Alternatieve gezondheidszorg scoort per saldo beter. Deze journalist laat zien hoe

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

De alternatieve geneeskunde is na de eeuwwisseling onder toenemende druk komen te staan. Je kunt zelfs spreken van een jacht op de alternatieven, stelt journalist Toine de Graaf.

Vooral het verwijt ‘niet bewezen’ herhaalt zich steeds, merkt hij op. Toch begint het erop te lijken dat de reguliere gezondheidszorg bepaalde principes uit de alternatieve wereld begint te omarmen.

---Lees verder na dit advertentieblokje---

Er zijn signalen van een kentering, stelt De Graaf. “De kloof tussen regulier en alternatief wordt kleiner.”

Onderbelicht

“Er gebeurt veel goeds in de [alternatieve] sector, maar dat blijft vaak onderbelicht,” zegt hij. “De aandacht in de media is vaak negatief, mede onder invloed van de Vereniging tegen de Kwakzalverij.”

Die vergroot in zijn ogen incidenten uit, polariseert bewust en verwerpt alles wat alternatief is op basis van een vrij fundamentalistisch beeld.

“Ik wil een ander geluid laten horen,” zegt de schrijver van het boek De kracht van de alternatieven.

Veilig en betaalbaar

De Graaf merkt op dat alternatieve behandelingen over het geheel genomen veilig en betaalbaar zijn.

Dat er nog weinig bewijs is voor de effectiviteit ervan komt volgens hem doordat het geld ontbreekt om grootschalig klinisch onderzoek te financieren.

Maar er is volgens de journalist ook veel bewijs te vinden. Twee Australische wetenschappers schreven bijvoorbeeld een dik boekwerk over klinische natuurgeneeskunde.

Slechts 11 procent

En de Cochrane Collaboration beschikt over een digitale bibliotheek met ruim 4000 studies over alternatieve therapieën.

Voor de werking van homeopathie is voldoende bewijs, stelt De Graaf. Hij verwijst naar studies die in The BMJ en The Lancet zijn verschenen.

Dat terwijl in het blad Clinical Evidence te lezen viel dat slechts 11 procent van de reguliere behandelingen bewezen effectief is.

Beter uit de verf

De Graaf haalt in zijn boek een rapport aan waarin staat dat veel artsen erkennen dat slechts de helft van wat zij in ziekenhuizen doen, gebaseerd is op wetenschappelijk bewijs.

“Dat vind ik vrij schokkend,” zegt hij.

Hij concludeert dat de alternatieve sector onderaan de streep uiteindelijk beter uit de verf komt dan de reguliere.

Boekentip: De kracht van de alternatieven

[RD]

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Interessant

Lees meer over:
alternatieve geneeskunde homeopathie media ziekenhuis

0 0 stemmen

Artikel waardering

Robin de Boer10 juni 2017 07:30

6 1 minuut leestijd

Aanmelden

6 Reacties

Oudste

Nieuwste Meeste stemmen

Inline Reacties

Alle reacties zien

exegese

9 jaren geleden

Tel daarbij op dat reguliere geneeskunde zich altijd richt op de symptomen en nooit op genezing dan mag men concluderen dat hier sprake is van een heel hoog kwakzalverijgehalte voor een enorme berg geld. Precies datgene wat ze de “alternatieve geneeskunde” altijd op alle mogelijke manieren in de schoenen trachten te schuiven. Misschien kun je concluderen dat, wat je tegenwoordig de reguliere geneeskunde noemt meer de alternatieve geneeskunde is. Ze komen in vergelijking per slot van rekening nog maar net kijken. Reguliere geneeskunde is eigenlijk een broekie met onnoemelijk veel fouten op het conto en houdt zich verre van de natuur waar wij allen uit voort komen en waar in principe alle antwoorden aanwezig zijn op onze gezondheidsproblemen.

Reageer

Maria

Vaak ben je gewoon een proefkonijntje. Ben vroeger ook volgestouwd met medicatie. Dan weer dit proberen, dan weer dat proberen. Hoor dat soort dingen wel vaker. Iemand die bipolair is kreeg lichttherapie, waardoor een psychose werd uitgelokt. Wat wetenschappelijk is dat toch. Omdat het bij sommige mensen helpt gaan we het eens proberen.
De wetenschap is wel goed om de werking van allerlei dingen aan te tonen; daardoor denkt de wetenschap alles te weten, en baseren ze hun mening op wat ze al weten, niet wetende dat er nog veel is wat ze niet weten.

frans

De natuurgeneeskunde is nooit alternatief geweest ,ze was altijd en al eeuwen lang de geneeskunde. De huidige reguliere chemische geneeskunde kwam opzetten eind 19e eeuw en is daarmee alternatief..

Lucie

Waarom het niet aan de grote klok gehangen wordt komt enkel doordat dit tegengehouden wordt door big farma en de elite.Anders wordt hun geldberg kleiner en dat willen ze niet.Dat er dankzij hun hebzucht velen sterven,interesseert ze helemaal niks.

Frans2

Typisch van Toine de Graaf om in het RD artikel niet zozeer over bewijs voor zijn geloof in alto te leveren, maar voortdurend op de reguliere geneeskunde. Alsof tekortkomingen van de ene bewijs zijn voor de werking van de andere.

[ Dat terwijl in het blad Clinical Evidence te lezen viel dat slechts 11 procent van de reguliere behandelingen bewezen effectief is. ]

Altijd maar weer die generalisatie. Het gaat om MOGELIJKE behandelingen én medicijnen.
Dus men neemt als uitgangspunt bv lage rugpijn. Dan kun je aspirine geven en daarvan is sterk bewijs dat het werkt. Je kunt ook acupunctuur toepassen en daarvan is géén goed bewijs dat het werkt voor lage rugpijn. Dus zal een arts met verstand nooit acupunctuur inzetten. Ja, inderdaad, soms zijn ook alternatieve geneeswijzen beoordeeld, en op een enkel geval na vallen ze allemaal in de slechtste categorieën.

Bovendien is de vertaling door clinical evidence zeer dubieus, beter kun je de originele BMJ uitingen gebruiken:
– beneficial 11%
– likely to be beneficial 24%
– trade off between benefits and harms 7%
– unlikely to be beneficial 5%
– likely to be ineffective or harmful 3%
– unknown effectiveness 50%
http://clinicalevidence.bmj.com/x/mce/file/new-chart-16102012.jpg

“We would like to emphasise that our categorisation of the effectiveness of treatments does not identify how often evidence-based and non-evidence-based treatments are used in practise. We only highlight how evidence based treatments are for certain indications, based on randomised controlled trials. As such, these data reflect how different treatments stand up evidence-based medicine and are not an audit of the extent to which treatments are used in practice or for other indications not assessed in Clinical Evidence.”
http://clinicalevidence.bmj.com/x/set/static/cms/efficacy-categorisations.html