Sturen overleden geliefden boodschappen vanuit het hiernamaals? Verbaas je over deze 'toevalligheden'

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

In november 1994 wandelde Jennifer Hill met haar oma naar huis na de begrafenis van haar opa. Bij de voordeur zag ze één gardenia in bloei staan. Het was november, terwijl gardenia’s in het voorjaar en de zomer bloeien.

Gardenia’s waren haar oma’s favoriete bloem. Toen ze de bloem zag begon de oude vrouw te huilen. Het was alsof haar echtgenoot haar een boodschap stuurde.

---Lees verder na dit advertentieblokje---

Toeval of niet?

In januari 2005 gebeurde er opnieuw iets opmerkelijks in het leven van Hill. Precies zeven jaar eerder was haar dochter overleden. De telefoon ging en ze kreeg te horen dat haar zus aan het bevallen was in het ziekenhuis.

Boodschappen

Na een zware bevalling hield ze een gezonde baby in haar armen.

“Geboorte en dood zijn zussen van elkaar. Ik ben voor altijd genezen,” schreef Hill in haar proefschrift. Ze besloot dit fenomeen nader te onderzoeken.

Hill analyseerde de beschikbare wetenschappelijke literatuur over toevallige gebeurtenissen die mensen meemaken als ze rouwen.

Sturen overleden geliefden op deze manier boodschappen?

Verbaasd

Tijdens een stille tocht voor de 49 slachtoffers van de schietpartij in nachtclub Pulse in Orlando in Florida afgelopen jaar zag een fotograaf een zwerm vogels verschijnen terwijl de namen van de slachtoffers werden voorgelezen.

Ze telde exact 49 vogels.

“Ik liet iedereen tellen,” zei ze tegen CNN. “We waren allemaal verbaasd. Het zien van de vogels gaf me een vredig gevoel.”

49 birds flew over the #Orlando shooting memorial honoring the 49 victims. pic.twitter.com/6dVIBJbkEU

— Joel Franco (@OfficialJoelF) 15 juni 2016

De rouwstoet

Psychiater Bernard Beitman noemt het voorbeeld van een man die 30 jaar lang eenden voerde bij een meer vlak bij zijn huis. Zelfs als hij ziek was vergat hij de dieren niet.

Tijdens zijn begrafenis kwam de rouwstoet bij het meer tot stilstand. Van de weg tot aan het meer stond namelijk een lange rij eenden, alsof ze hun eigen rouwstoet hadden gevormd.

“Hoe waren ze ontsnapt uit de omheining waar ze al die jaren in zaten?” vroeg dr. Beitman zich af.

“Het hek was onbeschadigd en intact en in al die tientallen jaren hadden de eenden nog nooit geprobeerd uit te breken,” vervolgde hij.

De vogel

Eén van de deelnemers van Hills studie was een 61-jarige vrouw genaamd Patricia (pseudoniem) die zich voorbereidde op een verhuizing.

Ze woonde met haar echtgenoot Jim, die zes maanden daarvoor was overleden, en haar zoon Jacob in het huis. Toen ze op het punt stond het huis te verlaten, vloog een vogel naar binnen, rechtstreeks naar Jacobs oude kamer.

In die kamer las Jim zijn zoon vaak voor en speelde hij op zaterdag altijd legertje met hem. Voor Patricia was het een teken van haar overleden man.

Beitman en Hill, maar ook andere wetenschappers die dit fenomeen hebben bestudeerd, zeggen dat dit soort ‘toevalligheden’ een genezend effect kunnen hebben.

[Epoch Times]

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Interessant

Lees meer over:
gardenia Orlando rouwstoet schietpartij toeval

0 0 stemmen

Artikel waardering

Robin de Boer16 november 2017 17:00

24 2 minuten leestijd

Robin de Boer

Robin de Boer (1983) heeft Economische Geografie gestudeerd aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij is sinds juni 2014 werkzaam als hoofdredacteur van NineForNews.

Aanmelden

24 Reacties

Oudste

Nieuwste Meeste stemmen

Inline Reacties

Alle reacties zien

Iep

8 jaren geleden

He zou zomaar kunnen, op de weg naar het ziekenhuis waar we moesten beslissen over ons pap, stonden zo verschrikkelijk veel fazanten in de berm…..

Reageer

weg met ons

8 jaren geleden

Voor mij al heel gewoon, want mijn overleden vriendin (zielsverwant) stuurt mij in verschillende vormen telkens hartjes. Dit hadden we ook voor haar onverwachte overlijden zo afgesproken. We zouden namelijk als één van de twee kwam te overlijden een teken geven, zo was het afgesproken en zo gebeurde het dus ook, en nog steeds ontvang ik liefdevolle hartjes. Onlangs nog moest ik sterk aan haar denken en vond bij het opruimen op hetzelfde moment vier stenen hartjes die ik allang was vergeten en kwijt was.

Reageer

Richard

8 jaren geleden

Toen mijn vader stierf had ik het heel moeilijk. Vooral door zijn jonge leeftijd en zijn pijnvolle en plotse dood kon ik het maar moeilijk verwerken. Mijn wereld stortte in.
Een paar maanden later ging ik op vakantie naar Thailand. Ik had helemaal geen zin, maar had al geboekt en vrienden en familie raadden mij aan toch te gaan.
In Thailand zette ik het op een zuipen, want ik miste mijn vader nog meer dan ooit. Het liefs was ik thuisgebleven. De reis leek mij de grootste vergissing ooit. Ik wilde de tijd vergeten.
In Chiang Mai, het noorden van Thailand, kreeg ik een droom: Ik liep door een witte gang op een vliegveld. Allerlei mensen liepen om mij heen en waren druk met hun bezigheden. Ik liep daar en plots zag ik een deur waar door de spleten licht naar buiten scheen. De deur fascineerde mij. Er waren geen andere deuren en door deze scheen ook nog eens licht. De deur scheen mij heel bijzonder en ik vroeg mensen om mij heen waar deze deur voor diende en waarom die deur daar was. De mensen liepen door en niemand scheen aandacht te schenken aan mij. Ik keek weer naar de deur en stak mijn hand uit om de deur te openen. Een vreemde twijfel ging door mij heen, maar ik voelde tegelijkertijd een ontzettende drang de deur te openen.
Ik duwde de deur open en stapte naar binnen. Het binnen stappen bezorgde mij even een grote angst. Zoiets als het moment dat je van de achtbaan van boven naar beneden rolt. Het kleine stemmetje dat vraagt of dit wel goed is. Maar eenmaal binnen voelde ik mij heel rustig en totaal niet meer bang.
Ik bevond mij in een melkwitte ‘ruimte’ die heel prettig en vertrouwd aanvoelde. Plotseling kwamen er twee vogels aanvliegen. De ene rood, de andere blauw. Zij landden op mijn schouders en begonnen heel snel in mijn oren te spreken. De rode vertelde mij, keer op keer, heel snel achter elkaar dat alles wat ik wilde weten, ik het enkel hoefde te vragen. Wat de blauwe vertelde ben ik ‘vergeten’. Tot mijn spijt. Ik probeer tot vandaag de dag nog steeds te achterhalen wat zijn woorden waren.
Toen vlogen de vogels op en waren zij verdwenen. Ik keek op en om, en daar zag ik mijn vader. Hij was jong en was in het wit gekleed. Een beetje jaren zestig kleding met wijde mouwen en broekspijpen. En witte leren laarsjes.
Wij hebben toen een heel lang gesprek gehad. Waarbij ik vooral veel vragen had en hij mij veel vertelde.
Aan het einde van het gesprek zei hij dat het tijd was om te gaan. Ik vroeg hem, in lichte paniek, wanneer ik hem weer zou zien. “Wij zien elkaar weer’. Beloofde hij.
Ik werd wakker met tranen in mijn ogen, en daarna heb ik de bars vaarwel gezegd en nog iets gemaakt van mijn reis.
Na de droom voelde ik mij rustiger en kon alles een plekje geven.
Het verdriet is nog een vers want ik mis hem nog steeds. Maar ik heb mijn verschrikkelijke verdriet een vredig plekje kunnen geven. En dat is een hele fijne herinnering.

Reageer

Toon Reacties (3)

Louise

8 jaren geleden

Dat zijn geen toevalligheden , dat is gewoon contact met gene zijde……….Als de mens nu eens zichzelf zou ontwikkelen , naar binnen kijken i.p.v. naar buiten zou er een wereld voor hem open gaan…
Ik zou me geen raad weten als ik deze contacten niet had ….dan was dit aardse leven voor mij niet leefbaar……
Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat ik twee werelden leef…. Dat wil niet zeggen dat ik geen aards plezier kan maken, en liefhebbende mensen ken… maar ik ken en voel die andere wereld ook en die gevoelens zijn zooo zuiver en liefdevol en zo betrouwbaar …. ik zou willen dat iedereen dat had… Dan hadden we een totaal andere wereld , deze periode vind ik helemaal moeilijk, t lijkt wel of de mens op hol is geslagen, al dat negatieve en klagende , elkaar beschuldigende mensheid en ook allemaal in het openbaar…..En nee dan wordt het moeilijk om open te staan voor de prachtige krachten van gene zijde…….

Reageer

Kevin

8 jaren geleden

Ik heb ooit 3 katten gehad die ik allemaal doodgraag zag. En zij aan mij, want wij waren dikke vrienden. Kort na hun dood zijn ze alledrie, elk op hun eigen manier, afscheid komen nemen, zeer intens. Het was een grote troost.

Reageer

Franky

8 jaren geleden

Zelf een aantal opvallende tot aan met zeer bizarre (mooie) gebeurtenissen mee gemaakt dan wel gehoord van directe familieleden. Deze gebeurtenissen hebben bij mij oogkleppen afgedaan en laten beseffen dat er meer is dan het leven zoals de meeste mensen denken dat het is.

Ik zal 1 ervaring vertellen maar wel iet wat gecensureerd mbt persoonlijke details, het gaat immers om het verhaal op zich.

Jaren geleden heeft een familielid van mij een ongeval gehad met een fietsertje, een jonge dame welke helaas kwam te overlijden. Beide families kwamen enige tijd na de begrafenis bij elkaar om oa. over het overlijden van deze jonge dame te praten. (stukje verwerking)
De ouders van het gezin van het meisje kwam met een brief aan zetten die zij gevonden hadden in haar slaapkamer. Deze brief was gericht aan een vriendinnetje van haar, bedoeld voor haar verjaardag.
Ze vertelde in deze brief dat ze wist dat ze niet op haar verjaardag kon komen en daarom maar deze brief schreef, dat ze altijd van haar zou houden en over haar zou waken, dat ze niet verdrietig moest zijn dat ze er niet meer was.
Een aantal dagen later overleed ze door een ongeval.

(ps. betrof echt een ongeval en geen zelfdoding.)

Ontzettend veel mensen hebben overduidelijke ervaringen, van overledene en zoals ik in mijn eigen ervaring vertel, van mensen die toen nog onder ons waren.
En het is goed om zulke verhalen te delen, zolang je dit maar oprecht doet!

Reageer

Toon Reacties (1)

Louise

8 jaren geleden

Lieve mensen m’n complimenten dat jullie ook een stukje van je privé en kwetsbare kant laat zien, geloof me dat wordt aan gene zijde erg gewaardeerd en dat moeten jullie gevoeld hebben…….maar een vraagje, in het begin zag ik het verhaal van ,weg met ons ,, en Richard,, en m’n hele iPad zat onder de grijze rook….Bij wie van jullie of dierbare overledenen waren stevige rokers…?….. ik rook niet en heb een rookvrij huis……..

Reageer

Toon Reacties (1)

Louise

8 jaren geleden

Weet je Richard ik vind het altijd heel moeilijk om publiekelijk in iemand zn privé leven te kijken…..
Maar omdat jouw vader gelijk in het licht is gekomen betekent toch dat je vader wel degelijk op de hoogte was van een hiernamaals en ook goed geïnformeerd was….. zelfs al sprak hij er nooit over……..Hij zit goed Richard , loslaten is het mooiste cadeau … t z t komt hij je wel ophalen………….

Reageer

Toon Reacties (2)

Jeff

8 jaren geleden

Ik geloof dat iedereen het vroeg of laat ervaart en dat het dus geen toevalligheden zijn. Dood hoort bij het leven als het leven zelf. Buiten mijn eigen ervaringen, vind ik er hier bij de reacties, al prachtige bijzitten. Fijn ook, dat men hier elkaar niet over in de haren vliegt.
Fijne dag.

Reageer

onbekend

8 jaren geleden

49 birds flew over the #Orlando shooting memorial honoring the 49 victims.
17:58 – 15 jun. 2016
Reïncarneren als een vogel, volgens de natuurwetten. Wie een nachtclub bezoekt kent zijn toekomst.

Reageer

Rini

8 jaren geleden

Na de dood komt het perfecte bestaan 🙂 🙂 🙂

Reageer

Toon Reacties (1)

redice

8 jaren geleden

Mijn grootvader had tegen mijn pa gezegd dat als er iets was na de dood dat hij een teken zou geven.
we wachten al sinds 2003…

Reageer

Louise

8 jaren geleden

@ redice,dat weet je niet…. het valt niet mee om in het dagelijkse leven tekens van overledenen te herkennen ….het kan van alles zijn…..een geur, een windvlaag , sigaretten rook , bloemen geur, kou langs je gezicht, een stok die steeds omvalt, muziek, ga zo maar door.. Ieder mens heeft wel een gewoonte tijdens het leven of een speciale hobby en meestal laat de overledene wel iets weten wat bekend is……dieren is er ook zo eentje of een klok……..een lamp die aan en uit gaat een deur die vanzelf open en dicht gaat…………..behalve dat je iets merkt voel je op dat moment ook veel en dan zit je goed….. sta er altijd voor open, anders zie je niks….

Reageer

Frans

8 jaren geleden

Mooie verhalen mensen!
Het contact met overledenen zal zich volledig herstellen als we uit de dichtheid opstijgen naar een ruimer bewustzijn.
We hebben de overledenen broodnodig voor een goede voortzetting van ons en de aardeontwikkeling.
De afgescheidenheid van onze dierbaren zal zo ook tot een einde komen en de 2 werelden weer 1 zijn!.

Reageer

Angela

8 jaren geleden

Mooie verhalen hier in de reacties. Zelf heb ik ook een aantal ervaringen.
Toen mijn vriend 24 augustus j.l. overleed, is hij ’s nachts bij me geweest in mijn droom. Ik heb een heel gesprek met hem gevoerd. Zelf kan ik me daar weinig van herinneren, maar mijn moeder heeft me horen praten in mijn slaap.
De dag na zijn overlijden is een oud fietslampje ineens spontaan gaan knipperen en niemand kreeg ‘m uit. Het knopje werkte gewoon niet, hoe hard of zacht je er ook op drukte. 5 Weken daarna ging het lampje spontaan uit en ik kreeg ‘m ook niet meer aan, dus ik dacht dat de batterij het dan toch eindelijk had begeven. Tot ineens 3 weken terug het nichtje van mijn vriend het lampje in haar hand hield en dat ding ineens weer begon te knipperen. Bij nadere inspectie bleek nu het knopje hartstikke soepel te werken, wat gewoon echt niet kan. Ik zei “Hij heeft hem gewoon gemaakt!” Zijn nichtje belde haar moeder (zijn zus dus) op en vertelde het. Zij zei: “Hij wil laten weten dat hij zich nu gelukkig voelt” en die gedachte vond en vind ik prachtig.
In de hal van ons huis hangt een spiegel waarin mijn vriend en ik elkaar altijd aan het bespieden waren. 2 Weken na zijn overlijden zag ik hem ineens in die spiegel naar mij kijken. En ja, ik was klaarwakker.