‘Ongelofelijk’: zo ontwijkt het kabinet de inhoudelijke kritiek op de oorlog in Oekraïne

Help anderen door dit met jouw kennissen op je social netwerk te delen!

Het kabinet weigert kritiek op de oorlog in Oekraïne inhoudelijk te beantwoorden — en de reden die daarvoor wordt gegeven, is ronduit alarmerend. Analyses van gerenommeerde internationale experts worden zonder enige inhoudelijke weerlegging afgedaan als “desinformatie afkomstig uit het Kremlin”. Kamerlid Pepijn van Houwelingen (FVD) trok hard aan de bel nadat hij de beslisnota onder ogen kreeg die de houding van het kabinet intern rechtvaardigt.

Vragen die het kabinet liever niet hoort

Van Houwelingen stelde schriftelijke Kamervragen aan minister Berendsen van Buitenlandse Zaken. Hij vroeg het kabinet om inhoudelijk te reageren op de kritiek van prominente denkers zoals de Noorse hoogleraar Glenn Diesen, Columbia-econoom Jeffrey Sachs, politicoloog John Mearsheimer en oud-kolonel Douglas Macgregor. Al deze experts omschrijven de oorlog in Oekraïne als een niet te winnen proxyoorlog van het Westen tegen Rusland — een conflict dat vooral Oekraïne zelf verwoest.

De antwoorden die terugkwamen waren opvallend. Op de vraag of het kabinet inhoudelijk wilde ingaan op de argumenten van deze experts, verwees de minister simpelweg naar het standaardverhaal: Rusland voert een illegale agressieoorlog, Oekraïne heeft het recht zich te verdedigen, en het kabinet blijft steun verlenen. Klaar. Geen woord over de inhoudelijke analyses van de aangehaalde experts.

Ongelofelijk.

We hebben het kabinet gevraagd inhoudelijk (!) te reageren op allerlei experts zoals Glenn Diesen, Jeffrey Sachs en John Mearsheimer die de oorlog in Oekraïne karakteriseren als een proxyoorlog tussen de NAVO/EU enerzijds en Rusland anderzijds in en vooral ten… pic.twitter.com/fGgBNusjri

— Pepijn van Houwelingen (@PvanHouwelingen) September 25, 2026

De beslisnota onthult de echte redenering

Wat het verhaal pas echt pikant maakt, is de interne beslisnota van de ambtenaren die de antwoorden opstelden. Daarin staat zwart op wit dat de Kamervragen en de publicaties van Diesen, Sachs, Mearsheimer en Macgregor “in lijn zijn met bekende pro-Russische narratieven gebaseerd op desinformatie.” Vervolgens wordt expliciet vermeld dat er bewust voor is gekozen de vragen beknopt te beantwoorden en “te vermijden om in dergelijke frames mee te gaan.”

Met andere woorden: de overheid heeft intern al besloten dat iedere afwijkende analyse bij voorbaat als Kremlin-propaganda wordt gecatalogiseerd — zonder dat er ook maar één argument wordt weerlegd. Wie kritisch nadenkt over het westerse beleid in Oekraïne, wordt in de officiële stukken neergezet als verspreider van Russische desinformatie. Dat geldt dus ook voor een professor aan de Universiteit van Columbia of een politicoloog aan de Universiteit van Chicago.

Experts die je niet mag citeren

Wie zijn deze mensen eigenlijk die zo gemakkelijk worden weggewuifd? Glenn Diesen is hoogleraar aan de University of South-Eastern Norway en gespecialiseerd in de geopolitiek van het Euraziatische continent. Jeffrey Sachs is één van de meest geciteerde economen ter wereld en voormalig adviseur van de VN. John Mearsheimer geldt als één van de invloedrijkste realistische politicologen van dit moment en voorspelde al in 2014 dat het westerse beleid richting Oekraïne tot een catastrofe zou leiden. Douglas Macgregor is een gepensioneerde kolonel van het Amerikaanse leger en voormalig adviseur van het Pentagon.

Dit zijn geen randverschijnselen of internetcommentatoren. Dit zijn mensen met decennialange academische en militaire staat van dienst. Dat het kabinet hun analyses zonder enige weerlegging in de prullenbak gooit en als Kremlin-propaganda kwalificeert, zegt veel over de intellectuele eerlijkheid van het huidige beleid.

Democratie of debatverbod?

Van Houwelingen is terecht woedend. In een democratie hoort een parlement zijn regering kritische vragen te kunnen stellen — en de regering hoort die vragen serieus te beantwoorden. Wat hier gebeurt is structureel anders: het kabinet besluit intern welke vragen legitiem zijn en welke niet, en plakt op de onwelgevallige vragen het etiket “desinformatie” om elke discussie te smoren.

Hoogleraar Andreas Kinneging omschreef de situatie treffend: alles wat niet in het officiële straatje past, heet voortaan desinformatie. Dat is geen democratisch debat meer, dat is een informatieregime. En dat informatieregime wordt in stand gehouden terwijl Nederland miljarden pompt in een conflict waarover open discussie blijkbaar taboe is.

De gevaarlijke gevolgen van dit zwijgen

Het weigeren van inhoudelijk debat heeft reële consequenties. Als de analyses van Sachs en Mearsheimer — dat dit een proxyoorlog is die Oekraïne vernietigt en Europa destabiliseert — ook maar deels kloppen, dan is het afwijzen van die kritiek geen neutrale daad. Dan is het actief bijdragen aan de voortzetting van een catastrofaal beleid.

Regeringen die kritische geluiden bij voorbaat diskwalificeren in plaats van ze te weerleggen, laten zien dat ze de argumenten zelf niet kunnen ontkrachten. En een bevolking die op basis van gecensureerde informatie meegaat in een escalerende oorlogspolitiek, heeft simpelweg niet de kans gekregen om een geïnformeerde mening te vormen. Dat is precies wat hier speelt — en Van Houwelingen heeft er goed aan gedaan dit naar buiten te brengen.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
censuur desinformatie FvD Glenn Diesen Jeffrey Sachs John Mearsheimer kabinet NAVO Oekraïne proxyoorlog Rusland Van Houwelingen