
De nazi’s werkten aan een atoombom die aan het einde van de oorlog vervoerd moest worden met een vliegende schotel. Er werden al proeven uitgevoerd op Russische krijgsgevangenen, zo blijkt uit een nieuwe Duitse documentaire die deze week werd uitgezonden door de omroep ZDF.
Uit geheime documenten blijkt dat het Derde Rijk aan massavernietigingswapens werkte. De documentairemakers verwijzen naar ooggetuigenverslagen en stukken die zijn achtergelaten door naziwetenschappers, waarvan de meeste na de oorlog naar Amerika zijn verscheept.
Historicus Matthia Uhl zei dat de nazi’s in het laatste jaar van de oorlog in allerijl begonnen te werken aan de atoombom. De film richt zich vooral op SS-generaal Hans Kammler, die 175.000 concentratiekampgevangenen aan het werk zette in wapenfabrieken en geheime bunkers voor de nazi-elite. Hij was één van de weinigen die direct verantwoording aflegde aan Hitler en overzag het onderzoek naar kernsplijting.
Hij werkte onder meer aan een project in Jonastal in het oosten van Duitsland, waar het kern- en ruimtevaartprogramma van de nazi’s zou zijn uitgevoerd. De Amerikaanse overheid gaf opdracht om de stukken over dit project en wat er in de geheime tunnels van de nazi’s gebeurde 100 jaar lang geheim te houden.
In de tunnels in het Jonastal zouden een atoombom en vliegende schotels zijn gevonden. ZDF citeerde rapporten van Russische inlichtingenagenten die zeiden dat er twee kernproeven waren gedaan in Thüringen.
In één van de rapporten stond: “De Duitsers testen een nieuw geheim wapen dat een enorme vernietigende kracht heeft. De bom heeft een doorsnee van 1,5 meter.” Vond je deze informatie interessant? Denk er dan aan het artikel te delen op Facebook.
Oud nieuws, het Duitse horizon TV zond het 3 jaar geleden al uit en meer docu’s over het nazi verleden en hun gebouwen en leger tereinen die heden ten dagen nog bestaan.
Zwaar water werd in 1934 voor het eerst op commerciële basis geproduceerd in de Vemorkfabriek van Norsk Hydro te Rjukan (Noorwegen). Tijdens de Tweede Wereldoorlog is de Vemorkfabriek waar de productie plaatsvond meerdere malen aangevallen door de geallieerden om te voorkomen dat de nazi’s hiervan gebruik konden maken voor de productie van kernwapens. Na een tweetal commando-operaties (Operatie Grouse en Operatie Freshman), werd de fabriek op 16 november 1943 gebombardeerd door 388 Amerikaanse B-17 en B-24 bommenwerpers.[1] Hoewel de schade meeviel, en de voorraad zwaar water onbeschadigd was, besloten de Duitsers de fabriek te ontmantelen en de productie naar Duitsland te verplaatsen. Op 20 februari 1944 werd de veerboot die de voorraad zwaar water vervoerde door een Noorse bomaanslag tot zinken gebracht (Operatie Gunnerside). Van de 49 vaten die aan boord waren konden slechts 4 worden geborgen.[2] Dit belemmerde het Duitse kernwapenprogramma aanzienlijk, aangezien de Duitse kerngeleerde Walther Bothe in 1941 (ten onrechte) veronderstelde, dat alleen zwaar water als moderator kon worden gebruikt in een kernreactor.[De Amerikanen hielden het gebruik van grafiet als moderator geheim. De kernreactor moest dienen om splijtbaar materiaal voor het kernwapen te maken.
De Duitsers waren al zover met hun atoombomprogramma, dat ze een grote hoeveelheid uranium, met een onderzeeër naar Japan stuurden. Die onderzeëer werd door de Amerikanen onderschept en het uranium aan boord van die onderzeeër werd in de atoombom van Hiroshima gebruikt.
De nazi’s waren niet bezig met het uitvinden van een atoombom.
De nazi’s hebben er een uitgevonden en nog gebruikt ook.
Alleen worden deze nazi’s in onze propaganda geschiedenisboeken steeds geallieerden genoemd.
Vreemd dat dit juist op deze site op deze manier naar buiten wordt gebracht.