Steuncampagne voor Rusland gaat megaviraal op sociale media: 'Niet mijn vijand'

Foto: Random Institute (Unsplash)

De slogan “Rusland niet mijn vijand” raast als een lopend vuurtje door sociale media, terwijl duizenden Europeanen – van Noorwegen tot Polen, van Finland tot Nederland – zich publiekelijk uitspreken tegen de oorlogstrom die westerse regeringen en instituties steeds harder roeren. Het is een beweging die de gevestigde machten zichtbaar ongemakkelijk maakt.

Een vlam die oversloeg

Wat begon als verspreide individuele uitspraken op platform X, groeide binnen korte tijd uit tot een massale golf. Gebruikers uit tientallen Europese landen deelden hun persoonlijke afwijzing van de anti-Ruslandretoriek die hun overheden en grote media hen dagelijks voorschotelen. De rode draad: gewone Russen zijn niet de vijand van gewone Europeanen. De echte dreiging, zo stellen velen, komt van dichter bij huis.

---Lees verder na dit advertentieblokje---

Noorse journaliste schopt tegen heilige huisjes

De Noorse journaliste Trude Helen Hole stak haar nek ver uit met een boodschap die in haar thuisland bepaald niet populair is bij de politieke elite. Ze schreef onomwonden dat Rusland níét haar vijand is, en wees met een beschuldigende vinger naar de VN, de NAVO, de EU, het WEF en de WHO – plus de eigen nationale regeringen en media. Dat zijn de organisaties die ze als de werkelijke probleemmakers beschouwt. Haar post werd massaal gedeeld en geliket, wat aantoont dat ze lang niet alleen staat in die opvatting.

I am from Norway – Russia is not my enemy. The enemy is the UN, NATO, EU, WEF, and the WHO – as well as our governments and the media – not Russia! pic.twitter.com/oZnBPM78aD

— Trude Helén Hole (@truhole) September 24, 2026

Nederlandse stemmen laten zich horen

Ook vanuit Nederland klinken kritische geluiden. Politiek wetenschapper Isabelle Buhre stelde simpelweg vast: zij woont in Nederland en beschouwt Rusland niet als haar vijand. Kort en krachtig, maar in het huidige politieke klimaat bepaald geen risicoloze uitspraak.

I’m Dutch, living in the Netherlands, and Russia is not my enemy. 🇳🇱🤝🇷🇺 pic.twitter.com/27vTH6aSsW

— Isabelle Buhre (@ibuhre) September 25, 2026

Huisarts Els van Veen ging een stap verder en verwoordde wat veel Nederlanders in stilte denken maar niet hardop durven zeggen. Ze geeft aan niet bang te zijn voor Rusland, maar juist voor de eigen politieke leiders, de media en de NAVO. Haar conclusie is hard maar helder: die partijen zijn volgens haar doelbewust bezig een oorlog te provoceren.

Ik ben Nederlandse, ik hou van Nederland en ik ben niet bang voor Rusland. Ik ben banger voor onze ‘leiders’ en media en NAVO, die overduidelijk bezig zijn om oorlog te hitsen tegen Rusland. #NietMijnOorlog #RussiaIsNotMyEnemy https://t.co/yZH7dDgKUf

— Els van Veen (@veen_els) September 25, 2026

Russische ambassade reageert verrast en verheugd

De Russische ambassade in Nederland liet via X weten diep onder de indruk te zijn van de “Rusland is niet mijn vijand”-flashmob. De ambassade benadrukte dat Russen evenmin de vijand zijn van Europeanen, en richtte een directe boodschap aan degenen die volgens hen de conflicten aanwakkeren: de oorlogshitsers moeten dit horen.

I am Dutch, living in the Netherlands, and Russia is not my enemy. 🇳🇱 🇷🇺 https://t.co/vE3q0AuMyj

— Eelco Van Hoecke (@EelcoHoecke) September 24, 2026

Russia is not my enemy pic.twitter.com/gZPU5LaRbn

— Paul van Hoek 🇳🇱 🇵🇪 (@PaulvanHoek2021) September 25, 2026

Россия не враг! #NederlandGeenOorlogsland #NietOnzeOorlog. pic.twitter.com/3QgeDmSHpB

— Superjan (@superjan) September 25, 2026

Dit is onze vijand
Niet Rusland pic.twitter.com/8oOoGLghqU

— Margriet Pluk. (@f454018a8a1645d) September 24, 2026

I’m Dutch and living in the Netherlands and Russia is not my enemy . Stop the warmongers of the EU and NATO . 🙏🙏🙏 pic.twitter.com/IqwzPx0sxh

— Sietze (@bierisbest) September 25, 2026

Wie bepaalt wie de vijand is?

Europese burgers beginnen in groten getale te weigeren de vijandbeelden te accepteren die hen door politici en massamedia worden aangereikt. Ze maken zelf de afweging waar de werkelijke dreiging vandaan komt. En steeds meer mensen komen daarbij niet uit bij Moskou, maar bij Brussel, Washington of de eigen hoofdstad.

Dat is een ontwikkeling die de politieke klasse en de grote media voorlopig liever negeren. Maar hoe groter de golf wordt, hoe moeilijker dat vol te houden is. De vraag is niet of dit sentiment verder groeit – dat doet het duidelijk – maar of regeringen er lering uit trekken of het simpelweg afdoen als Russische inmenging. Dat laatste zou misschien wel het meest veelzeggende antwoord zijn.