'Hitler gebruikte deze geschiedkundige roman uit 1840 in de Nederlandse taal als inspiratiebron'

Foto: Hitler (Berliner Verlag/Archiv CC0)

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

Dit is een vervolg op het negentiende deel van ‘De jacht op Hitler’, over het boek ‘Hitlers Diamanten’, dat u niet mag lezen en door Bol uit het assortiment werd gehaald.

DE JACHT OP HITLER

---Lees verder na dit advertentieblokje---

Deel 20. De Grote Verdwijntruc…….vervolg.

Maar terug naar Hitlers voorlaatste Wolvenhol, oftewel de Führerbunker in Berlijn. Het slagen van zijn grootste Meesterwerk, zijn zelfmoord en vervolgens de grote verdwijntruc, waaraan hij jaren had gewerkt, waren voor hem een totale obsessie geworden. Tot in de kleinste details had hij alles honderden keren doordacht en zijn onzekerheid lag enkel nog in het moment dat hij de controle zou verliezen als hij eenmaal zelfmoord had gepleegd en hoe ¨zijn getrouwen¨ het script dan zouden weten te vervolmaken of juist jammerlijk falen en hem teleurstellen zoals velen dat al hadden gedaan in zijn leven. Hij had in ieder geval gezorgd dat alles tot in de laatste details was geregeld. Ha, ha, EEN ZELFMOORD was opgeteld ook weer 1.38 x is 38 is ADOLF of DOOD. Alles was dus perfect voorbereid om zijn verdwijnings-illusie en Mis-leiding tot een succes te maken. Als die verdomde Russen nou nog maar even weg wilden blijven bij de Führerbunker, dan zou hij, Adolf, de grote winnaar van het spel zijn. En dat woordje SPEL is overigens 52 opgeteld net zo als DE ZEGE van Zege-vieren of van de Zege-krans in de plafondfresco in de kerk van Fulpmes. En inderdaad viel er voor Adolf heel wat te ¨vieren¨ als hij de eeuwige rust zou hebben onder de bescherming van Gods eigen huis.

Het was nu bijna vier uur ‘s nachts die 30^e april en alles was zo goed mogelijk voorbereid naar Hitlers wensen, of beter bevelen. In de tuin achter de bunker stonden enkele zwaarbewapende manschappen al ongezien te wachten tot het vier uur werd en de achteruitgang van de bunker van binnenuit geopend zou worden. Waarschijnlijk kenden alleen Hitlers secretaris Martin Bormann en Joseph Goebbels het precieze tijdstip van de zelfmoord van Adolf en Eva. En OTTO GÜNSCHE en HEINZ LINGE, respectievelijk Hitlers bodyguard en kamerdienaar zouden, zonder het te weten, de getuigen worden die, ondanks vele verhoren en martelingen, slechts één waarheid zouden weten te vertellen als getuigen. En ook zij waren door de Führer weer met zorg geselecteerd omwille van de cijfers en de letterboodschappen in hun namen. Otto (denk aan Hitlers geliefde broertje Otto dat maar zes dagen leefde) zou, volgens latere uitspraken van Hitlers secretaresse Traudl Junge, juist door Adolf zijn aangewezen om de lichamen van Eva en hemzelf te verbranden als het zover zou zijn. Maar eerst zouden dan Otto en Heinz samen de lichamen uit de bunker naar boven dragen en uitgerekend in hun naamletters troffen wij de volgende, voor eenieder totaal begrijpelijke, boodschappen aan: OTTO GÜNSCHE + HEINZ LINGE;

+++ SCHOT! HEL! ONZIN! GETUIGEN!

Of in een andere volgorde: HEL (de hel breekt uit of het is volstrekt helder) (het) SCHOT = ONZIN (maar ik heb) GETUIGEN (van mijn dood nodig).

En volledigheidshalve moeten we dan ook nog de anagramboodschappen geven die we vonden in alleen de letters van OTTO GÜNSCHE;

+++ G. TAUSCHE TOOT. (G.= zeven (72) = Hitler (72).

En tauschen is natuurlijk gewoon Duits voor verwisselen of de zaak bedriegen of misleiden. En alleen dat woordje TAUSCH bleek dan uitgerekend nóg weer eens de 72 van Hitler opgeteld te zijn.

Twee dagen eerder op 28 april was Hitler dus keurig in de echt verbonden met zijn Eva (=28) en naast een maagdelijke bruid had hij natuurlijk ook zijn fortuin aan goud en diamanten om aan God te schenken. Oftewel een meer letterlijke interpretatie van het woord BRUID-SCHAT was er niet. Ja, Hitlers levenseinde was werkelijk EEN OBSESSIE (117) voor hem geworden en dat de optelling daarvan dus precies datzelfde getal was van de optelling van de tandarts LOTERIJMAN, namelijk ook 117, moet het er allemaal niet beter op hebben gemaakt voor de cijferfetisjist Adolf. Maar hoe dan ook, hij had al jaren uitgezien naar deze dag, naar de ontknoping, naar DE FINALE (opgeteld 56 = WOLF). Het was voor Hitler dan ook helemaal geen straf om dit aardse tranendal te moeten verlaten. Maar eerst was het dus nog maar half vier in de nacht en moest, volgens de regels van de Rooms-Katholieke kerk, het huwelijk met Eva nog worden geconsummeerd (met dubbel-m) zoals dat heette. Dat was afkomstig van het Latijnse woord voor voltrekken of volbrengen. Volgens de kerkregels was een Katholiek huwelijk pas écht een voldongen feit, of voltrokken, na de eerste geslachtsgemeenschap of ¨de daad¨. Sterker nog, het niet-consummeren van het huwelijk was zelfs een legitieme reden voor echtscheiding binnen de kerk. Om exact half vier die nacht werd de maagd Eva dus bestegen op de sofa door de man die zowel de ram alsook de Stier als sterrenbeeld had. Dus dat moest wel lukken en het was daarmee meteen zijn laatste daad en laatste zaad dat werd verspoten in zijn Berlijnse Wolvenhol. En eigenlijk liet de scène die Bormann, Linz en Günsche aantroffen na de zelfmoord van Adolf en Eva ook maar weinig aan de verbeelding over. Zij beschreven later een Eva liggend op de sofa met haar knieën hoog opgetrokken naar haar borst, en later troffen de Russen uitgerekend op die bank of sofa een bloedvlek aan. Of Hitlers geslachtsgemeenschap dan vóór of juist ná het stukbijten van de cyanidecapsule door Eva plaatsvond laten wij dan maar geheel aan uw eigen inzicht en fantasie over. In ieder geval was het hun enige en echte huwelijksnacht en niet veel later zouden ze samen dan ook nog onder de dekens liggen……

En geheel volgens de traditie en Hitlers planning zouden ze daarna samen op huwelijksreis gaan naar een werkelijk schitterend aards paradijs waar men geen last had van vervelende toeristen, zoals bij Napoleons tombe, of van aanhoudend Russisch artillerievuur. De tijd begon nu te dringen. Artur Axmann, het hoofd van de Hitlerjugend en een echte A.A.- man of AlfA, waarop Hitler blindelings kon vertrouwen, zou met zijn helpers ongetwijfeld al klaarstaan in de tuin achter de bunker. Ja, op Artur kon hij rekenen. Die had voor Hitler al heel wat lastige klusjes naar tevredenheid opgeknapt. De weken voorafgaande aan die 30^e april had Hitler al zoveel mogelijk personeel weggestuurd uit de benauwende bunker die eigenlijk alleen maar was ontworpen als tijdelijke schuilplaats en commandocentrum gedurende luchtaanvallen. Maar nu was de bunker al maanden in gebruik als permanent verblijf voor hemzelf, zijn staf en Joseph Goebbels met zijn vrouw en kinderen. In wezen was de bezetting nu minimaal en bestond uit Hitler zelf en Eva, zijn trouwe secretaresse Traudl Junge natuurlijk en een van zijn meest loyale mensen Martin Bormann, hoofd van de rijkskanselarij en tevens Hitlers privésecretaris, dan Rochus Misch, lijfwacht, koerier en radiotelegrafist, en dan natuurlijk nog de minister van volksvoorlichting en propaganda Joseph Goebbels, die met zijn vrouw Magda en hun zes kinderen naast Hitlers vertrekken in de bunker leefden. Goebbels werd in Hitlers wereldse testament aangewezen als zijn opvolger en was dus effectief precies één dag de baas van het grote nazi-rijk alvorens hij in navolging van Hitler in de avond van 1 mei 1945 eerst zijn kinderen met morfine liet drogeren om vervolgens, door Hitlers persoonlijke arts Ludwig Stumpfegger, die er dus ook was, een blauwzuurcapsule te laten breken in elk van de kindermonden. Niet lang daarna zochten ook Joseph en Magda de tuin van Eden op achter de bunker en namen een cyanidecapsule tot zich. Een SS’er moest hen daarna voor de zekerheid nog eens doodschieten en daarna de lichamen net als die van Hitler en Eva verbranden. Echter bij een gebrek aan benzine lukte dit maar gedeeltelijk en later konden de lichamen dan ook nog goed worden geïdentificeerd. Verder was Heinz Linge (32 jaar oud, 32 = Ram) natuurlijk ook nog aanwezig als Hitlers persoonlijke kamerdienaar of butler en vervolgens nog de 27-jarige Otto Günsche, Hitlers persoonlijke adjudant en tenslotte nog de 35-jarige privéchauffeur van Hitler, Erich Kempka, die dat al was vanaf 1932. En hij verklaarde later dat Hitler tijdens een gesprek, toen Kempka hem in 1933 had opgehaald bij de Rijkskanselarij, al gezegd had: ¨weet je Kempka, ik zal hier nooit levend vandaan gaan¨. En daar bleek geen woord van gelogen zoals wij later ook zelf zouden ontdekken. Het was ook Kempka die in opdracht van Günsche voor 200 liter benzine had moeten zorgen voor de crematie. Hitler was volstrekt duidelijk geweest en had Heinz Linge en Otto Günsche expliciet aangewezen als lijkdragers om zijn en Eva’s lichaam naar boven naar de achtertuin van de bunker te dragen. En Hitler had in eerste instantie aan Linge de opdracht verstrekt om voor de nodige benzine te zorgen. Maar Linge, die meer affectie met het huishouden had, gaf de benzineopdracht weer door aan Günsche en die op zijn beurt weer aan raschauffeur Kempka. Maar nog belangrijker dan dat had Hitler Linge ook opgedragen om voor grijze wollen dekens te zorgen, u kent ze wel van die verhuisdekens. En juist met die dekens bleek rekenkundig ook nog wat vreemds aan de hand: EEN GRIJZE DEKEN was opgeteld precies weer 1.38 oftewel 1 x 38 = 38. Juist de 38 van Adolf opgeteld die als hij Dood (ook 38) zou zijn, net als Eva in zo’n deken moest worden gewikkeld alvorens de lichamen de bunker uit werden gedragen na hun overlijden. Met andere woorden, hun lichamen zouden dan volstrekt aan het zicht zijn onttrokken en een beetje goochelaar of illusionist voelt hier de bui al hangen natuurlijk…..

Ha. ha, EEN ILLUSIE opgeteld bleek uitgerekend hetzelfde prachtige getal 111 als INNSBRUCK opgeteld, Hitlers tussenstop en toegangspoort naar zijn eindstation in Fulpmes!

HET TIJDSTIP

Vreemd genoeg bleken latere getuigenissen of memoires van met name Rochus Misch, Heinz Linge en Otto Günsche nogal uiteen te lopen met betrekking tot de details van Hitlers zelfmoord. Was het slechts een verschil in perceptie of waren het toch ook gewoon weer slechte leugens? Zo troffen wij tijdens ons onderzoek meerdere bronnen, die vrijwel als vaststaand feit meldden dat Adolf en Eva zichzelf rond vier uur in de middag zouden hebben omgebracht op 30 april in plaats van 12 uur eerder, midden in de nacht van 29 op 30 april. Maar er waren ook uitspraken waarin het dan juist weer wél nachtwerk zou zijn geweest. Zoals altijd in dit verhaal bleek Adolf zelf dan nog de meest betrouwbare leidraad te zijn. Want behalve dat de datum en omstandigheden perfect moesten zijn voor de belangrijkste gebeurtenis in het leven van absolute controlfreak Hitler, zo gold dat natuurlijk ook voor het door hem zelf verkozen tijdstip van vertrek uit het leven. Het was algemeen bekend dat Hitler geen ochtendmens was en vaak, tot ergernis van zijn generaals, lang uitsliep. Nee, de nacht was de wolf zijn beste en meest productieve tijd waarin hij rustig kon denken, rekenen (=72 = Hitler) en plannen maken zonder al te veel gestoord te worden door de meedogenloze realiteit van het oorlogsgeweld. Ook de huwelijksceremonie op 28 april was nachtwerk geweest en niemand wist beter dan Hitler dat de resterende tijd beperkt was. De 30^e dag, het getal van de HAAT, maar ook van J x C (Jezus Christus) is 30, dus op die dag moest het gewoon gebeuren, Deo Volente.

En ook het tijdstip van Vier Uur In De Nacht moest het zijn volgens zijn calculaties. Immers V + U + I + D + N gaven opgeteld precies het getal 70 van zijn geliefde broertje OTTO opgeteld en tevens de optelling van HET EINDE in het V.M.-systeem. De 7 heeft op het einde 0 geluk meer, vrij logisch dus dat getal. En in V.M-taal staat er in die paar letters ook nog; IN U De V.(ictorie) of zelfs: U (w) EINDE, V.(ictorie)!

En een uitstel van 12 uur naar de middag van 30 april zou bovendien levensgevaarlijk zijn geweest terwijl de Russen het centrum van Berlijn al naderden en de stad onder constant artillerievuur lag. En wolven gingen ook ‘s nachts leven als er overdag op ze gejaagd werd. Adolf zou nu zelf voor het nodige drama (ha, ha, HET DRAMA ook al weer 70 opgeteld met uiteraard de RAM erin verstopt) zorgen in zijn eigen geregisseerde stuk, en dat heette: EEN NACHTELIJK SCHOUWSPEL. En via de zegen van het internet vonden we zelfs nog de inspiratiebron voor Hitlers privé-opera ¨een nachtelijk schouwspel¨. Het bleek letterlijk zo te staan in een geschiedkundige roman die was uitgegeven in 18.40 (18 x 4 =72, de 72 van Hitler) in de NEDERLANDSE taal en die roman ging over de roemruchte Oostenrijkse vrijheidsstrijder Andreas Hofer wiens standbeeld levensgroot in INNSBRUCK stond en nog staat. Andreas Hofer, die destijds in opstand kwam tegen Napoleons oprukkende troepen en de opgelegde hervorming van de Oostenrijkse Katholieke kerken geheel in de geest van de zogenaamde Franse Verlichting. In dat boek, dat Hitler als ras-Oostenrijker dus verslonden moet hebben, met de titel ¨Andreas Hofer of Tyrol in 1809¨ stond letterlijk : ¨ik stond op de gaanderij en overzag het nachtelijk schouwspel. Rosa, die aan mijn borst leende, gaf zich aan haar stille verrukking over. Maria snikte hoorbaar aan mijne andere zijde¨. ¨God is met hen die trouwe harten hebben¨. ¨Dan ben ik geheel een man, geheel Tyroler¨. Nou, zulke passages, en meer van die op religieuze leest geschoeide heraldiek, waren dus mede bepalend geweest voor Hitlers latere drijfveren en principes. En van de door Hitler bewonderde Oostenrijkse vrijheidsstrijder Andreas Hofer, eindigden de voor- en achternaam uitvermenigvuldigd op 30.4, oftewel exact Hitlers eigen sterfdatum. Oftewel VIER de HAAT (30), en opgeteld natuurlijk ook dat getal 34 linksboven op het muziekstuk, dan wel de 34 of C.D. van Christus Domini en uiteraard ook nog eens de optelling van het woord HEIL!

Maar de echte link snapten we pas toen we een afbeelding zagen van Andreas Hofer in dat oude boek dat geschreven was in 18.42, 47 jaar voor Hitlers geboorte. 18 maal 42 is 7.56. De 7 of ZEVEN van Hitlers achternaam opgeteld en het getal 56 van de WOLF. Dus geloof maar dat Hitler dat boek stukgelezen heeft. Dat is dan ook het enige mooie van dat V.M- systeem, iets wat 100 jaar geleden een feit was in getallen en anagrammen, dat is het vandaag de dag nog steeds en daardoor kan men het dan ook beschouwen als de enige echte geschiedschrijving omdat immers alles gewoon terug te rechercheren is naar zoals de maker of vrijmetselaar het destijds bedoeld had. Maar goed, die afbeelding van Andreas Hofer dus in dat boek. Op zijn riemgordel stonden de initialen A.H. Nou die initialen kwamen ons zo langzamerhand wel bekend voor natuurlijk. De jonge Adolf had zich dus volledig gespiegeld aan, en geïdentificeerd met, zijn held Andreas. Andreas Hofer die nu nog een levensgroot standbeeld, als een reus, heeft in Innsbruck én ook nog een wat kleiner standbeeld in Meran of Merano in Italië. En nu mag u raden welke plek precies midden op de lijn tussen die twee standbeelden van Hitlers idool ligt? Inderdaad Fulpmes dus. Drie maal een A.H. op één rechte lijn dus. En nóg meer aanwijzingen: het megastandbeeld van Andreas Hofer werd onthuld in het jaar 18.92. Opgeteld het u bekende getal 110 van de optelling van ADOLF en HITLER. En tevens natuurlijk ook de 18 van zijn initialen AH en opnieuw dat getal 92 van Fulpmes of Napoleon of De Haatdrager opgeteld. Tja, zoiets kon alleen een Grootmeester in de vrijmetselarij verzinnen die bewust allerlei sporen achterliet van zijn Meesterwerk, die trots was op zijn ontsnapping en op het feit dat hij heel de wereld goed had weten te foppen in 1945 met zijn ¨escape-act¨. Precies zo als de ontsnappingsartiesten uit zijn tijd deden zoals bijvoorbeeld Harry Houdini (H.H.) die Hitler tijdens zijn leven zo bewonderd had. En tenslotte ook de trots van een echte bandiet of Wolf die zijn Wolvenhol gevuld had met een ongekende roofbuit, een fabelachtige schat aan goud, edelstenen en kunstwerken.

En gaandeweg begonnen we nu ook te begrijpen waarom Hitler voor de beeldvorming en (vervalste) geschiedschrijving overdag moest zijn gestorven en beslist niet midden in de nacht. Als gevolg van zijn voortschrijdende ziekte sliep Hitler steeds meer overdag en begon pas tegen de avond en in de nacht weer wat te functioneren. Het ligt dan ook in de rede dat de meeste trouwe volgers om hem heen zijn nagedachtenis, als bevlogen Führer tot het laatste moment, niet wilden besmeuren. En dat óf Goebbels, óf Bormann na Hitlers zelfmoord alle aanwezigen in de Bunker had toegesproken en gemaand om te allen tijde te blijven volharden dat Hitler als een held in de middag was heengegaan. Anders zouden mensen immers later spottend kunnen zeggen: ¨wat een afgang die Hitler, hij is vertrokken als een dief in de nacht¨. En inderdaad, Hitler kende zijn Bijbel wel, want daarin staat letterlijk een passage dat Jezus Christus terug zou keren ¨wie ein Dieb in der Nacht¨. Terugkeren dus, en zeker niet vertrekken zoals Hitler deed.

HET SCHOT

Hitler had dus voor het eerst en tevens voor het laatst Geslachts-Gemeenschap (ja, weer G.G. of 77 = Krist of Christ) met zijn Eva gehad en begon zich wat te fatsoeneren, zodat hij er op zijn best uitzag voor zijn aanstaande huwelijksreis met zijn kersverse bruid. Hij nam plaats achter de werktafel in zijn vertrek waarop, zoals altijd, een fotootje van zijn geliefde moeder Klara stond en een vaasje bloemen. Bijna 4 uur ‘s nachts was het nu en hij prevelde nog een laatste ¨wees gegroet¨ en stak vervolgens de glazen cyaankalicapsule in zijn mond. Nog een laatste liefdevolle blik richting Eva en zijn moeder en op hetzelfde moment dat hij de capsule kapot beet haalde hij de trekker over van het pistool dat tegen zijn hoofd gedrukt was. Een doffe knal verstoorde bruut de betrekkelijke rust in de bunker. Al zijn aardse zorgen waren voorbij. De Alfa-Wolf was dood. Martin Bormann, die waarschijnlijk als enige wist dat het die nacht om vier uur zou gebeuren, begon te roepen om Linz en Günsche en liet de deur van Hitler zijn vertrek openen. De chaos was compleet op dat moment. Linge zou later verklaard hebben dat Eva op de bank lag in haar mooiste jurk, met de knieën helemaal opgetrokken naar haar borst en Hitler zelf lag voorover geknikt over zijn werktafel en zou zich in zijn rechterslaap hebben geschoten. Maar Linge had GEEN bloed gezien op zijn hoofd. Later bleek er wel een natte plek in het vloerkleed te zijn maar die was afkomstig van de, door Hitler omgestoten, bloemenvaas toen hij voorover zakte. En precies zoals van hen werd verwacht wikkelden Linge en Günsche onder het toeziend oog van Hitlers secretaris Bormann de twee lichamen in de klaarliggende grijze wollen verhuisdekens en begonnen vervolgens aan de ¨eervolle¨ taak om de lichamen de bunker uit te dragen, twintig treden omhoog naar de achter de bunker gelegen tuin annex binnenplaats alwaar ze de lichamen op de grond legden vlakbij de bunkeringang. Maar waren dit nu werkelijk de echte lichamen van Adolf en Eva is de cruciale vraag, die velen zich al voor ons stelden. Of waren het vanaf het begin al goed gelijkende dubbelgangers en waren Hitler en Eva, levend en wel, al lang verdwenen uit de Führerbunker? Nee hoor, het waren volstrekt de enige Adolf en Eva die zojuist zelfmoord hadden gepleegd en de cyaankali had zijn werk goed gedaan. Maar het was juist het pistoolschot dat DE MISLEIDING (= 110 = Adolf + Hitler) was. Eigenlijk diende dat pistoolschot drie doelen. Ten eerste was het voor een legerleider natuurlijk al eeuwen eervol om zo uit het leven te stappen. Ten tweede was het het afgesproken Start-Schot of Start-Sein (S.S.) voor Bormann om in actie te komen en ten derde was het de perfecte dramatische scène voor getuigen als Günsche en Linge om later naar beste eer en geweten te kunnen verklaren dat Hitler écht goed dood was en bijvoorbeeld niet slechts een slaapmiddel of zo had ingenomen om alsnog levend weg te komen. Niets is wat het lijkt, en al helemaal niet in de vrijmetselaarkringen waarin Hitler zelf als Grootmeester der illusies had verkeerd. Als Hitler werkelijk van dichtbij een kogel door zijn hoofd had geschoten dan had het er heel wat bloederiger uitgezien daar in zijn privévertrek en dan hadden de Russen later met een simpele metaaldetector zelfs nog wel de kogel kunnen traceren in de beperkte ruimte van die kamer. En ook de foto’s van die tijd, door de Russen zelf gemaakt, laten geen enkele spat bloed zien op Hitlers werktafels. Nee, een kogel door zijn hoofd dat was wel het allerlaatste dat Hitler overwogen had. Met name ook om de volgende redenen: HOOFD is opgeteld 48 = THEO of God en natuurlijk ook vier achten oftewel 88.88. En vier maal acht was natuurlijk 32, het getal van de LEO zijn geliefde paus of de RAM, Hitlers ene sterrenbeeld. Allemaal heilige zaken voor Adolf. En HET HOOFD (H.H. juist Heil voor Hitler) is 81 opgeteld. De 81 van Diamanten, van Vechter, van juist Adolf en Klara opgeteld, van Klara’s achternaam PÖLZL opgeteld en last but not least van zijn geliefde JEZUS opgeteld. Geen denken aan dus dat hij daar een kogel doorheen zou schieten. En hetzelfde gold voor HET BREIN, Brein was óók al weer die 48 van THEO of God zelf. En HET BREIN dus ook weer dat getal 81 opgeteld. Maar ook EEN BREIN was juist dé essentie van Hitler zelf en van zijn achternaam, namelijk allebei 72 opgeteld!

Hoe kon het ondanks dit alles dan toch gebeuren dat Hitler daar een kogel doorheen schoot? Ja, daar hebben wij als collectief ook even over na moeten denken. Maar het antwoord lag uiteindelijk dus weer gewoon besloten in het vrijmetselaar-adagium: ¨niets is wat het lijkt¨ In het V.M.-systeem was het altijd de bedoeling, en tevens de uitdaging, om een zogenaamde ¨zelfmoord¨ van een opponent ook zo echt mogelijk te laten overkomen voor de omgeving en voor buitenstaanders, een waar Meesterwerk dus. Maar in feite was het dan natuurlijk een zeer nauwkeurig geplande en geregisseerde moord vanuit vrijmetselaarkringen die bedoeld was om een lastige tegenstander of ¨ketter¨ uit de weg te ruimen zonder dat zij er de schuld van konden krijgen (een dwarsligger, beren op de weg, het doel heiligt alle middelen, een varkentje wassen, nog een appeltje mee te schillen, of simpelweg een rekening te vereffenen, het loodje (de kogel) leggen, etc. etc.). En de daders wasten dan natuurlijk altijd hun handen in onschuld en kwamen nooit voor enige rechter, laat staan in het gevang. Daar kon Hitlers nichtje Geli Raubal die een gevaar begon te vormen voor Hitlers faam en carrière wel over meepraten, tenminste als zij ook niet het slachtoffer was geworden van zo’n geënsceneerde ¨zelfmoord¨. En nadat we uitgebreid kennis hadden genomen van Hitlers grote interesse in drama, films en de nodige special effects daarin, viel het kwartje. Er was helemaal nooit geen kogel in het spel geweest. Er was alleen een huls gevuld met kruit en dan, natuurlijk eerst getest op lijken of een dood varken, precies in zo’n hoeveelheid dat er wel een harde knal was en ook een zwarte kruitafdruk op Hitler zijn slaap, maar verder veroorzaakte dat pistoolschot geen enkele schade aan Het Hoofd of Het Brein dat hem door God gegeven was en hem al die jaren zo trouw had gediend. Dat Meesterbrein van alles en dus ook het brein van deze illusie of misleiding. Of beter misschien, de regisseur van dit dramatische Eindspel. Want we ontdekten dat Hitler zichzelf ook heel graag in een regisseursrol zag en dat het hem derhalve was gelukt om, zij het achter de schermen, een heuse film te maken. ¨A.ufruhr der H.erzen¨ heet die film en via een paar nepfirma’s leidde het spoor direct naar Joseph Goebbels en dus naar Hitler zelf want die twee waren dag en nacht in elkaars nabijheid en vier handen op dezelfde buik. En wellicht had u het al gezien, maar uiteraard moest Hitler, als geheime regisseur natuurlijk ook zijn handtekening kwijt in zijn Meesterwerk. A.H. staat er in hoofdletters in de titel van de film en uiteraard is de optelling van de hoofdrolspeelster LOTTE (koch) natuurlijk ook weer het getal 72 van HITLER zelf opgeteld. En nu mag u raden in welke plaats, van de tienduizenden, op aarde de film dan was opgenomen? Ja, inderdaad het zoveelste spoor dat naar FULPMES liep en een connectie had met Hitler zelf. Dus Hitler als regisseur van die film die zich afspeelt in Fulpmes. En evenzo, geheel in lijn daarmee, natuurlijk ook de regisseur van zijn allerlaatste filmdrama ¨Een Nachtelijk Schouwspel¨ of beter HET EINDSPEL, opgeteld 11.7, de 11 of AA van de AlfA-wolf en zijn favoriete getal 7 het huisnummer van de pastorie in Fulpmes waar zijn eindbestemming lag. Een pastorie overigens die belachelijk groot was voor zo’n klein voormalig Smidsedorpje. Normaal was zo’n pastorie bedoeld om hooguit twee priesters en hun dienstmeid te huisvesten, maar deze pastorie was groot genoeg om er een heel peloton SS’ers in onder te brengen.