Bondskanselier Merz was 10 jaar lang voorzitter van een club die gelinkt is aan het Duitse fascisme en Hitler

Help mee door deze informatie met iedereen op je social netwerk te delen!

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

Een interview van de Duitse journaliste Alina Lipp met arts en auteur Heiko Schöning heeft op sociale media tot discussie geleid. In het gesprek doet Schöning verstrekkende uitspraken over de invloed van de trans-Atlantische organisatie Atlantik-Brücke, bondskanselier Friedrich Merz en de Amerikaanse bestuurder John J. McCloy.

Lipp deelde fragmenten uit het interview op X, waar zij onder meer wijst op het feit dat Friedrich Merz tien jaar voorzitter was van de Atlantik-Brücke. Die organisatie werd in 1952 opgericht om de betrekkingen tussen Duitsland en de Verenigde Staten te versterken.

Atlantik-Brücke als machtsfactor

In het interview stelt Schöning dat de Atlantik-Brücke een invloedrijke maar weinig bekende rol speelt binnen de Duitse politiek. Hij omschrijft de organisatie als een “club” die veel processen achter de schermen stuurt. Leden van de organisatie worden vaak aangeduid als “trans-Atlantiker”, een term voor politici, ondernemers en opiniemakers die nauwe banden met de Verenigde Staten onderhouden.

Schöning suggereert dat de betrokkenheid van Merz bij deze organisatie wijst op diepgewortelde trans-Atlantische netwerken met grote invloed.

ℹ️ Friedrich Merz war 10 Jahre lang Vorsitzender der Atlantikbrücke – dessen Gründer den italienischen und deutschen Faschismus mitfinanziert hatte und mit Hitler gut bekannt war

In diesem Video erzählt der Offizier und Autor Heiko Schöning im Interview mit Alina Lipp von einer… pic.twitter.com/qv6uVNVTd2

— Alina Lipp (@Alina_Lipp_X) March 2, 2026

John J. McCloy centraal in het verhaal

Een sleutelfiguur is John J. McCloy (1895–1989), een invloedrijke Amerikaanse jurist en bestuurder. Historisch gezien bekleedde McCloy diverse hoge functies, waaronder plaatsvervangend minister van Oorlog tijdens de Tweede Wereldoorlog en later Hoge Commissaris voor Duitsland (1949–1952). Hij was betrokken bij de oprichting van de Atlantik-Brücke.

Schöning beschuldigt McCloy van actieve betrokkenheid bij de opbouw en financiering van het fascisme in Italië en Duitsland in de jaren twintig en dertig. Hij stelt dat McCloy persoonlijk heeft bijgedragen aan de machtsopbouw van Benito Mussolini en Adolf Hitler.

Daarnaast verwijst hij naar de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn, waar McCloy in de ere-loge naast Hitler en Hermann Göring zat. Ook beweert Schöning dat McCloy tijdens de oorlog betrokken was bij de besluitvorming rond de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki en dat hij het bombarderen van spoorlijnen naar concentratiekamp Auschwitz heeft tegengehouden.

Adenauer en familiebanden

Eén van de meest opvallende beweringen betreft een familieband tussen McCloy en Konrad Adenauer, de eerste bondskanselier van de Bondsrepubliek Duitsland. Volgens Schöning waren McCloy en Adenauer via hun echtgenotes aan elkaar verwant en speelde McCloy een doorslaggevende rol bij Adenauers benoeming tot bondskanselier.

Op basis van deze stelling schetst Schöning een breder beeld van oligarchische machtsstructuren: een beperkte groep invloedrijke families die al decennialang geopolitieke ontwikkelingen sturen.

Politiek als schaakspel

Schöning vergelijkt internationale politiek met een schaakspel waarin strategische zetten worden gedaan door een kleine elite. Inzicht in deze structuren verklaart waarom hij eerdere grote gebeurtenissen, zoals de coronapandemie en vervroegde verkiezingen in Duitsland, heeft kunnen voorspellen, zei hij.

Schöning suggereert dat mondiale ontwikkelingen voortkomen uit langlopende machtsstructuren die grotendeels buiten het zicht van het publiek opereren.

Het hele interview (Duits gesproken) vind je hier.

Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack voor exclusieve content.
…

Lees meer over:
Auschwitz coronapandemie Duitsland Hitler Italië Merz Tweede Wereldoorlog