CIA-document over mens als ‘vloeibaar kristal’ vrijgegeven: wat wist de overheid over energievelden?

Help mee door dit met jouw vrienden op je socials te delen!

Een CIA-document uit 1978 gaat momenteel viraal op sociale media en wakkert opnieuw de discussie aan over wat overheden achter gesloten deuren weten — en bewust verborgen hebben gehouden. Het document, inmiddels officieel vrijgegeven via CIA.gov, is een vertaling van een Sovjet-tijdschriftartikel en belandde in de geheime STARGATE-dossiers: een omvangrijk Amerikaans programma dat jarenlang paranormale verschijnselen onderzocht op militaire toepasbaarheid.

Wat staat er precies in het document?

Het gaat om een artikel gepubliceerd in het Sovjet-weekblad Nedelya in september 1978, geschreven door wetenschapper G. Sergeyev. De CIA liet het vertalen door haar Foreign Technology Division (FTD), wat al veelzeggend is: men wilde weten wat de Russen wisten. In het stuk betoogt Sergeyev dat het menselijk brein — en zelfs het gehele lichaam — beschouwd kan worden als een vloeibaar kristal. Geen metafoor, maar een serieuze wetenschappelijke these waarmee hij elektromagnetische verschijnselen rondom levende organismen probeerde te verklaren.

Hersenen als kristal: pseudowetenschap of serieus onderzoek?

Sergeyev beschrijft hoe bepaalde individuen in staat zijn een soort ‘ruimte-tunneleffect’ te creëren — een geconcentreerd kanaal tussen henzelf en een object dat ze willen beïnvloeden. De CIA nam dit serieus genoeg om het te bewaren, te vertalen en op te nemen in haar geheime onderzoeksprogramma. In het artikel worden ook concrete experimenten beschreven: een vrouw die in een verduisterde ruimte geometrische vormen op fotografisch papier zou hebben afgedrukt uitsluitend via mentale projectie, en een andere proefpersoon die spiersamentrekkingen in een kikkerbeentje zou hebben veroorzaakt zonder enig fysiek contact.

Het STARGATE-programma: tientallen jaren geheim gehouden

Het CIA-document maakte onderdeel uit van Project STARGATE, een gezamenlijk initiatief van de CIA en de Defense Intelligence Agency (DIA). Het programma liep van de vroege jaren zeventig tot 1995 en kostte de Amerikaanse belastingbetaler tientallen miljoenen dollars. Onderzoekers besteedden jaar na jaar aan ‘remote viewing’ — het op afstand waarnemen van locaties of gebeurtenissen via paranormale vermogens — en andere bewustzijnsgerelateerde experimenten. Twee decennia lang, en dat terwijl het grote publiek nergens van wist. Pas na vrijgave van de documenten werd duidelijk hoever de overheid hierin was gegaan.

Waarom komt dit nu pas naar buiten?

Influencer en mediapersoonlijkheid Mario Nawfal trok recent de aandacht op het document via een post op X (voorheen Twitter), waarna het razendsnel verspreid werd. Nawfal benadrukte dat de CIA zelf geen theorieën poneerde, maar simpelweg vertaalde wat Sovjet-onderzoekers publiceerden. Toch is die nuancering voor velen niet voldoende geruststellend. De vraag die velen bezighoudt: als dit slechts een vertaald artikel was, waarom werd het dan decennialang bewaard in een ultrageheime programmamap? En wat staat er nog méér in de duizenden andere STARGATE-documenten die nooit volledig zijn vrijgegeven?

Big Government en de wetenschap die niet mocht bestaan

Dit soort documenten illustreert hoe overheden aan de ene kant onderzoek naar biofysische en paranormale verschijnselen serieus namen, en aan de andere kant de publieke discussie daarover afdeden als onzin. Terwijl gewone burgers werden weggezet als wappies of complotdenkers als ze soortgelijke claims maakten, pompte de Amerikaanse overheid miljoenen in exact hetzelfde onderzoek — maar dan in het geheim. Het is een patroon dat we keer op keer zien: wat officieel wordt ontkend of belachelijk gemaakt, blijkt achter de schermen soms decennia lang serieus te zijn genomen door diezelfde instellingen die er openlijk mee spotten.

De bioplasmagraaf: een vergeten apparaat

Een opvallend detail uit het Sovjet-document is de beschrijving van de zogenaamde bioplasmagraaf — een apparaat opgebouwd rondom een schijf van cholesterylacetaat, een vloeibaar kristal dat extreem gevoelig zou zijn voor zwakke elektromagnetische velden en magnetische wervels. Sergeyev claimt dat dit apparaat niet alleen biovelden kon meten, maar ook bruikbaar was voor geologisch onderzoek, hartdiagnostiek en zelfs het optimaliseren van de indeling van een slaapkamer. Of het apparaat ooit serieus is doorontwikkeld, is niet bekend. Wat wél bekend is: de CIA vond het belangrijk genoeg om te vertalen en te archiveren.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
bioplasmagraaf CIA energievelden geheime documenten hersenen Koude Oorlog overheidsgeheimen paranormaal onderzoek remote viewing Sovjet-onderzoek STARGATE programma