Het einde van geld

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

Geld is een verouderd concept dat duizenden jaren geleden werd geïntroduceerd als ondertekend papier om in te ruilen voor goud of graan.

In het Romeinse Rijk was zout bijvoorbeeld een product dat moeilijk te winnen was. De soldaten van het Romeinse leger werden betaald met zoutstaven, salarium genoemd. En zo krijgt iedereen vandaag de dag nog steeds uitbetaald: salaris.

---Lees verder na dit advertentieblokje---

Vandaag de dag is geld niet veel meer dan een abstract begrip. De waarde ervan is gebaseerd op perceptie in plaats van goederen. Toch krijgen we goederen en diensten terug voor geld, net zoals bij de oude Sumeriërs en Chinezen.

Valuta van misdaad

In zijn boek The End of Money kijkt David Wolman uit naar een geldloze maatschappij. Hij laat zien dat geld op macroniveau erg duur is. Het is de valuta van misdaad. Met belastinggeld worden niet alleen de politiediensten betaald die bankovervallers moeten arresteren of banken moeten beveiligen, maar ook de mensen die zich bezighouden met het vervolgen en opsluiten van mensen die zich schuldig maken aan dergelijke vergrijpen.

De Federal Reserve doet niet voor niets studies naar hoe mensen denken over verschillende vormen van geld en betalingsmechanismen. Iedereen denkt dat geld goedkoop, snel en veilig is. Het is niet goedkoop, het is niet snel en het is niet veilig.

Echte waarde

Stel dat je iemand 10 euro verschuldigd bent. Het teruggeven van 10 euro lijkt snel te gaan, maar die 10 euro heb je uit een pinautomaat gehaald. Die automaat bevindt zich in een gebouw dat beveiligd moet worden. Het geld gaat uiteindelijk weer naar een plaats waar het geïnspecteerd wordt om te kijken of het nog gebruikt kan worden of dat het uit de omloop moet verdwijnen.

Goud is zwaar en heeft zo lang de rol van ‘echt geld’ gespeeld dat mensen denken dat het waarde heeft. Alleen voedsel, elektriciteit en dekens hebben op dit ogenblik echte waarde.

Bewegend doelwit

Voor het ineenstorten van het bankwezen in IJsland wilde men afstappen van de IJslandse kroon. Toen kwam de eurocrisis en was het land maar wat blij niet mee te doen met de euro. Het werd al snel duidelijk dat het monetaire systeem een bewegend doelwit is terwijl mensen denken dat de euro of de dollar het enige ‘echte’ geld is. Dat de waarde vaststaat. Dat het een zekerheid is. Toch wordt de dollar al bijna 80 jaar niet meer gedekt door goud, zo gaf de Federal Reserve vorig jaar toe.

Wat de eurocrisis ons laat zien is dat echte waarde van munteenheden en door de overheid verstrekt geld onbekend is. Onze ingebouwde verering van geld gaat erg diep terwijl het als gezegd een abstract begrip is en dat de waarde ervan is gebaseerd op perceptie in plaats van goederen.

Bron: Gizmodo.com

Gerelateerd:

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek