De Hunza’s kunnen wel 145 jaar oud worden – wat is hun geheim?

Heb ooit ergens midden jaren negentig een boek over ze gelezen van Renee Taylor en ik word helemaal blij dat het hier wordt aangehaald. Wat een volk is dat zeg en wat een super land/vallei dat ze daar hebben. On-ge-looflijk!
Als waarschijnlijke nazaten van soldaten (lees deserteurs op zoek naar vrijheid) uit het leger van Alexander de Grote hebben ze zich in een vallei gevestigd en zich in eerste instantie met roof bezig gehouden. Die aggresiviteit is allang verdwenen maar hun, in onze ogen, wreedheid nog niet helemaal.

Over hun polospel en gewonden:
“Het was een wild tafereel. De bal ging van de ene kant naar de andere. De ruiters speelden woest en zwaaiden hun polo-stokken in alle richtingen, waarbij zij soms niet de bal, maar elkaars hoofd raakten.
Ik bemerkte dat het spel niet onderbroken werd voor een uit de mond geslagen tand of voor een gebroken been — de mannen gaan door totdat de winnaar bekend is (ik begreep nu waarom ik hier en daar breed lachende tandeloze mannen had gezien).”
“Zij spelen door tot het bittere einde, praktisch zonder spelregels. Eén partij moet winnen, ook al duurt het vier uur. Dat er zich ongevallen kunnen voordoen is een natuurlijke consequentie die zonder meer wordt geaccepteerd.
De spelers zijn driest en roekeloos. Er zijn geen rustperioden en de wedstrijd is pas voorbij wanneer een van beide partijen negen doelpunten heeft gemaakt. ledere speler die de bal in de lucht kan opvangen, kan er mee door het doel galopperen en zodoende scoren, maar zijn tegenstanders hebben het recht elk middel, met uitzondering van moord, aan te grijpen om hun dit te beletten.”
“„Wat gebeurt er met de gewonden, Hoogheid?” vroeg ik.
„Niets,” gaf hij ten antwoord. ,.Ze worden gewoon weer beter.”
„Bestaat er geen gevaar voor infecties?”
„Onze mensen lopen zelden een infectie op. Zij wrijven een mineralenrijke aarde in de
wond en dit gaat elke mogelijke infectie tegen.””

Er verschijnt altijd een grote glimlach op m’n gezicht als ik aan ze moet denken via welke trigger dan ook. De Hunsa’s kennen geen oorlog meer. Ze zijn zo vredelievend dat je er bijna bang van wordt. Hun super vruchtbare grond levert dan ook super gezond voedsel op en dat in combinatie met hun vredelievende levensstijl en maatschappij zorgt ervoor dat ze imho als voorbeeld mogen dienen voor èlke andere maatschappij op deze aardkloot. En dat is inclusief IJsland.
De nadruk wordt in dit artikel gelegd op voeding en dat is ook een wezenlijk onderdeel, maar hun maatschappij is mogelijk nog interessanter.

Nog een citaat:
“De Hunza’s beleven hun geloof meer dan welke andere groep mensen ter wereld ook. Ik sta steeds weer opnieuw verbaasd over het niveau van hun geestelijke ontwikkeling. De manier waarop zij de beginselen van hun godsdienstig denken in praktijk brengen is ongeëvenaard. Godsdienst is voor hen niet iets waarover preken of lezingen worden gehouden, neen, godsdienst is voor hen een levenshouding en zij beleven dientengevolge hun godsdienst elk moment van hun aardse bestaan. Als u hoort dat in dit land gevangenissen, jeugdcriminaliteit, crimes passionelles en politie onbekende begrippen zijn, vervult u dit ongetwijfeld met verbazing, doch als u ooggetuige bent geweest van hun levenswijze beseft u dat het niet voorkomen van misdadigheid iets heel normaals is. Het is het natuurlijke gevolg van hun zeden en gewoonten, van het leven volgens de principes van alle godsdienstige grondteksten, de Bijbel, de Koran en de Talmud. In Hunza kunt u getuige zijn van daden van zelfopoffering, van tederheid en van broederlijke liefde; deze eenvoudige Godminnende mensen brengen elke inspirerende boodschap uit de grote godsdienstige teksten tot leven.”

De geschiedenis van dit volk is op zichzelf een leerrijk exempel. In de vroegste periode was het een land van struikrovers, een oorlogszuchtige natie, een volk dat rijke karavanen plunderde. Het was een wild en woest leven, maar in elk opzicht vol zelfbevrediging. Op een gegeven moment echter kwamen zij tot het inzicht dat vechten en
doden negatieve levensaspecten waren, dat zij vele goede waarden van het leven misten. Binnen enkele jaren veranderde het land in een vreedzame natie van broederlijke liefde.
De les die zij ons hebben geleerd is eenvoudig: het is mogelijk. Een volk kàn een erfenis van hebzucht, naijver en machtswellust over boord werpen. Het volk van Hunza heeft aangetoond dat liefde, broederschap en een rijk geestelijk leven geluk brengen.”

Het boek heet “De Hunsa’s Het volk dat geen ziekte kent.” en hier is een link naar de pdf. Doe jezelf een plezier en lees het. Gegarandeerd dat je er heel blij van wordt.

https://soilandhealth.org/wp-content/uploads/02/0203CAT/Taylor.hunzata.pdf

Hier vind je een interessante link naar de Hunza’s http://biblelife.org/hunza.htm