De WHO schreef het voor. Nederland deed het niet. Waarom?

Help ons door dit met vrienden op je social media te delen!

De Wereldgezondheidsorganisatie had al in december 2020 schriftelijk vastgelegd dat alle landen protocollen dienden op te stellen voor weefselonderzoek en vaccinveiligheid. Journalist Maurice van Ulden, verbonden aan de Biomedische Rekenkamer, heeft na jaren van onderzoek een ontnuchterende conclusie getrokken: Nederland heeft die opdracht simpelweg naast zich neergelegd.

WHO-handboek: duidelijke instructies, nul opvolging

In de COVID-19 Vaccines Safety Surveillance Manual van de WHO staat op pagina 50 zwart op wit dat landen protocollen moeten opstellen voor onderzoek bij overlijden na vaccinatie. Obductie, weefselonderzoek en moleculair biologisch onderzoek worden daarin expliciet als onderzoeksmethoden genoemd. De WHO benadrukte dit extra omdat de ingezette mRNA-technologie nog nooit eerder op massa-schaal was toegepast.

Van Ulden deed navraag bij Lareb (de landelijke registratie en evaluatie van bijwerkingen), het CBG (College ter Beoordeling van Geneesmiddelen) en de Nederlandse Vereniging voor Pathologie (NVVP). De uitkomst: geen van deze organisaties heeft invulling gegeven aan de WHO-richtlijn. Er bestaat in Nederland geen enkel protocol voor histopathologisch onderzoek in de context van vaccinveiligheid.

Agnes Kant: “Niet bij ieder overlijden wordt obductie gedaan”

Van Ulden sprak persoonlijk met Agnes Kant, voormalig politica en directrice van Lareb. Haar reactie op de kwestie was opvallend laconiek. Ze wees erop dat obductie niet standaard plaatsvindt en dat families dit soms niet willen. Dat klinkt redelijk totdat je beseft dat Lareb inmiddels meer dan 700 meldingen heeft ontvangen van overlijdens waarbij een verband met het coronavaccin werd vermoed.

Bij dergelijke meldingen is er per definitie al aanleiding voor nader onderzoek — de arts of familie heeft immers actief de moeite genomen om een melding te doen. Bovendien geeft de wetenschappelijke literatuur aan dat 95 tot 98 procent van de bijwerkingen niet gemeld wordt. Die 700 meldingen zijn dus waarschijnlijk slechts het topje van de ijsberg. Als dat geen reden is voor systematisch weefselonderzoek, wat dan wel?

Oversterfte: 80.000 doden boven verwachting

Tegelijkertijd laten de CBS-sterftecijfers een hardnekkig patroon zien. Sinds 2021 overlijden in Nederland structureel zo’n 15.000 mensen per jaar meer dan statistisch verwacht. Opgeteld over vijf jaar gaat het om circa 80.000 ‘extra’ doden — een getal dat overeenkomt met drie grote vliegtuigcrashes per maand. De verhoogde sterfte die in 2020 begon, is na de vaccinatiecampagnes niet gedaald maar structureel hoog gebleven.

Toch wordt er geen grootschalig pathologisch onderzoek uitgevoerd om te achterhalen wat er speelt op celniveau. Uitsluitend statistisch onderzoek, terwijl de histopathologie — het microscopisch bestuderen van weefsel — door internationale experts als de ultieme kwaliteitscontrole van de geneeskunde wordt beschouwd.

Patholoog Burkhardt: bevindingen die geen weerklank vonden

De Duitse patholoog Arne Burkhardt onderzocht vóór zijn plotselinge overlijden de weefsels van bijna honderd mensen die onverwacht stierven na een coronavaccinatie. In driekwart van die gevallen achtte hij het waarschijnlijk dat het vaccin een rol had gespeeld bij het overlijden. Zijn bevindingen — waaronder microscopisch zichtbare spike-eiwitafzettingen rondom bloedvaten in hersenweefsel — zijn gepubliceerd in een peer-reviewed tijdschrift.

Secretaris Vincent Smit van de NVVP, voormalig afdelingshoofd Pathologie in het LUMC, reageerde op de resultaten van Burkhardt met de woorden dat hij er “niet zo van onder de indruk” was. Hij zegt het echt, luister maar:

De NVVP omschreef zichzelf als een “vraaggestuurde organisatie” — met andere woorden: men wacht tot iemand anders de opdracht geeft. Dat een beroepsvereniging van pathologen zich niet geroepen voelt om zélf het initiatief te nemen bij een volksgezondheidsvraagstuk van deze omvang, is op zijn minst opmerkelijk te noemen.

Informed consent: mensen wisten niet wat ze niet wisten

Eén van de zwaarste verwijten die Van Ulden maakt, gaat over informed consent. Mensen die zich lieten vaccineren, hadden het recht om te weten dat de veiligheid van het vaccin op celniveau nooit was onderzocht. Die informatie werd simpelweg niet verstrekt. De overheid en de mainstream media herhaalden ondertussen eindeloos de boodschap dat de vaccins “veilig en effectief” waren — een claim die zonder gedegen pathologisch onderzoek feitelijk niet hard te maken valt.

Van Ulden bracht het ontbreken van weefselonderzoek ook onder de aandacht van de parlementaire enquêtecommissie Corona, inclusief een schriftelijke toelichting. De commissie heeft er niets mee gedaan.

Wat moet er nu gebeuren?

Van Ulden pleit voor concrete wettelijke verplichtingen: artsen zouden bij een vermoeden van overlijden in relatie tot vaccinatie de familie actief moeten informeren over de mogelijkheid van obductie en gericht weefselonderzoek. Daarnaast zou de zorgverzekering in dat geval verlengd moeten worden totdat het onderzoek is afgerond — nu stopt de dekking direct na overlijden, wat pathologisch vervolgonderzoek bemoeilijkt.

De vraag dringt zich op waarom een internationaal veiligheidsprotocol van de WHO — netjes opgeschreven, openbaar beschikbaar — door alle betrokken Nederlandse instanties jarenlang genegeerd kon worden. Of correcter: niet kon worden genegeerd, maar toch werd genegeerd. Dat is geen vergissing. Dat is beleid.

Ondertussen is het nieuwe coronavaccinatieprogramma van start gegaan. “Voorkomen is beter dan genezen”, citeert RTV Noord een man uit Appingedam die plaatsnam in de ‘prikrij’.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
CBG coronavaccin informed consent Lareb Maurice van Ulden mRNA-vaccin obductie oversterfte pathologie vaccinveiligheid weefselonderzoek WHO richtlijn