Regering Obama, de trouwe handlanger van Islamitische Staat

Ach, arme mensen!
Ik zag een vrouw huilen om haar kind in Libië, een man in Irak, helemaal van de kaart omdat zijn zoontje van 3 was gedood. Ellende. Hun bloed is zo rood als dat van ons, hun pijn is ook de pijn die wij voelen. Ik zag hen huilen en hoorde hen spreken, en ik dacht, ‘”Ook zij willen, net als ik, eten, drinken en een dak boven hun hoofd. Zij willen net als ons, hun kinderen gelukkig zien opgroeien. Toekomst en vrede en voorspoed zien voor hun kinderen. Ik moet er niet aan denken dat ik mijn zoontje bloedend in mijn armen zal houden! Ik zou, net als zij nu doen, sterven van verdriet! En dat is wat er gebeurd met hen die achterblijven. Al die onvoorstelbare pijn! Dat gaat hen, en ook ons, nog generaties achtervolgen als wij ons door onze ‘leiders’ tegen elkaar laten uitspelen.
Maar ik heb vertrouwen in de goedheid van de mens, Wij zijn niet haatdragend, maar beschermen huis en haard. En zo geloof ik niet dat de gewone mensen aldaar, die gewone baantjes hebben en misschien een winkel of andere zaak bestieren, hier heen willen komen om ons de kelen af te willen snijden. Zij koesteren, net zo min als ik tegen hen, geen haat tegen ons. Gewone mensen willen niet vechten met elkaar. Dat is overal, ongeacht afkomst of religie zo. Dat is de natuurlijke aard van de mens. Konden wij daar maar eens beter naar luisteren. Dat zou heel veel leed schelen denk ik.
Ik pink menig traantje weg bij de gedachte aan al die arme mensen die bommen en kogels moeten vangen omdat de elite de wereld als een schaakbord ervaart waarop er lukraak met stukken geschoven kan worden naar het hen dunkt. Ik spreek hier niet van schande, maar van de zwaarste misdaad tegen de mensheid ooit begaan! Vanaf het begin van de vorige eeuw tot nu, het prille begin van deze nieuwe eeuw, heeft er meer bloed gevloeid dan ooit te voren. Geweld op deze schaal is in de hele geschreven geschiedenis nog nooit voorgekomen. Te danken aan eerst de mechanisering, en recent de digitalisering van de oorlogsmachine.
En het is die pijn, het onvoorstelbare leed ons al eeuwen door de elite aangedaan, die ons er telkens weer toe brengt het leed te vergroten. Het toverwoord is WRAAK! En dat alles te ere en vermaak van die kleine 1%!
Wanneer zien wij eindelijk eens wie onze echte vijand is.
Hebben wij dan echt een Jezus of Maitreya nodig om onze illusie-bril eindelijk eens af te zetten en daadwerkelijk het lef te hebben om voor echte vrijheid te kiezen?

Ach, Ik kijk uit naar de dag dat de 1% elite zich genoodzaakt voelt zich in haar ondergrondse schuilkelders te verschansen. Gelijkt een dikke laag gewapend beton erop en er een vette autobahn aanleggen. Kunnen ze wegrotten onder de grond zodra hun voedsel op is.
Opgeruimd staat netjes.