NOS verspreidt propaganda. Zie hier de verschillen in berichtgeving over Turkije en Israël

Slechts 15 procent van de mensen is van mening dat de NOS objectief en betrouwbaar nieuws maakt.

En dat is nog 15% teveel. Onbegrijpelijk dat er nog iemand over is die de NOS überhaupt nog serieus kan nemen.

Zolang er belanghebbenden zijn, zal er altijd gekleurd nieuws zijn. Er zullen dus altijd belanghebbenden zijn! Het alternatief…. onafhankelijk nieuws? of zijn die wel degelijk ergens van afhankelijk en derhalve al dan niet gesteund door belanghebbenden?
Het is maar een vraag he, geen diagnose. Ik ben wel degelijk van mening, dat wat wij voorgeschoteld krijgen op de tv, foute boel is. Het probleem is, dat je er naar moet kijken om die conclusie te trekken. Dan weer vergelijken met ander nieuws etc.

Niet alleen programma’s zoals het NOS journaal zijn propoganda, maar het hele concept van TELE-VISIE draait hierom.
Daarom is er zoveel sex, geweld, lijden en nieuws (eigenlijk een verzameling van de drie) te zien op tv.
Waarnemen = ervaren, dus elke keer als we kijken worden we onbewust beschadigd, opgewonden en geïndoctrineerd.
Precies wat men wil.

Ze houden mensen vast in hun hoofd, omdat de informatie maar doormaalt.
En als men lang genoeg de leugen herhaald, wordt het vanzelf waarheid.

Een voorbeeld Irak. Destijds binnen gevallen onder operatienaam ”Operation Iraqi Freedom”.

Resultaat. Achteraf geen massavernietigingswapen gevonden zoals een deskundig VN inspectieteam al een jaar lang voor de oorlog constateerde dat ze waren opgeruimd, en hetgeen rapporteerde.

Verdere gevolgen. Meer dan een miljoen burgerslachtoffers. Irak is terug gebombardeerd tot een derde wereldland. Dermate hoge corruptie en criminaliteit. Zeer hoge werkloosheid en sociale onrust en wat verder doorwerkte tot de vele religieuze stromingen die het land kent
————————————-
Precies wat ijskoude psychopaten willen en (zich extreem verraderlijk maskerend onder een ‘mask of sanity’ van “pure goedheid”, zoals bijv. het Wereld Natuurfonds opgericht door een rabiate slachter van alles en iedereen, onherkend infiltrerend in het landsbestuur) door de geschiedenis heen telkens blijven veroorzaken:

Het terrorisme van Oranje (met dank aan dr. Leo Adraenssen, z.n.)

Oranje wist tijdens de verschroeide-aardecampagnes precies wat hij deed. Hij wist dat hij gedeciviliseerde soldaten op de bevolking afstuurde. Hij wist wat de gevolgen zouden zijn. Omdat het niet primair zijn bedoeling was om de burgerbevolking uit te roeien, kan niet worden gesproken van genocide in de moderne volkenrechtelijke betekenis, hoewel de uitwerking van zijn militaire beleid wel degelijk genocidaal was. Het genocideverdrag van de Verenigde Naties (1948) is door Daniel Jonah Goldhagen bekritiseerd om de te restrictieve definitie van het begrip volkerenmoord. Hij stelt er het begrip eliminationisme tegenover: het uitschakelen van etnisch, religieus, politiek, geografisch of anderszins te definiëren bevolkingsgroepen met middelen die variëren van verdrijving tot uitroeiing. Het beste woord voor de oorlogsmisdaden van de familie van Oranje-Nassau in de meierij is echter holodomor (ook Oekraïense genocide genoemd). Dit Oekraïense woord staat voor opzettelijk opgewekte hongersnood en verwijst naar de maatregelen die het sovjetregime in 1932 en 1933 nam om in Oekraïne het verzet tegen de landbouwcollectivisatie te onderdrukken. Met zijn gewelddadige uithongeringspolitiek was Willem van Oranje een volwaardige voorganger van Stalin: hij terroriseerde de bevolking om zijn politieke doelen te bereiken. De verschroeide-aardecampagnes, mede door Oranje geëntameerd en georganiseerd, mede uitgevoerd door zijn zoon Maurits van Nassau en latere schoonzoon Philips van Hohenlohe (en in de zeventiende eeuw in het noorden van het huidige België voortgezet door zijn zoon Frederik Hendrik van Oranje), leidden tot uithongering van de meierijse plattelandsbevolking en een bevolkingsverlies van bijna 70 procent. Dat was geen collateral damage van het krijgsbedrijf, maar was een bewuste en tot in de finesse geplande campagne. De demografische gevolgen kon Oranje voorzien, maar dat weerhield hem er niet van de verwoesting van de regio uit te voeren. Van Crefeld zou hem een spelmaster noemen, maar volgens alle normen van humaniteit, recht en fatsoen was hij een oorlogsmisdadiger. Dat Willem van Oranje zich bewust was van zijn oorlogsmisdaden en daarover wist te zwijgen, werd duidelijk tijdens de militaire moord- en brandcampagne van 1583. Zijn toenaam De Zwijger is echter arbitrair. Minstens even passend zou het zijn hem Willem de Verschrikkelijke te dopen, zoals zijn tijd- en soortgenoot Iwan IV (1530-1584), eerste tsaar van Rusland.