De remigratie-uitkering van de overheid staat gewoon op de website van de Rijksoverheid — netjes uitgelegd, compleet met bedragen per land en gezinssamenstelling. Tegelijkertijd waarschuwt de AIVD dat het woord ‘remigratie’ bijdraagt aan de normalisering van extreemrechts gedachtegoed. De vraag die zich opdringt: hoe kan één en hetzelfde woord tegelijk officieel overheidsbeleid én gevaarlijke taal zijn?
AIVD slaat alarm, maar overheid betaalt gewoon uit
De Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst heeft in recente rapportages gewaarschuwd dat het gebruik van het begrip ‘remigratie’ in het publieke debat bijdraagt aan de normalisering van extreemrechtse ideeën. Volgens de dienst wordt het woord steeds vaker ingezet als verhullend jargon voor het gedwongen terugsturen van mensen met een migratieachtergrond. Dat klinkt alarmerend — totdat je de website van de Rijksoverheid opent.
Daar staat het gewoon: remigratie-uitkering. Niet als een omstreden term, niet tussen aanhalingstekens, niet voorzien van een disclaimer. Puur als neutrale overheidsinformatie, beschikbaar voor iedereen die wil weten hoeveel geld hij of zij kan ontvangen als hij of zij vrijwillig Nederland verlaat en terugkeert naar het land van herkomst.
Een regeling met een lange geschiedenis
De remigratie-uitkering is geen nieuwe uitvinding van Wilders of wie dan ook ter rechterzijde. De regeling bestaat al decennia en is bedoeld om mensen met een niet-Nederlandse achtergrond financieel te ondersteunen als zij vrijwillig besluiten terug te keren naar hun geboorteland. De SVB — de Sociale Verzekeringsbank — voert de regeling uit en bepaalt de hoogte op basis van factoren als gezinssamenstelling, land van bestemming en eventuele andere Nederlandse uitkeringen die iemand ontvangt.
Sinds 1 januari 2025 is het niet meer mogelijk om een nieuwe remigratie-uitkering aan te vragen. Bestaande ontvangers houden hun uitkering wel. De regeling loopt dus langzaam leeg, maar de informatie staat nog altijd keurig vindbaar op de overheidswebsite.
Schiet mij maar lek
Jurist en columnist Sietske Bergsma merkt op: het woord ‘remigratie’ is blijkbaar alleen acceptabel zolang het de overheid zelf van pas komt. Zodra burgers of politici het gebruiken in een maatschappelijk debat over immigratie, wordt het gelijkgesteld aan extreemrechts gedachtegoed. Maar als de overheid er jarenlang een uitkering aan vasthangt, is er geen haan die ernaar kraait. “Schiet mij maar lek,” aldus Bergsma.
Telegraaf-journalist Wierd Duk vat het korter samen: de overheid leest haar eigen teksten niet. En dat is misschien wel de meest verontrustende constatering van allemaal — niet zozeer de dubbele standaard op zich, maar het feit dat niemand binnen het overheidsapparaat deze tegenstrijdigheid ooit heeft opgemerkt, of er in ieder geval nooit iets mee heeft gedaan.
Institutionele hypocrisie als systeem
Wanneer een begrip financieel voordeel oplevert voor een bepaalde groep of de staat zelf, wordt het zonder aarzelen gebruikt. Zodra datzelfde begrip echter politiek ongemakkelijk wordt — omdat het geassocieerd raakt met bepaalde partijen of stromingen — wordt het plots gestigmatiseerd.
De vraag die dan opkomt: wie bepaalt eigenlijk wanneer een woord ‘gevaarlijk’ is? Als de AIVD het woord ‘remigratie’ als een signaal van radicalisering beschouwt, wat zegt dat dan over de eigen overheid die het decennialang als beleidstitel heeft gehanteerd? En wat zegt het over de geloofwaardigheid van zulke waarschuwingen?
De AIVD waarschuwt voor het normaliseren van extreemrechts door het gebruiken van het woord “remigratie”.
En wat lees ik op de website van de rijksoverheid vandaag??
Vraag aan de dienst: normaliseerde de rijksoverheid het woord remigratie?🤡https://t.co/uAP2O6FZsJ pic.twitter.com/RfAsRsh6DX
— Rutger van den Noort (@RutgervdNoort) September 26, 2026
Ondernemer kaart het aan, reacties zijn duidelijk
Het was ondernemer Rutger van den Noort die de vinger op de zere plek legde door de parallel publiekelijk aan te kaarten. Zijn vraag was simpel maar raak: heeft de Rijksoverheid hiermee zelf het woord ‘remigratie’ genormaliseerd? De reacties online lieten weinig ruimte voor nuance. Veel mensen herkennen de dubbele maatstaf onmiddellijk: taal die de staat gebruikt om beleid te beschrijven, kan moeilijk tegelijk worden bestempeld als maatschappelijk gevaarlijk wanneer gewone burgers of politici datzelfde woord in de mond nemen.
Wat overblijft is een ongemakkelijke waarheid: instituties die zichzelf het morele recht toekennen om taal te reguleren en te labelen, dienen eerst hun eigen woordgebruik onder de loep te nemen. Zolang dat niet gebeurt, klinkt elke waarschuwing van de AIVD over ‘gevaarlijk taalgebruik’ hol — en eerlijk gezegd een beetje lachwekkend.
Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek
Even voor je naar X gaat
X (voorheen Twitter) toont onze berichten alleen aan ingelogde gebruikers. Als je niet bent ingelogd bij X, krijg je de melding dat @9fornews nog niets heeft gepost — dat klopt niet, ons account is gewoon actief. Log dus in bij X.
Interessant
Proberen aliens contact met ons op te nemen? Signalen uit de ruimte stellen wetenschappers voor raadsel
Amerikaanse school doet boeken van Harry Potter in de ban. Roepen ze boze geesten op?
Onderzoek naar ‘verborgen buitenaardse basis’ na UFO-waarneming boven Hawaï
Planeet aarde is een slavenkolonie die wordt gerund en beheerd door één misdaadsyndicaat
Eerste Etruskische piramides gevonden in Italië
Aquaponics is duurzame oplossing voor wereldwijde voedselprobleem
Beerput rond prins Bernhard gaat open
Beelden: Amerikaanse professor zegt op Amerikaanse tv wat iedereen denkt over sabotage Nord Stream
Het mysterie van de 24 zwarte kisten bij de piramiden van Gizeh