Binnenland

Geen geld voor de tandarts, wel miljoenen voor onverzekerbare vreemdelingen

Help ons door dit met je kennissen op je socials te delen!

Cijfers over de zorgkosten van onverzekerbare vreemdelingen die Kamerlid Pepijn van Houwelingen (FVD) op tafel legt, zijn ronduit schokkend. Terwijl steeds meer gewone Nederlanders de tandarts mijden omdat ze die simpelweg niet meer kunnen betalen, vergoedt het kabinet jaarlijks tientallen miljoenen euro’s aan medische en tandheelkundige zorg voor tienduizenden mensen die in ons land verblijven zonder geldige verblijfsstatus.

Wat de officiële cijfers laten zien

Van Houwelingen haalt zijn informatie rechtstreeks uit de officiële antwoorden op schriftelijke Kamervragen bij de Ontwerpbegroting VWS 2027. Vraag 245 vraagt het kabinet om een gedetailleerd overzicht van de uitgaven onder de zogenoemde Regeling zorgkosten onverzekerbare vreemdelingen (OVV). Het antwoord, aangeleverd door het Centraal Administratiekantoor (CAK), spreekt boekdelen.

In 2021 ontvingen ruim 17.800 mensen zorg via deze regeling, voor een totaalbedrag van bijna 47 miljoen euro. Sindsdien stijgen zowel het aantal personen als de totale rekening gestaag. In 2023 waren het al meer dan 22.600 unieke personen en liep het bedrag op tot ruim 61 miljoen euro. In 2024 bereikte het aantal zorgontvangers een piek van meer dan 25.000 personen, met een bijbehorende factuur van bijna 64 miljoen euro. Over 2025 werd al bijna 67 miljoen euro uitgegeven, en dat terwijl het jaar nog niet eens voorbij was. Over enkel de eerste acht maanden van 2026 is al meer dan 51 miljoen euro opgemaakt.

Als je de totale uitgaven afzet tegen het aantal unieke personen, kom je al snel uit op gemiddelden van méér dan 2.500 euro per persoon per jaar. Dit is geen zakgeld — het gaat hier om volwaardige medische trajecten, inclusief tandheelkundige zorg, die normaal gesproken door de zorgverzekering van de burger zelf bekostigd worden. Nederlanders die hun premie netjes betalen en toch de tandarts niet kunnen veroorloven, zullen dit lastig te verteren vinden.

De overheid rechtvaardigt de regeling doorgaans met het argument dat ook mensen zonder verblijfsvergunning recht hebben op medisch noodzakelijke zorg. Maar de grens tussen ‘medisch noodzakelijk’ en ‘reguliere zorg’ lijkt in de praktijk diffuus, en de belastingbetaler draait op voor het geheel.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Interessant

5 6 stemmen
Artikel waardering

Robin de Boer

Robin de Boer (1983) heeft Economische Geografie gestudeerd aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij is sinds juni 2014 werkzaam als hoofdredacteur van NineForNews.
Aanmelden
Laat het mij weten wanneer er
guest

0 Reacties
Oudste
Nieuwste Meeste stemmen
Inline Reacties
Alle reacties zien
Back to top button
0
We lezen graag je reactie!x