Mens en Dier

Het vrije Westen duldt steeds minder vrije denkers

Help door deze info met jouw kennissen op je social netwerk te delen!

Academische vrijheid in Noorwegen blijkt een wassen neus te zijn. Professor Glenn Diesen van de University of South-Eastern Norway heeft zijn ontslag ingediend en verlaat het land, nadat hij jarenlang werd blootgesteld aan een georganiseerde intimidatiecampagne. Zijn misdaad? Een afwijkende mening over landen zoals Rusland en Iran.

Zes jaar onder vuur

Het begon vrijwel meteen nadat Diesen in 2020 bij de universiteit aantrad. Wat volgde waren zes jaar van systematische aanvallen op zijn reputatie en zijn dagelijks leven. Evenementen waarbij hij zou spreken werden na druk van buitenaf geannuleerd. Collega-academici hielden afstand uit angst voor hun eigen carrière. Publicaties in Noorse media werden hem feitelijk onmogelijk gemaakt. En als klap op de vuurpijl plaatste de Noorse Helsinki Commissie — een zogenaamd onafhankelijke ngo — een foto van zijn privéwoning op sociale media. Een duidelijke intimidatietactiek die weinig te maken heeft met het verdedigen van mensenrechten.

---Lees verder na dit advertentieblokje---
NGO’s als verlengstuk van de staat

Diesen wijst er in een gesprek met George Galloway op dat de organisaties die hem aanvielen weliswaar worden gepresenteerd als onafhankelijke ngo’s, maar in werkelijkheid rechtstreeks door de overheid worden gefinancierd. Hij trekt daarbij ook de vergelijking met de National Endowment for Democracy, een organisatie die in 1983 werd opgericht onder president Reagan, mede door de toenmalige CIA-directeur. Het officiële doel: democratie bevorderen in het buitenland. Het onofficiële doel, aldus critici en historici: het destabiliseren van het maatschappelijk middenveld in landen die Washington niet welgezind zijn. Dat diezelfde structuur nu intern wordt ingezet tegen dissidente stemmen binnen westerse landen zelf, is een weinig besproken maar verontrustende ontwikkeling.

De nieuwe gedachtepolitie

Wat Diesen beschrijft is in feite een nieuwe vorm van intellectuele censuur. In de internationale veiligheidsstudies — zijn vakgebied — is het een academisch basisprincipe dat je het gedrag van staten alleen kunt begrijpen als je ook hun veiligheidsbeleving serieus neemt. Je hoeft Rusland of Iran niet te steunen om te analyseren waarom die landen bepaalde beslissingen nemen. Maar in het huidige klimaat wordt elke poging tot nuance al snel bestempeld als propaganda, desinformatie of zelfs landverraad. De overheid, overheidsgefinancierde ngo’s en gelijkgestemde journalisten trekken daarbij gezamenlijk op — een combinatie die voor een individuele academicus nagenoeg onmogelijk te weerstaan is.

Bedreiging van zijn gezin

Het bleef niet bij professionele sabotage. Diesen ontving ook persoonlijke bedreigingen, en de situatie werd volgens hem zo onhoudbaar dat niet alleen hijzelf maar ook zijn gezin er onder te lijden had. Hij vroeg de universiteit om een jaar onbetaald verlof, maar dat werd geweigerd. Zijn enige optie was ontslag nemen. Aan het einde van dit jaar verlaat hij Noorwegen definitief. Hij omschrijft zijn vertrek zelf als ‘ballingschap’ — een term die je niet snel verwacht te horen uit de mond van een professor aan een Europese universiteit in vredestijd.

Het grotere patroon in Europa

De zaak-Diesen staat niet op zichzelf. Verspreid over Europa zijn er steeds meer gevallen waarbij academici, journalisten en publieke intellectuelen worden buitengesloten, zwartgemaakt of economisch schaakmat gezet zodra ze afwijken van de gevestigde narratieven over geopolitiek, vaccinbeleid, migratie of klimaat. De academische vrijheid in Noorwegen en andere westerse democratieën wordt niet afgeschaft via wetgeving — dat zou te zichtbaar zijn. Ze wordt langzaam uitgehold via sociale druk, institutionele boycots en gecoördineerde lastercampagnes. Het resultaat is hetzelfde: zelfcensuur en intellectuele gelijkschakeling.

Wat dit zegt over de staat van onze democratieën

Als een land dat zichzelf beschouwt als een bolwerk van vrijheid en democratie een professor het land uit werkt omdat hij zijn vak naar behoren uitoefent, dan klopt er iets niet. Niet aan die professor, maar aan het systeem. De vraag is hoeveel Diesens er nog zijn die wél zijn gebleven — maar hun mond houden. Want dat is precies wat dit soort campagnes beoogt: niet één lastige stem het zwijgen opleggen, maar iedereen die kijkt een duidelijke boodschap meegeven. Denk wat wij willen, of draag de gevolgen.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Interessant

5 2 stemmen
Artikel waardering

Robin de Boer

Robin de Boer (1983) heeft Economische Geografie gestudeerd aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij is sinds juni 2014 werkzaam als hoofdredacteur van NineForNews.
Aanmelden
Laat het mij weten wanneer er
guest

0 Reacties
Oudste
Nieuwste Meeste stemmen
Inline Reacties
Alle reacties zien
Back to top button
0
We lezen graag je reactie!x