regels en druk van bovenaf staan volgens hem de creativiteit van de werknemer in de weg. Semler leidt een democratisch bedrijf waarin de werknemers hun eigen werktijden, baas en salaris bepalen.

Vrijheid en het nemen van eigen verantwoordelijkheid zijn de kernwaarden van het familiebedrijf Semco dat Ricardo van zijn vader overnam. Hoe beter werknemers het naar hun zin hebben, hoe productiever ze zijn. Heb je geen zin om te komen werken? Blijf dan vooral thuis.

Werknemers van Semco beslissen ook mee over de productie, hoe ze zich kleden en hebben volledige inzage in de financiële cijfers van het bedrijf, dat geen secretaresses of receptionistes heeft. De omzet van het bedrijf steeg van 30 miljoen dollar in 1988 naar 212 miljoen dollar in 2003.

Volgens Semler is het tijdperk van macht en controle definitief voorbij en gaat het in de toekomst om het kapitaliseren van zachte waarden als liefde, vertrouwen en openheid. Vanuit zijn ideeën over de samenleving en de mens heeft hij zijn aandacht verlegd naar het onderwijs. In Brazilië is hij begonnen met zijn Lumiar-scholen, ingericht volgens dezelfde principes als zijn bedrijf.

Semler werkt in Brazilië momenteel aan de stad van de 21e eeuw: een ideale samenleving waarin duurzaamheid, innovatie en democratie centraal staan.

[VPRO]

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Interessant

Lees meer over:
Brazilië creativiteit Maverick onderwijs Ricardo Semler Semco

0 0 stemmen

Artikel waardering

Robin de Boer29 augustus 2014 15:00

15 1 minuut leestijd

Aanmelden

15 Reacties

Oudste

Nieuwste Meeste stemmen

Inline Reacties

Alle reacties zien

bersoomx

11 jaren geleden

Oh jee, weer zo’n goeroe die meent dat een utopie echt kan bestaan…

Reageer

Toon Reacties (1)

Robin

Dit is oud nieuws

GS88

Leuk concept… maar er hoeft maar één rotte appel tussen te zitten om het concept bijv. uit te melken, en je haalt de motivatie daarmee bij de rest weg om op die weg verder te gaan. Het kan alléén werken als iedereen die er aan mee doet ook daadwerkelijk de intentie heeft om openheid te tonen en vertrouwen te hebben (en te geven).

Toon Reacties (3)

luna

zag dik 2 jaar geleden een docu over hem op vpro en tja.. kan niet anders zeggen dat hij de juiste sleutel in het juiste slot heeft gestoken!

wolfje

veruit de meeste werkgevers hebben een ongelooflijke pesthekel aan hun personeel. ook al werken ze nog zo hard/goed

bert (maathuis)

@Wolfje (“veruit de meeste werkgevers hebben een ongelooflijke pesthekel aan hun personeel. ook al werken ze nog zo hard/goed “). Dat heb ik ook ervaren, meerdere keren.

Overigens beschouw ik de aanpak van Semler als een tussenstap, want waarom moet de man zoveel meer verdienen dan zijn personeel? Wat mij betreft, wringt het daar nog (flink). Want: onbalans, onevenwichtigheid; de inkomens harmoniëren nog niet.

Uiteindelijk een samenleving zonder geld? Tuurlijk! Vraagt dit alles niet om onderling vertrouwen? Ik denk dat Frits/Barend ten aanzien hiervan al aardig in de juiste richting zit met zijn opmerking over “rotte appels”. En ook dat we een utopie prima kunnen bereiken; wellicht niet met ons [tanende] bewustzijn van de oude tijd (Vissentijdperk), maar zeker wel in het besef van Vrijheid, Gelijk[waardig]heid en Zuster- & Broederschap.

Hier een prachtig voorbeeld van verbondenheidsbesef, gelijkwaardigheid (en van functionele vrijheid) in het onderwijs (in Rusland):
https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=RQr6-XVhvlQ (12 minuten)
Zo’n aanpak/ontwikkeling zal uiteraard (zeer ten gunste van harmonie en balans) doorwerken op vele andere vlakken in onze samenleving!

Toon Reacties (2)

Nico

Uhhmm…. kleine aanvulling. Deze ondernemer denkt in termen van ondernemerschap, klassiek model. Wel vernieuwend natuurlijk.

Zelf ben ik buiten Europa initiatieven aan het opzetten die weer een stapje verder gaan. Mensen produceren iets thuis. Geen onderneming, gewoon traditioneel werken. Datgene wat ze produceren zal rechtstreeks aan particuliere afnemers in Europa worden aangeboden, die daarvoor rechtstreeks aan de producenten betalen. De website daarvoor wordt momenteel ingericht. Geen provisies, geen winstmarges voor ondernemers, geen geld wat aan de strijkstok blijft hangen. De mensen krijgen een betere opbrengst voor hun werk, de afnemers krijgen een betere prijs. Iedereen wint.

De mensen die produceren hebben dus geen baas. Ze kunnen vanuit hun eigen huis werken, zodat ze meer kunnen betekenen voor hun gezin (= opgroeiende kinderen). Ze kunnen zichzelf uit armoede werken, terwijl ze tot nu toe door corrupte landgenoten bewust in de armoede werden gehouden. Heel leuk om aan dit soort dingen te werken…