Iets als ADHD bestaat ook helemaal niet. Rapper Lange Frans legt in deze podcast uit hoe we geprogrammeerd worden in de Matrix

Als lange Frans het zegt dan is het zo, opzij schuivend dat alles nu eenmaal benaamd moet worden zodat er statistieken en grafieken aan verbonden kunnen worden zodat er een verdienmodel kan worden gefabriceerd teneinde drugs te kunnen verkopen, is geen nieuws L. Frans hoe goed je het ook bedoelen zal, mensen met irritant drukke kinderen waar geen land mee te bezeilen valt zullen het vast niet met je eens zijn en terecht. Maar bij deze is er weer een leuk discussiepunt gecreëerd waar we mee om de tafel kunnen, die tafel moet toch wel behoorlijk versleten zijn intussen.

De menselijke creativiteit is onbegrensd, maar creativiteit word veelal in hokjes en vakjes geduwd.
Leer processen zijn meestal gericht op een maatschappelijke win en win model
Naar dit model die het meest heerst of overheerst is in de vorm van maatschappelijke geschepte creativiteit die met leerprocessen om de maatschappij te dienen en te onderhouden.
Echte creativiteit van een kind of kinderen worden veelal op het eerste gezicht ondermijnd om het maatschappelijke om zo in die richting te denken en er voor klaar gestoomd te worden.
Eigenlijk zijn kinderen het meest te beïnvloeden omdat het veelal het gezicht van een bepaald gedrag en het weerspiegeld van vriendjes en vriendinnetjes, leer processen klakkeloos aannemen van elkander en denken dat dit de norm is dat is het natuurlijk niet,
Er word daardoor ook veel eigen creativiteit niet echt ontwikkelt
ze zijn niet echt vrij, en als het een ander richting in wilt, word het ook niet altijd geaccepteerd omdat het model maatschappij veelal overheerst in de maatschappelijke norm en ouder[s]
Het is inderdaad een programmering naar het huidige stelsel die onderhouden dient worden naar het gerichte maatschappelijke denken.
Inderdaad te weinig outlet voor creativiteit.
Het maatschappelijke verdien model van win en win zal meer een model moeten opgaan van vrijheid van alle creativiteit waarin een ieder zijn eigen creativiteit kan ontwikkelen naar behoefte waar geen sprake is van een win en win model
maar naar een samenwerking waar iedereen met de creativiteit elkaar tot een wederdienst kan leiden en dat hoeft niet altijd op een basis van win en win te zijn.
Creativiteit moet niet gesmoord worden, laat kinderen vrij om zelf een richting te zoeken, ook weten ze niet altijd welk een richting ze op willen, maar de richting van deze maatschappij geeft vele geen voldoening meer,een bewijs dat er heel wat aan de Hand is ermee..
deze maatschappij zal heel veel van het Win Model los moeten laten,e zal een heel ander gezicht aan de huidige en en toekomstige mens moeten bieden waarin een ieder zijn eigen creativiteit kan ontwikkelen.

ADGD is gewoon een label dat op kinderen wordt geplakt vanwege een oordeel. Dat oordeel heet gedrag en dar hebben de ze in de medicijnindustrie alleen maar weer een klant aan om vol te proppen met farmaceutische troep. Die kinderen hebben geen probleem, het systeem heeft er een probleem mee omdat ze niet kunnen fuctioneren (als slaaf).

Wat het in mijn beleving betekent is dat ‘gedrag’ niets anders dan de uitdrukking van spanning in het hele mens-zijn. De meeste mensen staan zwaar onder spanning wat dat betreft. Maar zoals ik al eerder heb geschreven worden er al decennia lang generaties geboren met een wakker bewustzijn (van de ziel). Dan reageert die spanning veel harder op de buitenwereld dan wanneer dat bewustzijn in een slaap toestand is. In menselijke ervaring voel je die spanning met een wakker bewustzijn ook bewust en hoe dat reageert. Dat komt dan ook veel intenser tot uitdrukking. En DAT, die uitdrukking, is mijn ogen (in dit geval) wat de reguliere (zogenaamde) zorg ADHD noemt. Het is een oordeel van buitenaf maar het agaat erom hoe het van binnen in elkaar zit.