Jongetje (11) verdween op kerstavond op mysterieuze wijze in de lucht

Help mee door deze informatie met je kennissen op je social netwerk te delen!

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

Op internet wordt gesproken over een artikel dat op 23 december 1978 in de Amerikaanse krant de Gadsden Times is verschenen. Het artikel gaat over een mysterieus incident dat in het jaar 1909 in Wales is gebeurd.

We schrijven kerstavond, 1909, en de bergen in Wales zijn bedekt met een laag sneeuw. Op een boerderij in de plaats Brecon zit een familie aan tafel. Het is koud buiten en het sneeuwt. Het gezin Thomas zingt kerstliedjes en opa Thomas speelt op zijn harmonica.

Aan tafel zit ook de 11-jarige zoon van boer Owen Thomas. Het zou zijn laatste kerstavond zijn. Hij verdween – in de lucht – om nooit weer terug te komen. Aan getuigen van de verdwijning was geen gebrek. Onder de aanwezigen waren een dominee en zijn vrouw, de lokale dierenarts en een veilingmeester.

Niemand kon een verklaring bedenken voor wat er was gebeurd. De mensen kenden elkaar goed; ze maakten grapjes, zongen en zaten rond het vuur. Op een bepaald moment merkte de vader van Oliver dat de emmer bij de wasbak bijgevuld moest worden. Hij vroeg Oliver naar de put te lopen en een emmer vers water te halen.

Vlak nadat Oliver naar buiten was gegaan, hoorden de mensen in de keuken een roep om hulp. De familieleden en de gasten renden naar buiten. De besneeuwde tuin was leeg, maar in de lucht hoorde men geschreeuw.

Ze hoorden hem schreeuwen: “Ze hebben me. Help. Help.” Het geluid werd steeds zwakker tot het helemaal niet meer kon worden gehoord. De familieleden stonden perplex. Ze zagen Olivers voetstappen in de sneeuw. De voetsporen eindigden abrupt. De emmer lag op enkele meters van de sporen.

Politieagenten uit de nabijgelegen plaats Rhayader reageerden in eerste instantie sceptisch. Toch werd er een zoekactie op touw gezet. De agenten gaven uiteindelijk schoorvoetend toe dat Oliver Thomas in de lucht was verdwenen.

Het was duidelijk dat de voetsporen de waterput nooit hadden bereikt en dat de jongen zich niet had omgedraaid. De enige verklaring was dat hij van de grond was geplukt. Thomas was voor altijd verdwenen.

Uit documenten blijkt dat er die avond geen ballonnen in het gebied vlogen. Vliegtuigen maakten in die tijd nog veel lawaai. De jongen was te zwaar om te worden opgetild door een vogel. Hij riep bovendien: “Ze hebben me.”

Twee dagen na Kerstmis sneeuwde het opnieuw. De voetstappen van Oliver Thomas waren al snel niet meer te zien. Ook de plek waar de emmer lag werd gevuld met verse sneeuw.

[Gadsden Times]

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
Armeense genocide Baltimore Codex Gigas Duivelsbijbel Ferguson sneeuw vliegtuig Wales wapenhandel