Massale aanranding in Keulen tijdens jaarwisseling: van doofpot tot beerput

Geweld tegen vrouwen door mannen is van alle landen, rangen en standen. Maar hetgeen in Keulen en andere steden gebeurt is is van heel andere aard. Ze is nl. van pure minachting tegen vrije westerse vrouwen die door moslims als ‘hoeren’ behandeld, bepoteld en bespot mogen worden. Zum kotsen! Links met zijn krom denken springt natuurlijk weer in de bres en waarschuwt voor ‘extreem-rechts’ terwijl de problemen onopgelost blijven.

Alle geweld tegen vrouwen is ongenuanceerd onaanvaardbaar! We dienen ten alle tijden vrouwen te steunen en de mannelijke daders te veroordelen. Wie het ook zijn! Maar het wordt lastig als de daders moslims zijn. Nog erger als ze pas als ‘vluchtelingen’ zijn toegekomen in een gastland dat ze met open armen verwelkomt heeft. Hier kan niet meer gezwegen worden en nog minder rond de pot gedraaid. Weg met de politieke correctheid uit schrik voor extremisten of populisten. Stop de schijnheiligheid. Mij gaat de ondergeschikte rol van de (arme) vrouwen in barbaarse culturen niet aan het hart, maar hier in Europa is geen plaats voor deze soort van bekrompenheid. Nog minder plaats is er voor lafheid.

Hier draaien we de klok niet-nooit meer terug. Er zijn geen compromissen, geen excuses meer mogelijk. Willen we onze vrijheden behouden moeten we bereid zijn deze te verdedigen, en dit met alle middelen. In Keulen zijn lijnen overschreden. Vrouwen hebben het recht om te zijn waar ze willen zijn, op elk moment en in de outfit van hun keuze zonder angst te moeten hebben voor losgeslagen seks-roofdieren.

Je mag het draaien en keren hoe je het wilt, al regelmatig problemen gehad in Brussel en Gent (heb rode haren :/ ) Nu mijn wapens zijn alertheid (geen hoofdtelefoon, smartphone waar ik mijn hoofd in verstop), een stevig ledlamp (ledlenser) die altijd in mijn jaszak zit om te verblinden en die ook wel hard aankomt op het hoofd en mijn huissleutels met een victorinoxmesje (zogezegd om mijn nagels te vijlen en bij te knippen) waarmee ik kan uithalen. Vrouwen moeten beseffen dat er harde tijden gaan aankomen, wij zijn het slachtoffer bij uitstek! als je uithaalt, volgende mikpunten : 1) de ballen 2) het strottenhoofd (harde mep met je platte hand) 3) de knieen (hard uithalen met je voet op de zijkant) en dan flink LOPEN! maak je vrij! je belager moet niet perse Knock out zijn, maar zorg dat je kunt ontkomen

@corbison ….namelijk een sterk groeiende islamisering…

Paar decennia geleden keek ik rond in ’n Megapool winkel waar een ‘heftige discussie’ gaande was tussen 2 jongetjes (de ene Nederlands en de andere Turks) … Op gegeven moment verhitte zich de woordenwisseling tussen die 2 waarbij toen de ouders sommeerden te bedaren.
De laatste woorden van het Turks jongetje was; ..wacht maar over 25 jaar heb je niets meer te vertellen hier, dan maken ‘wij’ de dienst uit!

Of die 25 jaren verstreken zijn weet ik niet meer, het lijkt zich al aardig ontvouwen, voor op gezet plan?
Want dat Turks jongetje wist waar hij over sprak!

Ik wil u toch iets schoons brengen voor het nieuwe jaar.
Dat het licht in deze duistere tijden zal brengen.
Want schoonheid is zo waardevol.
Vooral nu!

Rune 1

Aangespoord word ik door luchtkracht, door mijn zinnen opgeroepen
om tot zingen te komen, om met spreken aan te vangen, om het lied van het volk te zingen,
om der vaderen zang te zeggen:
Sappig in de mond het woord wordt, tonen klinken uit mijn ziele,
willen van mijn tong nu snellen, willen uit mijn tanden breken.
Trouwe vriend, mijn beste broeder, met mij samen opgegroeid eens,
kom nu met mij zingen, laat vereend samen spreken nu wij hier elkander vonden,
saamgestroomd uit verre streken, zelden komen wij tezamen, zelden vinden wij elkander
in de uitgestrekte landen van het armoedige kale noorden.
Laat ons hand in hand nu leggen, vingers zich tezamen strengelen
om een monter lied te zingen, het allerschoonste voor te dragen voor de ons zo dierbare scharen,
voor ons zo geliefde lieden,voor de jeugd die luisterend opgroeit, voor het jonge volk der toekomst,
deze woorden ons geschonken, deze liederen, voortgekomen uit de gordel van Vainamoinens,
uit de smidse van Ilmarinens, door het zwaard van Kaukomieli, door de boog van Joukahainen,
door de streken van het noorden, door het land van Kalevala.
Deze woorden zong mijn vader toen zijn hand de bijlschacht vormde, deze woorden leerde mijn moeder mij, terwijl haar spinnewiel snorde en als kind al bij haar knieën op de vloer voortkroop,
als een onbeduidend wichtje, toverwoorden misten nimmer over Sampo, over Louhi:
Oud werd Sampo door de woorden, Louhi stierf door toverspreuken, in de liederen stierf Vipunen,
Lemminkainen bij het spelen.
Er zijn nog veel andere woorden, toverspreuken die ik leerde, langs de wegzoom samengebundeld;
Ik plukte ze op de heidevelden, brak ze af van wilde struiken, las ze op tere twijgen, perste ze uit groene grassen, raapte ze langs smalle paden, waar ik ging als herdersjongen, waar ik als kind door de weide – vol van hongerige geuren – over glanzende heuvels volgde zwarte koe Muurikki, bonte Kimmo aan haar zijde.
Liederen schonk de koude vorst mij, zongen mij de regenbuien; winden en ook watergolven brachten andere liederen tot mij.
Woorden schonken mij vogels, bomenkronen schiepen spreuken.
Ik voegde ze samen tot een kluwen, bond de woorden tot een bundel, wierp de kluwen op mijn wagen, laadde de bundels op mijn slede, bracht ze naar mijn woonstee henen, op de slede naar de schuren, bracht ze op de houten zolder, in de kist met koperen sloten.
Lang, lang vergeten, wachtend in de koude, in het duister, zal ik het lied nu laten stromen, uit de koude greep ontdooien, en mijn kisten in de kamer bij de tafels hier nu brengen,
onder zware houten zoldering, onder het dak, dit wijd geroemde liederenschatten openbaren,
schrijn der zangen u ontsluiten?
Zal de kluwen ik ontwarren, losmaken de knoop der knotten?
Ik zal een gouden lied gaan zingen dat het wonderschoon zal klinken, als ik het roggebrood gegeten en het gerstenat gedronken; zou mij men geen bier meer reiken en geen drank mij ook meer bieden, zingen zal mijn schrale mond dan bij een slok van het koele water, puur uit dank voor deze avond,
lovend deze dag van vreugde, tot de vroege morgen lichten,
als de nieuwe dag is begonnen.

Uit de Kalevala
Epos der finnen,
Lies le Nobel

isbn 90 6038 212 9

Ihr “da oben”

An die menschen die uns fuhren:
Was denkt Ihr Euch dabei?
Kan Euch denn gar nichts mehr berühren?
Fühlt Ihr Euch noch frei?

Oder ist Euch das nicht wichtig?
Sind Eure seelen schon verkauft?
Wisst Ihr, was ist falsch und richtig?
Passt auf, dass Ihr Euch nicht verlauft!

Habt Irh eigentlich ein Herz?
Oder gilt das für Euch nicht?
Fühlt Irh nicht des Volkes Schmerz?
Mit jeder Hoffnung, die zerbricht?

Wozu dient denn Euer Eid?
Und warum Erure Versprechen?
Verdrängt Irh Euer eigenes Lied?
Unterstützt Irh die Verbrechen?

Die Verbrechen dieser Welt,
die af Macht gegründet sind?
Wer verkauft ist, ist kein Held!
Wer verkauft ist, stellt sich blind!

Seht Ihr nicht, was hier geschieht?
Hier auf unserem planeten?
Was singt Irh da nur für ein Lied?
Wer nicht mitmacht, wird getreten?

Wisst Irh, ich bin einfach sauer
über so viel Ignoranz!
Seid Ihr nicht erheblich schlauer?
Zeigt uns doch Eure Brillanz!

Ich gehöre zu den Seelen,
die Ihr versprochen habt, zu schützen!
Lange jahre ging ich wählen,
wird es der menschheit jemals nützen?

Warum denk’ ich mehr und mehr,
das Eure welt ein schauspiel ist?
Und warum nur wünsch’ ich mir,
dass auch Ihr ein Herz besitzt?

Ja ich weiß, jetzt ist die Zeit,
das auch Irh endlich erwacht!
Irh Menschen, lebt mit Ehrlichkeit,
dann ist das Wunder schon vollbracht!

Bron: Nicole Tentrus

DE VOLGENDE KEER ANGELA MERKEL ER TUSSEN ZETTEN, DAN KAN ZE D”R EIGEN LATEM VERRASSEN.