De echte reden waarom er steeds wordt bezuinigd, is niet wat men je vertelt

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

Wie verder kijkt dan de populistische retoriek van de ‘noodzaak om te bezuinigen’ ziet de rauwe realiteit: de wraak van de elites die na de Tweede Wereldoorlog een deel van hun rijkdom kwijtgeraakt waren. Een heldere analyse van De Wereld Morgen.

“Bezuinigingen zijn niets anders dan klassenstrijd.” – Noam Chomsky

---Lees verder na dit advertentieblokje---

Er wordt vandaag de dag vooral bezuinigd over de rug van zieken, werklozen en gepensioneerden. Toch is Nederland één van de rijkste landen ter wereld. Ons land heeft meer dan genoeg rijkdom om alle inwoners te voorzien van een royaal inkomen.

“Er is geen geld,” wordt steeds beweerd. Dat is wellicht de grootste leugen van de naoorlogse geschiedenis. Wereldwijd zitten de grote bedrijven op een berg van 7000 miljard dollar waar ze niets mee doen. In Nederland bedraagt dat kapitaaloverschot vele tientallen miljarden. Er is dus absoluut geen geldtekort.

Ruimer historisch plaatje

Bij de bedrijven is sprake van een kapitaaloverschot en de overheid heeft te kampen met een geldtekort. Een groot deel van de middelen van diezelfde overheid gaat naar de grote bedrijven, die al niet weten wat ze met al hun geld moeten doen. Dus gaat de overheid het geld maar halen bij de gewone verdieners en zwakken van onze samenleving. Het matteüseffect heeft surrealistische proporties aangenomen.

Om te kunnen begrijpen wat we vandaag de dag meemaken moet je het historische plaatje ruimer bekijken. Zo’n 100 jaar geleden was de kloof tussen rijk en arm gigantisch. Na de Tweede Wereldoorlog was het fascisme verslagen en de arbeidersbeweging stond sterker dan ooit. De extreem ongelijke verdeling verbeterde geleidelijk aan.

De toplaag van de samenleving zag haar aandeel in de rijkdom gevoelig zakken en zon op wraak. De elites begrepen dat ze de geesten van de mensen moesten winnen. Ze stopten tientallen miljoenen in rechtse denktanks, die een overtuigende ideologie moesten uitbouwen als alternatief voor de welvaartsstaat.

Opgeklopte terreurdreiging en een zelfgeorganiseerde vluchtelingencrisis

Net zoals topgeleerden in de jaren veertig bijeen werden gebracht om een atoombom te maken, zo werden de knapste koppen nu ingezet om een ideologisch kernwapen te maken: het neoliberalisme. Dat beleid werd gekenmerkt door bezuinigingen, minder overheidsuitgaven, privatisering, deregulatie en vrijhandel.

Het einde van de welvaartsstaat, waar koning Willem-Alexander in 2013 in zijn troonrede al naar verwees, is in alle landen in zicht. Het is een goed gecamoufleerde poging van de elites om hun verloren rijkdom te heroveren. Ze spelen sluw in op onzekerheden en angsten bij de bevolking en leiden de aandacht af naar een opgeklopte terreurdreiging en een zelfgeorganiseerde vluchtelingencrisis.

Dit antisociale offensief is geheel conform aan de neoliberale theorie, waarbij de gehele middenklasse buitenspel wordt gezet. De honger van het kapitaal is nog lang niet gestild. Het hangt af van de krachtsverhoudingen of de elites nog meer rijkdom en welvaart zullen kunnen inpikken.

[De Wereld Morgen]

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek