Rauwe melk: gevaar voor de gezondheid of juist een vergeten bron van gezondheid?

Help door deze info met je vrienden op je socials te delen!

Als kind ging ik geregeld naar de boer om een emmer romige rauwe melk te halen. Dat is vandaag de dag niet meer zo vanzelfsprekend. Tegenwoordig halen we gepasteuriseerde melk in de supermarkt.

Kinderen die opgroeien met rauwe melk hebben zo’n 30 procent minder last van allergieën en astma, stelde onderzoekster Jill Malone onlangs in gesprek met Jan Jekielek. Een statistiek die de reguliere media en de publieke gezondheidsautoriteiten angstvallig buiten beschouwing laten, zo klinkt de kritiek.

Dr. Jill Malone just revealed a statistic the media will never tell you.

“Children who grow up drinking raw milk have about 30% less allergies and asthma.”

And the true risks associated with it are far smaller than you think.

“There are about 1,000 cases of salmonella or listeria infections annually in the United States.”

“Those are acute infections… from drinking raw milk.”

“And one can protect themselves by making sure that the facilities are sanitary, making sure that the farmer’s doing the proper testing.”

“On the other hand… we have millions of children in the United States.”

“A vast number of them have allergies and asthma.”

“It’s one of the leading childhood diseases.”

“What if those children were all drinking raw milk?”

“What if we saw a 10 or 20% decrease in allergies and asthma?”

“What would that [benefit] look like versus the risk of salmonella and listeria, which is actually a very small risk because you have 1,000 cases?”

“There’s this risk-benefit analysis that our public health officials don’t do and won’t even consider.”

“There really could be huge benefits from drinking raw milk.”

“This needs to be… analyzed and studied.”

@RWMaloneMD @JillGMalonePhD

— Jan Jekielek (@JanJekielek) November 2, 2026

De cijfers die niemand wil horen

Jill Malone, die samen met haar man Robert Malone het boek Homesteading for Health schreef, legt het simpel uit: in de Verenigde Staten zijn er jaarlijks zo’n duizend gevallen van salmonella- of Listeria-infecties die toe te schrijven zijn aan het drinken van rauwe melk. Van die duizend gevallen betreft het vermoedelijk slechts zo’n tweehonderd kinderen per jaar. Tegenover dat relatief kleine risico staat een enorm potentieel voordeel: miljoenen kinderen in de VS lijden aan allergieën en astma. Als rauwe melk dat percentage zelfs maar met tien tot twintig procent zou verlagen, praat je over honderdduizenden kinderen die beter af zouden zijn.

De risico-batenanalyse die niet gedaan wordt

Het is precies die afweging — risico versus baten — waar het schuurt. Volgens Jill Malone weigeren publieke gezondheidsinstanties deze analyse überhaupt te maken. Ze staren zich blind op het risico van besmetting, terwijl de potentiële gezondheidswinst voor een enorme groep kwetsbare kinderen volledig buiten beschouwing blijft. “Het is een risico-batenanalyse die onze ambtenaren niet maken en niet eens willen overwegen,” aldus Malone. Dat is geen toeval, zo luidt de kritiek: de belangen van grote zuivelcorporaties en de bijbehorende regelgeving maken innovatief denken over voeding onmogelijk.

Wat rauwe melk eigenlijk is — en wat ‘gewone’ melk is geworden

Veel mensen weten niet dat de volle melk die ze in de supermarkt kopen een sterk bewerkt product is. Rauwe melk daarentegen komt rechtstreeks van de koe en bevat van nature room, enzymen en micro-organismen die bij pasteurisatie verloren gaan. Precies die stoffen worden door onderzoekers in verband gebracht met een robuuster immuunsysteem bij kinderen die er vroeg aan worden blootgesteld.

Regulering als wapen van de grote spelers

Rauwe melk is in veel Amerikaanse staten aan strikte beperkingen onderworpen. In Virginia, waar de Malones wonen, mag je alleen rauwe melk krijgen als je een zogenaamd “melkaandeel” bezit in een koe bij een lokale boer. Dat soort bureaucratische constructies zijn exemplarisch voor een bredere tendens: regelgeving die op het eerste gezicht de consument beschermt, maar in de praktijk vooral de toegang tot alternatieve voedselproducten blokkeert — ten voordele van de grote industrie. Rauwe melk verkopen is in de meeste staten illegaal of aan zoveel regels gebonden dat het voor kleine boeren nauwelijks rendabel is. Wie profiteert daarvan? De grote zuivelcorporaties, die met gepasteuriseerde melk de markt domineren en geen behoefte hebben aan concurrentie van de boer om de hoek.

Zelf de risico’s beheersen — dat kan

Jill Malone benadrukt dat het risico van rauwe melk niet nul is, maar wel beheerst kan worden. Schone stallen, regelmatig testen en hygiënische opslag zijn maatregelen die de kans op besmetting drastisch verlagen. Het zijn dezelfde voorzorgsmaatregelen die kleine boeren in landen waar rauwe melk gewoon verkrijgbaar is — zoals Nederland, Duitsland en Zwitserland — al decennialang toepassen. De suggestie dat rauwe melk per definitie gevaarlijk is, bestempelt Malone als een onevenredige bangmakerij die niet in verhouding staat tot de werkelijke cijfers.

Het bredere plaatje: zelfvoorzienendheid als antwoord

Het gesprek over rauwe melk past binnen een groter betoog dat de Malones voeren in hun nieuwe boek: de voedselsystemen zijn gekaapt door grote agrarische corporaties en een overheid die niet de burger maar de industrie dient. Homesteading — het zelf verbouwen en produceren van voedsel — is volgens hen niet nostalgisch, maar een politieke daad. Het is een manier om je te onttrekken aan een systeem dat je gezondheid ondergeschikt maakt aan winstbelangen. Rauwe melk is daarin één puzzelstukje.

De oproep van Jill Malone is helder: doe het onderzoek, maak de eerlijke afweging, en geef burgers de informatie én de vrijheid om zelf te kiezen. Zolang dat niet gebeurt, blijft het vermoeden bestaan dat de regels er niet zijn om jou te beschermen — maar om de markt te bewaken.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
allergieën kinderen alternatieve voeding asthma kinderen Big Ag homesteading Jill Malone rauwe melk regulering risico-batenanalyse Robert Malone voedselregulering volksgezondheid