Zionisme en de verborgen netwerken achter de wereldmacht: wat niemand je op school vertelt

Help anderen door deze informatie met anderen op je social media te delen!

Zionisme en wereldmacht zijn onderwerpen die in de reguliere media zelden serieus worden besproken — en als het al gebeurt, dan vrijwel altijd met een dikke laag politieke correctheid eroverheen. In een nieuwe aflevering van de NieuweTijd Podcast gaat presentator Niels Lunsing in gesprek met auteur Lucas Hollert over zijn nieuwe boek Het Grote Taboe. Hollert heeft jarenlang onderzoek gedaan naar geldadel, zwarte adel en de verborgen netwerken die volgens hem de wereld besturen. Zijn conclusies zijn niet mals:

Joden, Semieten en Zionisten: drie verschillende dingen

Hollert opent met een fundamenteel onderscheid dat in het publieke debat vrijwel nooit wordt gemaakt. Joden zijn een religieuze én etnische groep. Semieten zijn een bevolkingsgroep uit het Midden-Oosten met een gedeelde taalkundige en culturele achtergrond. Zionisten daarentegen vormen een politieke beweging — geen volk, geen religie, maar een ideologie. Die ideologie wordt aangehangen door mensen van allerlei achtergronden: Joodse Zionisten, maar ook christelijke Zionisten in Amerika en politici als Joe Biden, die zichzelf openlijk een “christelijke Zionist” noemt.

Die verwarring tussen deze drie termen is volgens Hollert geen toeval. Ze wordt actief in stand gehouden, zodat kritiek op het Zionisme als politieke beweging meteen wordt weggezet als antisemitisme. Daarmee is elke inhoudelijke discussie bij voorbaat gesmoord.

De Khazaren

Het overgrote deel van de mensen die zich vandaag de dag Joods noemen, stamt volgens Hollert af van de Khazaren — een volk dat rond het jaar 700 na Christus in Centraal-Azië leefde en onder koning Bulan het Jodendom als staatsgodsdienst aannam, niet uit overtuiging maar als politieke maatregel.

Deze bekering mengde zich met Babylonische rituelen en praktijken, wat leidde tot een hybride vorm van Joods geloof die later via migratie naar Europa verspreidde. De zogenaamde Babylonische Talmoed — een andere tekst dan de originele Talmoed — zou de neerslag zijn van die vermenging. De academische discussie over de Khazaren-hypothese is reëel en wordt onder meer beschreven in wetenschappelijke literatuur waarnaar Wikipedia verwijst.

Rothschild, bankiers en gestolen rijkdom

Hollert bespreekt ook de oorsprong van de Rothschild-dynastie, die hij beschouwt als één van de centrale spelers in het mondiale machtsnetwerk. Oorspronkelijk heette de familie Bauer en runde ze een geldwisselkantoor in Frankfurt. Via slimme huwelijkspolitiek, fractioneel bankieren en nauwe banden met andere vermogende families bouwde de familie een financieel imperium op. Hollert is daar duidelijk over: wie miljardair wordt, is dat zelden door eerlijke arbeid alleen. De spelregels worden geschreven door degenen die er het meest van profiteren.

Jezuïeten, de zwarte paus en het Vaticaan

Een ander hoofdstuk gaat over de Jezuïetenorde, gesticht door Ignatius van Loyola. Hollert schetst hoe de Jezuïeten ooit door de paus werden erkend, maar later — na klachten van Europese koningshuizen — in 1773 werden opgeheven. Vanuit Rusland leefden ze echter door als een zelfstandige orde, met aan het hoofd een zogenaamde “zwarte paus”. Die machtsstrijd tussen de officiële kerk en de Jezuïeten is volgens Hollert uiteindelijk gewonnen door de Jezuïeten, die zich via infiltratie opnieuw een positie in het Vaticaan zouden hebben verworven.

Als tastbaar bewijs noemt Hollert de omstreden Aula van het Vaticaan, die vanuit de lucht de vorm van een slangenkop heeft. Symbolisch, zegt hij, voor wie er nu echt de dienst uitmaakt in Rome.

De Protocollen en Agenda 2030

Hollert legt ook een verband tussen de beruchte Protocollen van de Wijzen van Sion en de huidige Agenda 2030 van de Verenigde Naties. De Protocollen worden door historici en het United States Holocaust Memorial Museum beschouwd als een antisemitische vervalsing uit de vroege twintigste eeuw. Hollert erkent de controverse, maar stelt dat de inhoud ervan opvallend veel overeenkomsten vertoont met hedendaagse beleidsdoelen. Of dat toeval is, laat hij aan de luisteraar over.

Groot-Israël en de rol van Amerika

Het gesprek sluit af met de kwestie van Groot-Israël: het Zionistische streven naar een staat die zich uitstrekt van de Nijl tot aan de Eufraat. Hollert haalt generaal Wesley Clark aan, die na 9/11 verklaarde dat het Pentagon plannen had om zeven landen in het Midden-Oosten aan te vallen — een citaat dat te vinden is in een interview met Democracy Now uit 2007. Hollert ziet daarin een directe lijn naar het Zionistische project van regionale dominantie, waarbij Amerika als militaire arm fungeert en het Vaticaan en de City of London als respectievelijk spiritueel en financieel centrum.

Of je Hollerts conclusies deelt of niet — het gesprek maakt pijnlijk duidelijk dat de concepten die hij bespreekt zelden zo helder worden uitgelegd in de reguliere media. En dat is op zichzelf al een vraag waard.

Zijn nieuwe boek is hier verkrijgbaar.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
Geopolitiek Groot Israël jezuïeten jodendom Khazaren Lucas Hollert machtsstructuren NieuweTijd Podcast Rothschild Vaticaan vrijmetselaars zionisme