Vijanden worden vrienden: VS-piloot en Serviër die hem neerhaalde

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

Er is een opvallende vriendschap ontstaan tussen een oud-piloot en de man die zijn vliegtuig neerhaalde tijdens de NAVO-missie in Kosovo.

Piloot Dale Zelko en Zoltan Dani, die destijds de leiding had over een Joegoslavische eenheid luchtdoelraketten, hebben elkaar vorig jaar ontmoet nadat ze al jaren met elkaar correspondeerden.

---Lees verder na dit advertentieblokje---

Op een avond tijdens de Kosovo-oorlog in 1999 merkte Zelko dat de stealthtechnologie van zijn F-117 dienst weigerde vanwege de weersomstandigheden.

Doelpunt

Hij was dan ook niet verwonderd dat hij door Dani onder vuur werd genomen. De moraal van diens eenheid was op dat moment laag en zijn soldaten moesten zich redden met weinig middelen.

“Het voelde erg goed toen ik het vliegtuig raakte,” vertelde Dani. “Het was alsof ik het winnende doelpunt tijdens een voetbalwedstrijd scoorde.”

Jaren na de oorlog overtuigde Dani’s zoon, die beeldmateriaal van de piloot op internet had gezien, zijn vader dat de twee elkaar zouden moeten leren kennen. Dani schreef de voormalige luchtmachtpiloot een brief en Zelko antwoordde vrijwel direct.

“Toen ik las dat de man die me neerhaalde een ontmoeting wilde regelen was mijn eerste reactie: ja, absoluut, en ik raakte erdoor geobsedeerd,” vertelde Zelko.

Na enkele jaren verhalen uitgewisseld te hebben brachten de gezinnen elkaar een eerste bezoek. Filmmaker Zeljko Mirkovic legde de ontmoeting vast voor de film The Second Meeting, die afgelopen week in Servië in première is gegaan.

Vrede

“Onze drie gezinnen, dat van Dale, van mij en van Zoltan, geloven in dezelfde waarden en geloven in vrede,” zei Mirkovic. “We zijn allen in de veronderstelling dat we het recht hebben om deze boodschap te verspreiden, een boodschap van hoop, van vrede, een boodschap die hopelijk universeel geaccepteerd wordt.”

Dale Zelko reisde af naar Servië om er oorlog te voeren, maar keerde terug om vrienden te maken. De twee vrienden hopen dat hun verhaal een boodschap van tolerantie en begrip de wereld over stuurt.

Na een omhelsing met de man die zijn land kwam bombarderen, maar die hij nu broeder noemt, zegt Zoltan Dani dat hij blij is een voorbeeld te mogen zijn.

“We vonden een oplossing voor dit probleem,” zei hij. “We vertellen de mensen dat vrede veel beter is dan oorlog. Het belangrijkste is dat we communiceerden en erg goede vrienden werden, emoties en gevoelens deelden.”

Bron: BBC.co.uk

Gerelateerd:

Interessant

Meld je aan op onze gratis PUSH meldingen

Aanmelden

Volg ons op ons gratis Telegram kanaal

Volg Ons

Steun ons met een vrijwillige bijdrage

Doneer

Lees meer over:

0 0 stemmen

Artikel waardering

Robin de Boer7 november 2012 14:08

8 2 minuten leestijd

8 Reacties

Oudste

Nieuwste Meeste stemmen

Inline Reacties

Alle reacties zien

Eden

13 jaren geleden

Hartverwarmend 🙂

Reageer

[quote name=”Eden”]Hartverwarmend :)[/quote]
Helemaal mee eens :D!

Tom

Prachtig!

De mens ontdekt zijn ware natuur. Nu de rest van de wereld nog.

kengai

Mooi, maar had de verbroedering liever voor de oorlog gezien.

Gwen

Dit is een heel mooi bericht en grijpt aan. Als UNIFIL, Libanon veteraan weet ik onder welk mandaat de VN in Bosnie opereerden. Dutchbatt III heeft net als UNIFIL tussen de partijen gestaan met een groot gevoel van machteloosheid. Incidenten – geweld vollop. Zwijgplicht. Je zag, menig burger wilde de oorlog niet. Van welk geloof ook. Ik kwam toen tot de overtuiging, dit is niet wat een mens wil.
Op Nationale Veteranendag Den Haag vindt veel verbroedering plaats. Maakt niet uit welke missie. Deze dag is veel meer dan het defile wat de tv toont. (Wat voor de UNIFIL veteraan de pijn verzacht is de enorme dankbaarheid vandaag de dag van de bevolking. We worden ontvangen als soort van bevrijders, ondanks het aanhoudend geweld. Ik hoor de zelfde positieve verhalen van de Dutchbatt III veteranen. Er gebeurd heelveel maar haalt de pers niet. Ik zou zeggen, praat met een veteraan. Mogelijk ben jezelf er ook een. Doet echt goed.

Paul

#6 Gwen
Helemaal mee eens, ik kan me voorstellen dat als je er late rop terug kijkt je je als een pion in een schakkspel gevoeld moet hebben. Geweldig om te zien hoe (on)relevant zo’n oorlog eigenlijk is, als deze twee mensen mekaar weer ontmoeten. Iedereen wordt gepiepeld om maar klaar te staan voor iets, maar vaak is het voor niets…….dat maakt deze film ook weer pijnlijk duidelijk…als UNIFIL heb ik groot respect voor je om daar toendertijd te staan en nu zo op terug te kunnen kijken. Dat zegt niets over de oorlog, maar wel alles over jou…:-) Thumbs up!

Paul, bedankt voor je reactie. We geven graag de boosdschap door dat oorlog alleen verliezers kent. Menig veteraan heeft een diep wantrouwen naar de overheid en hun beleid. Ook naar de media. We zetten ons graag in voor een stukje vrede door onze ervaringen te vertellen op scholen. Opbouw van ondermeer kindertehuizen in het oude missie gebied. Vrijwilligerswerk op allerlei gebied. Verbroedering is een stap naar respect en vrede. Politiek valt veel aan te merken op de missies. Ik kreeg pas na 28 jaar vrede toen een Libanees gezin in Nederland mij huilend omhelsden. De woorden die zij spraken waren symbolisch: Wie op 1 dag 1 leven redt, redt de wereld. Geweld lost niets op. Het gaat je goed.