ADHD: Aandoening of gave? Echt of fictief?

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

Van de Nederlandse kinderen lijdt naar schatting drie tot vijf procent aan ADHD. In Amerika heeft vijf tot 10 procent van de kinderen de diagnose. In Frankrijk heeft minder dan 0,5 procent van de kinderen ADHD. Scott Barry Kaufman van de Universiteit van Pennsylvania zei dat veel creatieve kinderen onnodig tussen wal en schip belanden door ADHD automatisch te zien als een afwijking, zoals op school vaak gebeurt.

Onderzoeker Gary Davis ontdekte in 2004 tijdens een grote literatuurstudie dat creatieve mensen grotendeels dezelfde persoonlijkheidskenmerken hebben als mensen met de diagnose ADHD. Het ging daarbij onder meer om: onafhankelijkheid, risico’s durven nemen, veel energie hebben, nieuwsgierigheid, humor, emotioneel en artistiek.

---Lees verder na dit advertentieblokje---

Fictieve ziekte

Dr. Richard Saul, een Amerikaanse neuroloog, heeft al veel patiënten behandeld die een korte aandachtsspanne hebben of zich niet goed kunnen focussen. Hij is van mening dat ADHD niets meer is dan een verzonnen aandoening. Het gaat volgens Saul om een verzameling symptomen, niet om een ziekte. Hij pleit er dan ook voor om de aandoening onder een andere naam in het psychiatrische handboek DSM te zetten.

Volgens een artikel in het Duitse weekblad Der Spiegel zei de Amerikaanse psychiater Leon Eisenberg, de vader van ADHD, op zijn sterfbed dat het een fictieve ziekte is.

Banden met de industrie

De Amerikaanse psycholoog Lisa Cosgrove van de Universiteit van Massachusetts deed samen met haar collega’s onderzoek naar de financiële banden tussen de panelleden die meeschrijven aan de DSM en de farmaceutische industrie. Ze ontdekten dat 56 procent van alle panelleden financiële banden had met de industrie. Bovendien hadden alle panelleden voor stemmingsstoornissen, schizofrenie en andere psychotische aandoeningen financiële banden met medicijnmakers.

“De DSM lijkt meer een politiek document te zijn dan een wetenschappelijk document. Geen enkel diagnostisch criterium in de DSM is gebaseerd op medische wetenschap. Er bestaan geen bloedonderzoeken voor de aandoeningen in de DSM. Het hangt allemaal af van het oordeel van specialisten die afhankelijk zijn van het handboek,” zei Cosgrove.

Er is veel bewijs dat farmaceutische bedrijven psychiaters beïnvloeden om bepaald gedrag te zien als een mentale aandoening zodat er meer medicijnen kunnen worden verkocht.

[Collective-evolution]

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek