De wet is er al: zo kunnen overheden straks legaal spaargeld en vermogen afpakken

Help ons door dit artikel met jouw kennissen op je socials te delen!

De legale onteigening van burgers is geen toekomstscenario — de juridische instrumenten daarvoor liggen al decennialang klaar in de wetgeving van Duitsland en andere westerse landen. Dat stelt financieel specialist en auteur Erich Hambach in een gesprek met de onafhankelijke Duitstalige zender AUF1. Hambach, die jarenlang actief was in de financiële industrie voordat hij de overstap maakte naar financiële voorlichting, waarschuwt dat gewone burgers zich nauwelijks bewust zijn van wat hen mogelijk boven het hoofd hangt.

Staatsschuld als tijdbom

Volgens Hambach is de werkelijke staatsschuld van Duitsland vele malen hoger dan officieel wordt gecommuniceerd. Hij verwijst naar berekeningen van professor Bernd Raffelhüschen, pensioenadviseur van de Duitse bondsregering, die de totale impliciete staatsschuld — inclusief niet-gedekte pensioenverplichtingen, schaduwbegrotingen en reddingsfondsen — schat op meer dan 17 biljoen euro. Dat is een veelvoud van het officieel gerapporteerde bedrag. Vergelijkbare verhoudingen gelden in andere westerse landen. De conclusie van Hambach is helder: staten betalen schulden historisch gezien nooit terug. De enige uitweg die overblijft, is een munthervorming of directe aanslag op het vermogen van burgers.

Wettelijke basis al aanwezig

Wat Hambachs analyse bijzonder alarmerend maakt, is zijn stelling dat de legale onteigening van burgers geen nieuwe wetgeving vereist. De instrumenten zijn er al. Hij noemt onder meer het Duitse Sanierungs- und Abwicklungsgesetz (SAG), dat banken en toezichthouders de bevoegdheid geeft om bij financiële instabiliteit vermogenswaarden over te dragen — waarbij rekeninghouders hun geld kwijtraken en in ruil daarvoor waardeloze aandelen in een zogenaamd ‘bruginstituut’ ontvangen. Daarnaast wijst hij op het Versicherungsaufsichtsgesetz, dat verzekeraars de mogelijkheid biedt uitkeringen en zelfs lopende pensioenen stop te zetten ’ter bescherming van het collectief’ — terwijl de premieplicht gewoon blijft bestaan.

De Collective action clause: de grote onbekende

Een begrip waar nauwelijks over gesproken wordt maar dat volgens Hambach een cruciaal risico vormt, is de zogeheten Collective action clause (CAC). Deze clausule is inmiddels opgenomen in vrijwel alle staats- en bedrijfsobligaties binnen de EU. Ze maakt het mogelijk om bij systeemgevaar de looptijd van een obligatie eenzijdig te verlengen — tot in het oneindige. Dat betekent in de praktijk dat beleggers hun geld nooit terugzien. Wereldwijd staat er naar schatting zo’n 90 biljoen dollar in obligaties, die verweven zijn met pensioenfondsen, levensverzekeringen, bouwspaarcontracten en andere spaarvormen. De CAC vormt daarmee, in Hambachs woorden, een juridisch gelegaliseerde knop waarmee het gehele financiële systeem op commando kan worden ontmanteld.

Vermogensregister en bankspionage

Parallel aan deze wetgeving wordt er volgens Hambach gewerkt aan een Europees vermogensregister. Hoewel er formeel weerstand bestaat vanuit privacyoverwegingen, omzeilen banken dit struikelblok al op een andere manier: klanten worden benaderd met het argument dat de bank hen ‘beter wil adviseren’ als zij een volledig beeld heeft van hun vermogen. De verzamelde informatie wordt vervolgens, zo stelt Hambach, doorgespeeld aan overheden. Daarmee is het vermogensregister feitelijk al in opbouw — via de achterdeur.

Hambach benadrukt dat er wel degelijk beschermingsmaatregelen mogelijk zijn, maar dat de meeste burgers en ondernemers er te laat mee beginnen. Hij adviseert om obligatieposities in portefeuilles en pensioenproducten kritisch te bekijken en waar mogelijk te verlaten — ook al brengt dat belastingnadelen met zich mee. Voor ondernemers noemt hij de mogelijkheid om binnen bepaalde rechtspersonen belastingvrij een risicoreserve op te bouwen, bijvoorbeeld in edelmetalen.

Hambach voorspelt dat de eerste concrete toepassingen van deze wetgeving rond 2028 of 2029 zichtbaar worden, wanneer staten niet langer om de schuldenberg heen kunnen. Wie zich nu niet voorbereidt, loopt volgens hem een aanzienlijk risico alsnog met lege handen te staan — volledig legaal, volledig voorzien in de wet.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
AUF1 belastingvlucht CBDC collective action clause Erich Hambach financiële crisis lastenverevening onteigening staatsverschulding vermogensbelasting vermogensbescherming vermogensregister